The Last of the Mohicans • The Gael/Promentory • Dougie Maclean & Trevor Jones
The Last of the Mohicans - Orchestra El Dorado 🇵🇪🦅
อังกฤษรบ ฝรั่งเศส เหตุชิงแดน
ชนเผ่าแค้น ร่วมทำศึก นึกฝักใฝ่
โมฮีกัน สามคนปอง มิข้องใด
รักษาไว้ ไพรวิถี เสรีวิญญาณ
ผู้พันเฮย์เวิร์ด พาสอง ธิดามันโร
อลิซกับ โคราอร จรกลับบ้าน
ถูกมากัว นำลวงจัด สู่หัตถ์มาร
เลือดสาดซ่าน กลางพงไพร ไร้ปรานี
ฮอว์คอายพร้อม โมฮีกัน ทันช่วยไว้
ปราบศัตรู ฮูรอนพ่าย มากัวหนี
ระหว่างทาง สองดวงใจ ผูกไมตรี
โคราคล้าย ฮอว์คอายมี ใจผูกพัน
ถึงป้อมใหญ่ ศึกโหม ประโคมล้อม
มันโรพร้อม ยอมจำนน ทนใจกลั้น
สั่งถอนทัพ อย่างมีเกียรติ ศักดิ์ประกัน
แต่ไฟแค้น มากัวนั้น มิลืมเลือน
ครั้นถอนทัพ โลหิตหลั่ง ดั่งธารไหล
มันโรดับ ชีพวายใต้ คมเลือดเปื้อน
แค้นส่วนตัว ปลุกเร้าไฟ ใจขุ่นเยือน
โศกสะเทือน ทั่วค่าย ฝ่ายปราชัย
โครา,อลิซ เฮย์เวิร์ดเข็ญ เป็นเชลย
ถูกนำเผย คุมตัวสู่ ฮูรอนไคล้
คำตัดสิน ช่างโหดร้าย เกินหมายใจ
เฮย์เวิร์ดใฝ่ สละชีพแหน แทนโครา
เพลิงเผาร่าง กลางพิธี ฤดีร้าว
ฮอว์คอายน้าว ยิงมิตรรบ จบทุกข์กล้า
ยอมปลิดชีพ รีบช่วย ด้วยเมตตา
เวทนา น้ำตาคลอ พ้อเกินดู
อุนคัสเร่ง ตามรอยไป ด้วยใจกล้า
เพื่อช่วยอลิซ ฟันผ่า ข้าศึกสู้
แต่ต้องแพ้ แก่มากัว ชั่วศัตรู
เชือดตกสู่ เหวลึกไป สิ้นใจตาย
อลิซคล้าย สลายฤดี โดดพลีชีวา
ชิงกัชกุ๊ก ล้างแค้นฆ่า มากัวหาย
อธิษฐาน วิญญาณบุตร สู่ฟ้าปลาย
เอ่ยข้าคือ สายเลือดท้าย “โมฮีกัน”.
Last of the Mohicans - original soundtrack (Trevor Jones and Randy Edelman)
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เรื่องย่อ .....
