คือว่า ผมจะเป็นคนที่ทำตัวไม่ค่อยถูกใน เวลาที่อยู่กับคนที่ผมรู้สึกว่าเขาเก่งกว่าครับ แบบเกร็งๆ ไม่ค่อยกล้าทำอะไร ไม่ค่อยกล้าเสนออะไร พอลองทำก็ทำได้บ้าง พลาดบ้าง พอมันพลาดผมก็ได้แต่บอกว่า “ขอโทษครับ” อยู่เรื่อยๆ
ผมจะยกตัวอย่างเหตุการณ์ วันนี้คร่าวๆนะครับ
คือผมไปตีแบดที่สนาม แล้วบังเอิญมีกลุ่มนึงขาด 1 คนพอดี ซึ่งกลุ่มนี้เขาตีเก่งกันมากๆ เพราะผมดูเขาตีบ่อย เขาจึงชวนผมเล่นด้วย ผมเลยเริ่มเกร็งๆทำตัวไม่ถูกเพราะว่ามีแต่คนที่เก่งกว่ามากๆในสนาม กลัวตัวเองจะเล่นพาด ไม่กล้าที่จะตั้งไม้เลย พอเล่นไปได้สักพัก ลูกไปหลังคอร์ทผมก็ถอยไปตี แต่พี่เขาก็ถอยด้วย แต่พอเห็นผมถอยแกก็เบรค แล้วสะดุด จนข้อเท้าพลิกทำ หลังจากนั้นผมก็คิดว่าเป็นเพราะผมหรือป่าว ที่ให้พี่เขาเจ็บตัว แล้วผมก็ไม่กล้าเล่นเท่าไหร่เลยทีนี้ เลยพลาดขึ้นเรื่อยๆ ตีออกเยอะขึ้น แต่พี่ฝั่งนู้นเขาก็คอยรับให้ ผมก็พูดขอโทษพี่เขาเกือบตลอดที่ผมตีเสีย พอเจ็บเกมผมเห็นพี่แกเดินกะเผลก ก็ได้แต่รู้สึกผิดสุดๆ ว่าเป็นเพราะเราหรือป่าว พอผ่านไปสัก ผมก็เลยไปขอโทษพี่แก “เรื่องเกมตะกี้ ผมเกร็งๆ แล้วพอเห็นพี่ข้อเท้าพลิก ผมก็รู้สึกผิดว่าเป็นเพราะผมไหม” พี่เขาบอกไม่เป็นไรตีเลยๆ
(ลูกที่ไปหลังคอร์ท มันมาทางฝั่งผมนะครับผมเลยถอยตี)
แล้วก็ผมควรทำไงกับความรู้สึกแบบนี้ครับ มีใครมีวิธีคอยปรับตัวกับสถานการณ์ ที่เราต้องอยู่กับคนที่เก่งดว่าเรา ไม่ให้เรารู้สึกเกร็ง หรือทำตัวไม่ถูกไหมครับ เพราะผมรู้สึกว่าเรื่องนี้จะสำคัญกับการใช้ชีวิตในอนาคต และการทำงานร่วมกับคนอื่นด้วย
ขอบคุณทุกคำตอบนะครับ🙏🙏🙏
ขอวิธีจัดการความรู้เกร็ง หรือ ประหม่า หน่อยครับ
ผมจะยกตัวอย่างเหตุการณ์ วันนี้คร่าวๆนะครับ
คือผมไปตีแบดที่สนาม แล้วบังเอิญมีกลุ่มนึงขาด 1 คนพอดี ซึ่งกลุ่มนี้เขาตีเก่งกันมากๆ เพราะผมดูเขาตีบ่อย เขาจึงชวนผมเล่นด้วย ผมเลยเริ่มเกร็งๆทำตัวไม่ถูกเพราะว่ามีแต่คนที่เก่งกว่ามากๆในสนาม กลัวตัวเองจะเล่นพาด ไม่กล้าที่จะตั้งไม้เลย พอเล่นไปได้สักพัก ลูกไปหลังคอร์ทผมก็ถอยไปตี แต่พี่เขาก็ถอยด้วย แต่พอเห็นผมถอยแกก็เบรค แล้วสะดุด จนข้อเท้าพลิกทำ หลังจากนั้นผมก็คิดว่าเป็นเพราะผมหรือป่าว ที่ให้พี่เขาเจ็บตัว แล้วผมก็ไม่กล้าเล่นเท่าไหร่เลยทีนี้ เลยพลาดขึ้นเรื่อยๆ ตีออกเยอะขึ้น แต่พี่ฝั่งนู้นเขาก็คอยรับให้ ผมก็พูดขอโทษพี่เขาเกือบตลอดที่ผมตีเสีย พอเจ็บเกมผมเห็นพี่แกเดินกะเผลก ก็ได้แต่รู้สึกผิดสุดๆ ว่าเป็นเพราะเราหรือป่าว พอผ่านไปสัก ผมก็เลยไปขอโทษพี่แก “เรื่องเกมตะกี้ ผมเกร็งๆ แล้วพอเห็นพี่ข้อเท้าพลิก ผมก็รู้สึกผิดว่าเป็นเพราะผมไหม” พี่เขาบอกไม่เป็นไรตีเลยๆ
(ลูกที่ไปหลังคอร์ท มันมาทางฝั่งผมนะครับผมเลยถอยตี)
แล้วก็ผมควรทำไงกับความรู้สึกแบบนี้ครับ มีใครมีวิธีคอยปรับตัวกับสถานการณ์ ที่เราต้องอยู่กับคนที่เก่งดว่าเรา ไม่ให้เรารู้สึกเกร็ง หรือทำตัวไม่ถูกไหมครับ เพราะผมรู้สึกว่าเรื่องนี้จะสำคัญกับการใช้ชีวิตในอนาคต และการทำงานร่วมกับคนอื่นด้วย
ขอบคุณทุกคำตอบนะครับ🙏🙏🙏