ขนมจั้ง หรือกีจ่าง ขนมพื้นบ้าน ทำจากข้าวเหนียว น้ำ และน้ำด่าง โดยนำข้าวเหนียวมาห่อด้วยใบไผ่
ลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยนที่มีเอกลักษณ์ นำไปต้มจนสุก นิยมรับประทานคู่กับน้ำตาลโตนด หรือราดด้วยน้ำเชื่อม น้ำกะทิก็ได้
ทำข้าวต้มน้ำวุ้นก็อร่อยเช่นกัน มีชื่อเรียกตามถิ่นหลากหลาย เช่น ขนมจ้าง ขนมสั่ง อันซอมกะบอง
ขนมจั้ง ตำบลเสวียด อำเภอท่าฉาง จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นขนมพื้นบ้านของภาคใต้ มีการสืบทอด มาเป็นระยะเวลา 300 กว่าปีแล้ว
นิยมทำกันในเทศกาลชักพระบก เชื่อกันว่าเป็นประเพณีเก่าแก่ มีเพียงแห่งเดียวในโลกที่มีการชักพระบกช่วงวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 ถึงวันแรม 1 ค่ำ
เดือน 6 เพื่อนำไป ถวายพระและแขกที่มาร่วมงานชักพระบก มีลักษณะเป็นแท่งกลม ยาวประมาณ 10 - 15 เซนติเมตร
ขนมจั้งจะมีสีเหลืองใส เก็บรักษาไว้รับประทานได้นาน รับประทานคู่กับน้ำผึ้งตาลโตนด (น้ำผึ้งโหนด) หรือน้ำผึ้ง เพื่อเพิ่มความอร่อย
โดยมีวัตถุดิบ คือ ข้าวเหนียว น้ำด่าง/น้ำดัง น้ำขี้เถ้าจากงวงมะพร้าว งวงดอกต้นตาลโตนด ที่นำมาเผาไฟให้ไหม้เป็นขี้เถ้าแช่น้ำ 2 - 3 คืน
กรองเอาแต่น้ำใส ๆ ยอดอ่อนใบมะพร้าว เชือกสำหรับมัดขนม เตาถ่าน และปี๊บ
คือขนมชนิดเดียวกันค่ะ แต่ถ้าเราคุ้นตา จะเป็นสามเหลี่ยม ผูกมัดเป็นพวงๆ ใช้ใบไผ่ห่อ ตามตลาดที่มีคนจีนเยอะๆ เช่นเยาวราชจะมีขาย
หลายเจ้า ตอนเด็กๆ เวลาที่บ้านไหว้ ขนมเข่ง ขนมเทียน ผู้ใหญ่จะเอาไปหมด มีเจ้ากีจ่างเนี่ยแหละค่ะ
ไม่ค่อยมีผู้ใหญ่คนไหนนำกลับไปด้วย ทำให้กัมบอลกินเป็นตั้งแต่เด็ก และโตมาก็ยังชอบอยู่ค่ะ
ถ้าเป็นทางใต้ระนอง หรือสุราษฎร์ธานี หรือที่อ.ไชยา และบางจังหวัดทางใต้ ใช้ยอดอ่อนใบมะพร้าวในการห่อค่ะ
สูตรก็ของใคร ของมัน แต่ตัวขนมจะเหนียวใส มีความนุ่ม กัมบอลชอบจิ้มน้ำตาลโตนด ที่เคี่ยวมาแล้ว แต่ถ้าร้านไหนไม่มีให้
จิ้มน้ำตาลทรายทั่วไป ก็ได้อร่อย
หลายวันก่อนเจอคุณยายขายอยู่ เป็นขนมจั้งแบบทางใต้ มีลูกตาลสดด้วย
มีหรือจะซื้ออย่างเดียว พากลับบ้านทั้งคู่ ช่วงนี้หน้าลูกตาลแล้วค่ะ แต่ยังไม่เยอะ อีกสักระยะ ลูกตาลจะเยอะขึ้น