ในปี ค.ศ. 1757 ระหว่างสงครามฝรั่งเศสและอินเดียน ชาวโมฮีกันนามว่า ชิงกัชกุ๊ก (Chingachgook) พร้อมด้วยอุนคัส (Uncas) บุตรชายของเขา และ “ฮอว์คอาย” (Hawkeye) บุตรบุญธรรมผิวขาวของเขา ออกเดินทางผ่านถิ่นทุรกันดารทางตอนเหนือของรัฐนิวยอร์ก ระหว่างแวะพักที่ฟาร์มของเพื่อน พวกเขาได้รับรู้ถึงความตั้งใจของกองทัพอังกฤษที่จะรวมกองกำลังอาสาสมัครจากอาณานิคมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพ เพื่อทำสงครามกับฝรั่งเศสและพันธมิตรชนพื้นเมืองของฝรั่งเศส ชาวอาณานิคมและชนเผ่าพื้นเมืองบางส่วนยอมเข้าร่วมกองกำลังภายใต้เงื่อนไขว่า หากบ้านเรือนของตนถูกโจมตีโดยฝรั่งเศสหรือชนเผ่าพันธมิตร พวกเขาจะได้รับอนุญาตให้กลับไปป้องกันบ้านของตนได้ อย่างไรก็ตาม ฮอว์คอายและชาวโมฮีกัน รวมถึงคนอื่น ๆ ไม่แสดงความสนใจที่จะเข้าร่วม
พันตรีดันแคน เฮย์เวิร์ด (Duncan Heyward) แห่งกองทัพอังกฤษเดินทางมาถึงเมืองออลบานี รัฐนิวยอร์ก เพื่อรายงานตัวต่อผู้บังคับบัญชา คือ พลเอกเจอโรม เว็บบ์ (Jerome Webb) และได้รับมอบหมายให้ไปขึ้นตรงต่อพันเอกเอ็ดมันด์ มันโร (Edmund Munro) ผู้บัญชาการป้อมวิลเลียม เฮนรี ในเทือกเขาแอดิรอนแด็ก เฮย์เวิร์ดได้รับหน้าที่คุ้มกันบุตรสาวสองคนของมันโร คือ โครา (Cora) และอลิซ (Alice) ไปหาบิดา ก่อนออกเดินทาง เฮย์เวิร์ดขอแต่งงานกับโครา แต่เธอขอเวลาไตร่ตรองก่อนให้คำตอบ
ชาวเผ่าฮูรอนชื่อมากัว (Magua) ซึ่งปลอมตัวเป็นพันธมิตรชาวโมฮอว์ก ได้รับหน้าที่นำทางเฮย์เวิร์ด หญิงสาวทั้งสอง และทหารอังกฤษไปยังป้อม แต่กลับพาพวกเขาเข้าสู่การซุ่มโจมตี ส่งผลให้ทหารส่วนใหญ่ถูกสังหาร ฮอว์คอาย ชิงกัชกุ๊ก และอุนคัส ซึ่งติดตามกลุ่มนักรบฮูรอนมา ได้เข้าช่วยเหลือและสังหารฮูรอนทั้งหมด ยกเว้นมากัวที่หลบหนีไปได้ ทั้งสามตกลงจะพาโครา อลิซ และเฮย์เวิร์ดไปยังป้อม ระหว่างทางเมื่อไปถึงฟาร์มของเพื่อน พวกเขาพบว่าเพื่อนถูกสังหารโดยกลุ่มนักรบเผ่าออตตาวา แต่ไม่หยุดฝังศพเพื่อหลีกเลี่ยงการเปิดเผยร่องรอยแก่ฮูรอน ระหว่างการเดินทาง ความรู้สึกดึงดูดใจกันเริ่มก่อตัวขึ้นระหว่างโครากับฮอว์คอาย ขณะที่อุนคัสเริ่มแสดงความสนใจในตัวอลิซ
