แปลกไหมที่ผมไม่ได้อยากมีหน้าที่ตำแหน่งใหญ่โตเหมือนคนอื่นเขาในชีวิตการทำงานราชการ

สวัสดีครับบรรจุบันผมอายุ 28 ปี ทำงานราชการมา 5 ปี ผมค้นพบว่าความสุขของผมคือกันทำสวน ได้เห็นต้นไม้ที่เราปลูกไปมีดอกออกผล ผมมีความสุขมากแบบนี้ไม่ต้องไปแข่งขันกับใครไม่ต้องใส่หน้ากากเข้าหากัน ทำงสวนไปฟังเพลงไปเหนื่อยก็พัก สิ่งเดียวที่ผมยังไม่มีคือที่ดินสักแปลงไว้ให้ตัวเองทำความฝันอยากเป็นเจ้าของสวนผลไม้  ผมทำงานราชการใกล้บ้านในสังคมที่ทำงานด้วยกันพยายามบอกให้ผมรีบเรียนรีบไปสอบตำแหน่งให้สูงขึ้น ผมเล่าความสุขของผมไปเขาก็บอกว่าเอาไว้ทำทีหลังเอาความเจริยก้าวหน้าไปก่อน ผมรู้สึกว่าไม่ใช่ทางผมเลยแบบที่ต้องไปเเข่งขันกับเขา (ผมชอบทำสวนมาตั้งสมัยเรียนซึ่งตอนนี้ผมก็ยังชอบแปลกไหมที่ผมคิดแบบนี้)