ประสบการณ์โดนลวนลาม

เมื่อวานไปดูคนเล่นสงกรานต์ ก็เดินถ่ายวิดิโอไปเรื่อยๆไปจนเย็น พอตกเย็นก็กลับมานั่งรอรถกลับอนุสาวรีย์ชัยนั่งซื่อบื้อตั้งแต่เวลา17จนถึงประมาณ2ทุ่มกว่าๆ ก่อนจะได้ขึ้นรถกลับถึงอนุสาวรีย์ชัยก็ประมาณ3ทุ่ม ตอนนั้นผมยังไม่รู้ว่าถ้าจะกลับเขตที่ผมพักต้องไปที่เกาะไหน เพราะอยู่มี4เกาะตอนนั้นแบตมือถือก็เหลือแค่1%ด้วยเลยถามAIมันบอกว่าให้รอที่เกาะพหลโยธินผมก็รอจนคิดว่านานเกินไปแล้วไม่น่าจะใช่แล้ว หลังจากนั้นผมก็เพิ่มแท็บในchromeและถามมันรอบที่2 มันบอกให้ไปรอเกาะดินแดงผมก็นั่งรอเป็นชั่วโมงตอนนั้นแบตหมดแล้วประเด็นคือจะหาที่ชาร์จแบตก็หาได้แต่ขี้เกียจตอนนั้นนึกแค่ว่ามองหารถเมล์ไฟฟ้าที่ต้องขึ้นกลับอย่างเดียว แต่ไม่เห็นวี่แววของรถที่ผมต้องการขึ้นเลย เลยไปที่เกาะพญาไทรอไปเรื่อยๆก็ว่าไม่น่าจะใช่ทางนี้แล้ว เลยจะกลับไปที่เกาะดินแดง แต่ตอนนั้นก็เห็นรถเมล์ไฟฟ้าที่ผมต้องขึ้นอยู่พอดีผมคิดว่ามันต้องมาเกาะดินแดงแน่แต่ที่ไหนได้ คันนั้นไปจอดที้เกาะพหลโยธินและรถก็ไป หลังจากนั้นผมก็เลยไปนั่งรอที่เกาะพหลโยธินเป็นชั่วโมงจนประมาณเที่ยงคืน หลังจากนั้นก็มีลุงโรคจิตคงจะอายุ55+(ไม่แน่ใจแต่คงไม่น้อยกว่านี้)ตอนนั้นลุงโรคจิตมาถามผมว่าจะไปที่ไหน ผมก็บอกไปว่าจะกลับที่พักกลับไปที่เขต... ลุงโรคจิตเลยบอกว่าเดี๋ยวไปด้วยกันเลยไปรถแท็กซี่เดี๋ยวลุงจ่ายให้ ซึ่งลุงโรคจิตบอกห้องของลุงก็อยู่แถวนั้น เพราะรถเมล์ไฟฟ้าที่ผมจะขึ้นมันไม่วิ่งแล้วผมเลยว่าไปด้วยก็ได้ หลังจากนั้นก็จับมือผมแบบลูบไปลูบมาแบบแปลกๆเริ่มจับตูดผม พาผมเดินออกไปทางถนน แล้วก็ถามคำถามเดิมๆ ถามว่ารอรถนานยัง ชื่ออะไร อยู่ที่ไหน มีลูกยัง กินข้าวยังถ้ายังเดี๋ยวเลี้ยง(ผมก็ปฏิเสธไป) บางคำตอบผมก็ตอบหลอกๆยกเว้นเขตที่ผมพัก ตอนแรกคิดว่าไม่เต็มด้วยซ้ำ สักพักผมว่าไม่ใช่ล่ะ และลุงโรคจิตก็พยายามเน้นถามว่าผมอยู่ที่ไหนตึกอะไร และโบกมือเรียกแท็กซี่ไปด้วยแต่ส่วนใหญ่ก็ไม่จอด