พวกเขาพบว่าป้อมถูกปิดล้อมโดยกองทัพฝรั่งเศสและพันธมิตรฮูรอน แต่สามารถลอบเข้าไปได้ พันเอกมันโรประหลาดใจที่เห็นบุตรสาวของตน เนื่องจากเขาเคยส่งจดหมายเตือนไปยังออลบานีให้พวกเธออยู่ห่างจากป้อม แต่จดหมายนั้นไม่เคยไปถึง ระหว่างการปิดล้อม ความรักระหว่างฮอว์คอายกับโคราก็ยิ่งแน่นแฟ้นขึ้น เฮย์เวิร์ดเกิดความหึงหวงเมื่อโคราบอกว่าเธอไม่อาจรับข้อเสนอแต่งงานของเขาได้ ในยามค่ำคืน ทหารอาสาคนหนึ่งพยายามฝ่าออกไปเพื่อส่งสารขอกำลังเสริมจากพลเอกเว็บบ์ที่ป้อมเอ็ดเวิร์ด โดยมีฮอว์คอาย ชิงกัชกุ๊ก และอุนคัสคอยยิงคุ้มกันจากภายในป้อม
ฮอว์คอายและทหารอาสาเผชิญหน้ากับมันโรเกี่ยวกับข้อตกลงกับเว็บบ์ที่อนุญาตให้ทหารอาสากลับไปปกป้องบ้านเรือนได้หากถูกคุกคาม แต่หลังจากเฮย์เวิร์ดโกหกเกี่ยวกับเหตุสังหารหมู่ที่ฟาร์ม มันโรปฏิเสธที่จะปฏิบัติตามข้อตกลง ฮอว์คอายช่วยทหารอาสาหลบหนี และถูกจับในข้อหากบฏ ถูกตัดสินให้แขวนคอ ในการเจรจากับพลเอกฝรั่งเศส หลุยส์-โจเซฟ เดอ มงต์กาล์ม (Louis-Joseph de Montcalm) เมื่อมันโรทราบว่าเว็บบ์จะไม่ส่งกำลังเสริมมา เขาจำต้องยอมรับเงื่อนไขการยอมแพ้ ซึ่งรวมถึงคำมั่นว่าทหารอังกฤษจะสามารถออกจากป้อมอย่างมีเกียรติพร้อมอาวุธ มากัวโกรธแค้นอย่างยิ่ง เนื่องจากเขามีความแค้นส่วนตัวต่อมันโร ซึ่งเขาโทษว่าทำให้ครอบครัวของเขาถูกสังหารและทำให้ตนตกเป็นทาสของชาวโมฮอว์ก มงต์กาล์มแสดงท่าทีเห็นชอบโดยปริยายให้มากัวโจมตีอังกฤษหลังจากออกจากป้อมแล้ว
เมื่อมันโร ทหาร และพลเรือน (โดยที่ฮอว์คอายยังคงเป็นนักโทษ) เดินทางออกจากป้อมไปได้ระยะหนึ่ง กลุ่มนักรบฮูรอนที่นำโดยมากัวก็เข้าจู่โจมและสังหารหมู่ ม้าของมันโรถูกมากัวยิงล้มและล้มทับเขาไว้ มากัวสัญญาว่าจะสังหารบุตรสาวของเขา ก่อนจะควักหัวใจของมันโร ชิงกัชกุ๊กและอุนคัสช่วยปลดปล่อยฮอว์คอาย และพวกเขาต่อสู้ฝ่าการสังหารหมู่ พาโครา อลิซ และเฮย์เวิร์ดหนีข้ามทะเลสาบด้วยเรือแคนู แล้วล่องตามแม่น้ำไป พวกเขาซ่อนตัวในถ้ำหลังน้ำตก แต่ถูกมากัวและฮูรอนพบเข้า ก่อนที่ฮอว์คอาย อุนคัส และชิงกัชกุ๊กจะกระโดดหนีลงจากน้ำตก ฮอว์คอายบอกโคราให้มีชีวิตอยู่ต่อไป และสาบานว่าจะกลับมาหาเธอ
มากัวพานักโทษทั้งสามไปยังหมู่บ้านฮูรอน โดยมีฮอว์คอาย ชิงกัชกุ๊ก และอุนคัสติดตามไป เมื่อมากัวกำลังกล่าวต่อหัวหน้าเผ่า ฮอว์คอายเดินเข้าไปโดยไม่ถืออาวุธเพื่อขอเจรจาและวิงวอนให้ไว้ชีวิตนักโทษ หัวหน้าเผ่าตัดสินว่า เฮย์เวิร์ดจะถูกส่งกลับไปยังอังกฤษ อลิซจะถูกมอบให้มากัวเพื่อชดเชยความผิดที่มันโรได้กระทำต่อเขา และโคราจะถูกเผาทั้งเป็น มากัวโกรธเกรี้ยวต่อคำตัดสินและคำกล่าวที่ว่าการกระทำของเขาไม่ใช่วิถีแห่งฮูรอนที่แท้จริง