มีใครเชื่อเรื่องลี้ลับไหม ?

เรื่องมันมีอยู่ว่าพ่อเราได้รับการผ่าตัด หลังผ่าตัดเสร็จรอพักฟื้น แต่ท่านเสียขณะรอพักฟื้น พอกลับมาบ้านวันที่ 1 และ2ไม่มีอะไร มีแค่หลานที่สัมผัสได้บ้างได้ยินเสียงพ่อเรามาเคาะหน้าต่าง และเสียงเรียกให้กินข้าว ซึ่งเป็นชีวิตประจำวันปกติของท่าน ส่วนเราก็รู้สึกเหมือนพ่อปลุก ได้ยินเสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์พ่อ แต่ไม่ได้คิดอะไร วันที่ 3 ก่อนตื่นนอน เราเหมือนกึ่งหลับกึ่งตื่น ไม่รู้สึกว่าคือฝัน เพราะเหมือนรู้สึกตัว เราเห็นพ่อมาหา จู่ๆมีภาพแฟรชแบคความทรงจำต่างๆขึ้นมาเร็วมาก สุดท้ายเห็นพ่อ​มายืนมองเราเหมือนเป็นห่วง เราก็ยืนมองพ่อ แล้วพ่อก็เข้ามากอดเราร้องไห้ ในนั้นไม่มีเสียง แต่มีแต่สัมผัสความรู้สึกว่า เป็นห่วง ไม่ได้อยากไปนะ เรารับรู้แบบนั้นแล้วก็รู้สึกตัวตื่นแบบจริงๆ ทั้งหมดเกิดขึ้นเร็วมาก เหมือนมาแว๊บเดียว ทีนี้พอช่วงเที่ยงหรือเย็นจำไม่ค่อยได้ เราเห็นธูปที่จุดมันหมด ก็เลยไปยืนจุดหน้าโรงศพ แต่ก็ได้กลิ่นอะไรโชยๆมา เป็นระยะๆ มาๆ หายๆ เป็นกลิ่นที่เกิดมาไม่เคยได้กลิ่นมาก่อน จะหอมก็ไม่หอมเลย จะเหม็นก็ไม่เหม็นแบบชัด พอหลานผ่านมาพอดีเลยรีบกวักมือเรียกหลาน จังหวะนั้นเลยถามว่าได้กลิ่นอะไรแปลกๆไหม หลานก็มองแล้วก็นิ่งก่อนจะพยักหน้าเบาๆ เราเลยโอเค งั้นโรงเย็นน่าจะมีปัญหาแล้วหละ อากาศร้อนด้วยวันนั้น ละก็จังหวะนั้นแม่ครัวยกสำรับอาหารมาพอดี ตอนนั้นมีแค่เรากับหลาน เราไม่มีสติละ แม่ครัวบอกให้เคาะเรียก3ครั้ง เรียกชื่อด้วย เราก็เคาะแบบสติไม่มี ลืมเรียกชื่อ หลานเลยตะโกนบอกเจ้เรียกชื่อด้วย เจ้ เรียกชื่อด้วย เราเลยตั้งสติได้เรียกชื่อ แต่จังหวะเข้าไปเคาะใกล้ๆโรงเย็น เราก็ได้กลิ่นโชยมาแบบเดิมอีก จึงทำให้เราไม่มีสติตอนนั้น เคาะเสร็จก็ยกสำรับมาวางหน้ารูปพร้อมจุดบอกเรียกชื่อ หลังจากนั้นเราก็รีบเรียกคนสำคัญที่มาช่วยดูโรงเย็นได้ เรียกญาติใกล้ชิด ทุกคนไม่มีใครได้กลิ่นแบบที่เรากับหลานได้กลิ่นเลย จนร้านโรงเย็นดอกไม้จัดงาน มาดูให้ ก็ทำการเปิดโรงเช็คกลิ่น เช็คความเย็น เอามืออัง และแกก็ให้เราอังด้วยก็เย็นปกติ เช็คนั่นนี่ สรุป โรงเย็นปกติ และไม่มีใครได้กลิ่นแบบเราสองคนเลยแม้แต่คนเดียว เราเด็กวิทย์ ไม่เชื่อไรแบบนี้ แต่วันนั้นอึ้งมาก หาคำตอบไม่ได้ ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น