หลังจากนั้นก็ขึ้นรถเมล์ไฟฟ้าเลขอะไรสักอย่างตอนแรกผมกะจะแยกตัวออกเลยแต่กลัวว่ามันจะมาเดินตามตลอดทางเลยตามน้ำไปและลุงโรคจิตก็บอกให้ลงป้ายนี้ซึ่งป้ายนี้มีรถแท็กซี่พอดีและเขารับกลับด้วย(ตอนแรกแอบคิดว่าทำงานเป็นทีมรึเปล่า) เลยไปด้วยกันยิ้มหลังจากนั้นผมก็โดนลุงโรคจิตจับตูดจับเอวจับมือเอามือลูบหน้า ดมตัวผม ขอเบอร์ด้วยแต่ก็ไม่ได้ให้หลังจากนั้นผมเลยขอคนขับแท็กซี่ชาร์จแบตมือถือและก็จะอัดเสียงเอาไว้ แต่ชาร์จได้แค่สายUSB เลยใช้หัวชาร์จไม่ได้ชาร์จช้ายิ้ม เครื่องเปิดมาก็ดับ เลยลองอีกรอบแต่รอบนี้เปิดปุ่บอัดเสียงเลยแต่เสียงที่อัดได้ยินแต่เสียงลมแอร์ของแท็กซี่ เลยไม่ค่อยได้ยิน แต่ก็ถามคำถามเดิมๆที่เคยถาม ผมอยากออกจากรถแต่ด้วยความที่ซื่อบื้อ+ไม่รู้ว่าอยู่ไหนแถมขึ้นทางด่วนด้วย (ผมเลยถามกลับบ้างว่าชื่ออะไร ทำงานอะไร ขึ้นรถอะไรไป ทำงาน มีลูกยัง ถามไปแบบเกรงๆซึ่งคำถามพวกนี้ผมไม่เคยคิดจะถามคนแปลกหน้าอยู่แล้วอย่างมากก็ถามแค่ชื่อ+ทำอะไรไม่ถูกด้วย) ก็เลยทนไปก่อนทนไปเรื่อยๆจนถึงบ้านของลุงโรคจิต ค่ารถประมาณ185บาทลุงโรคจิตก็จ่ายไปหลังจากลงรถผมก็รีบบันทึกคลิปเสียงและเอาเงิน100ให้ลุงเก(ตอนนั้นกลัวว่าแบตจะหมดเลยรีบบันทึกเสียงเลย) และรีบออกจากตรงนั้นอย่างไว หลังจากนั้นก็คิดวิ่งจะกลับห้องเลยเพราะเห็นป้ายเขตที่พักของผมอยู่
วิ่งสลับเดินไปเรื่อยไปจนมีพี่กระเทยคนหนึ่งอาสาไปส่งแต่ด้วยความที่พึ่งเจอเหตุการณ์แบบนั้นก็เลยปฏิเสธไป ทำอะไรไม่ถูกตอนนั้นเลยเล่าว่าตัวเองพึ่งโดนลวนลามจากผู้ชาย ตอนนั้นก็พูดไปว่าจะขึ้นMRTด้านหน้าแต่พอจะขึ้นไปประตูปิดแล้วนั่นเลยทำให้ผมรู้ว่ารถไฟฟ้าตอนกลางคืนก็ปิดให้บริการเหมือนกัน ซึ่งตอนนั้นไม่มีรถเมล์หรือรถสองแถววิ่งเลย ก็เลยวิ่งจนถึงห้อง อาบน้ำเสร็จจะนอนก็นอนไม่หลับเลยมา พิมพ์แบบนี้
ตอนแรกผมกะจะอัดคลิปเสียงและพูดไปตรงๆเลยว่าอุบาทว์ยิ้มเลยว่ะลุง แต่แบตชาร์จได้1% และกลัวแบตหมดก่อนเลยรีบออกมาเลย
ผมเองก็ซื่อบื้อด้วยถ้าปฏิเสธแต่แรกคงจะไม่เกิดเรื่องแบบนี้(มั้ง)
พยายามเล่าให้ละเอียดที่สุด อาจจะงงกันบ้าง
แต่ยังไงก็จะจำไปเป็นบทเรียนไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้กับตัวเองอีกครับ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่