เขานำพวกนักรบออกไป พร้อมพาอลิซไปด้วย แม้ฮอว์คอายจะได้รับอนุญาตให้ออกไปอย่างสงบเพื่อยกย่องความกล้าหาญของเขา แต่เขาเสนอจะสละชีวิตแทนโครา เฮย์เวิร์ดซึ่งทำหน้าที่เป็นล่าม กลับบอกให้ฮูรอนเอาชีวิตของตนแทนโครา ขณะที่ฮอว์คอายกำลังพาโคราออกจากหมู่บ้าน เขายิงเฮย์เวิร์ดที่กำลังถูกเผา เพื่อปลดปล่อยเขาจากความทรมาน
จากนั้น ชิงกัชกุ๊ก อุนคัส และฮอว์คอายออกติดตามกลุ่มของมากัวเพื่อช่วยเหลืออลิซ อุนคัสวิ่งนำหน้าไปตามเส้นทางริมหน้าผา สังหารฮูรอนหลายคนในการต่อสู้ แต่สุดท้ายถูกมากัวสังหารและโยนร่างลงจากหน้าผา อลิซซึ่งใจแตกสลายเมื่อเห็นการตายของอุนคัส ปฏิเสธที่จะอยู่กับผู้จับกุม และกระโดดลงจากหน้าผาเดียวกันเพื่อจบชีวิต ด้วยความโกรธแค้น ฮอว์คอายและชิงกัชกุ๊กไล่ตามและสังหารฮูรอนจำนวนมาก ฮอว์คอายใช้อาวุธปืนจ่อกลุ่มที่เหลือ เปิดทางให้ชิงกัชกุ๊กต่อสู้และสังหารมากัวด้วยตนเอง เพื่อล้างแค้นให้การตายของอุนคัส ในที่สุด โดยมีฮอว์คอายและโคราอยู่เคียงข้าง ชิงกัชกุ๊กอธิษฐานต่อวิญญาณผู้ยิ่งใหญ่ให้รับดวงวิญญาณของอุนคัส และประกาศตนว่า “ข้าคือโมฮีกันคนสุดท้าย”
Leo Rojas - Тhe last of the Mohicans
⏳📖📘 โมฮีกัน จอมอหังการ (The Last of the Mohicans 1992) 📘📖⏳
แดนป่าดั้น เหนือรัฐ นิวยอร์กหนา
ชิงกัชกุ๊ก อุนคัส บุตรและบิดา
กับฮอว์คอาย ร่วมฝ่า พนาไพร
ชนเผ่าแค้น ร่วมทำศึก นึกฝักใฝ่
โมฮีกัน สามคนปอง มิข้องใด
อลิซกับ โคราอร จรกลับบ้าน
ถูกมากัว นำลวงจัด สู่หัตถ์มาร
เลือดสาดซ่าน กลางพงไพร ไร้ปรานี
ปราบศัตรู ฮูรอนพ่าย มากัวหนี
ระหว่างทาง สองดวงใจ ผูกไมตรี
โคราคล้าย ฮอว์คอายมี ใจผูกพัน
มันโรพร้อม ยอมจำนน ทนใจกลั้น
สั่งถอนทัพ อย่างมีเกียรติ ศักดิ์ประกัน
แต่ไฟแค้น มากัวนั้น มิลืมเลือน
มันโรดับ ชีพวายใต้ คมเลือดเปื้อน
แค้นส่วนตัว ปลุกเร้าไฟ ใจขุ่นเยือน
โศกสะเทือน ทั่วค่าย ฝ่ายปราชัย
ถูกนำเผย คุมตัวสู่ ฮูรอนไคล้
คำตัดสิน ช่างโหดร้าย เกินหมายใจ
เฮย์เวิร์ดใฝ่ สละชีพแหน แทนโครา
ฮอว์คอายน้าว ยิงมิตรรบ จบทุกข์กล้า
ยอมปลิดชีพ รีบช่วย ด้วยเมตตา
เวทนา น้ำตาคลอ พ้อเกินดู
เพื่อช่วยอลิซ ฟันผ่า ข้าศึกสู้
แต่ต้องแพ้ แก่มากัว ชั่วศัตรู
เชือดตกสู่ เหวลึกไป สิ้นใจตาย
ชิงกัชกุ๊ก ล้างแค้นฆ่า มากัวหาย
อธิษฐาน วิญญาณบุตร สู่ฟ้าปลาย
เอ่ยข้าคือ สายเลือดท้าย “โมฮีกัน”.
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้