ลูกตาลถ้าอยากปอกง่ายๆ ให้น้ำแช่ช่องแช่แข็ง แล้วนำมาปอก จะทำให้ปอกง่ายขึ้น ส่วนกัมบอลหัวร้อนจะกินแล้ว ไม่ต้องแช่ค่ะ
ปอกกินเลย
เห็นสีแบบนี้ ไม่ใช่ท่อนอ้อยนะคะ ร้านคุณยายมีน้ำตาลโตนดเชื่อมมาให้ด้วย
ขนมจั้ง ไม่ว่าจะห่อด้วยใบไผ่
หรือยอดใบมะพร้อมอ่อน ล้วนแต่เป็นขนมที่มีขั้นตอนไม่ยุ่งยาก เป็นขนมพื้นบ้าน ที่อร่อยมาก
ลูกตาลสด ขนมจั้ง
ลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยนที่มีเอกลักษณ์ นำไปต้มจนสุก นิยมรับประทานคู่กับน้ำตาลโตนด หรือราดด้วยน้ำเชื่อม น้ำกะทิก็ได้
ทำข้าวต้มน้ำวุ้นก็อร่อยเช่นกัน มีชื่อเรียกตามถิ่นหลากหลาย เช่น ขนมจ้าง ขนมสั่ง อันซอมกะบอง
ขนมจั้ง ตำบลเสวียด อำเภอท่าฉาง จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นขนมพื้นบ้านของภาคใต้ มีการสืบทอด มาเป็นระยะเวลา 300 กว่าปีแล้ว
นิยมทำกันในเทศกาลชักพระบก เชื่อกันว่าเป็นประเพณีเก่าแก่ มีเพียงแห่งเดียวในโลกที่มีการชักพระบกช่วงวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 ถึงวันแรม 1 ค่ำ
เดือน 6 เพื่อนำไป ถวายพระและแขกที่มาร่วมงานชักพระบก มีลักษณะเป็นแท่งกลม ยาวประมาณ 10 - 15 เซนติเมตร
ขนมจั้งจะมีสีเหลืองใส เก็บรักษาไว้รับประทานได้นาน รับประทานคู่กับน้ำผึ้งตาลโตนด (น้ำผึ้งโหนด) หรือน้ำผึ้ง เพื่อเพิ่มความอร่อย
โดยมีวัตถุดิบ คือ ข้าวเหนียว น้ำด่าง/น้ำดัง น้ำขี้เถ้าจากงวงมะพร้าว งวงดอกต้นตาลโตนด ที่นำมาเผาไฟให้ไหม้เป็นขี้เถ้าแช่น้ำ 2 - 3 คืน
กรองเอาแต่น้ำใส ๆ ยอดอ่อนใบมะพร้าว เชือกสำหรับมัดขนม เตาถ่าน และปี๊บ
คือขนมชนิดเดียวกันค่ะ แต่ถ้าเราคุ้นตา จะเป็นสามเหลี่ยม ผูกมัดเป็นพวงๆ ใช้ใบไผ่ห่อ ตามตลาดที่มีคนจีนเยอะๆ เช่นเยาวราชจะมีขาย
หลายเจ้า ตอนเด็กๆ เวลาที่บ้านไหว้ ขนมเข่ง ขนมเทียน ผู้ใหญ่จะเอาไปหมด มีเจ้ากีจ่างเนี่ยแหละค่ะ
ไม่ค่อยมีผู้ใหญ่คนไหนนำกลับไปด้วย ทำให้กัมบอลกินเป็นตั้งแต่เด็ก และโตมาก็ยังชอบอยู่ค่ะ
ถ้าเป็นทางใต้ระนอง หรือสุราษฎร์ธานี หรือที่อ.ไชยา และบางจังหวัดทางใต้ ใช้ยอดอ่อนใบมะพร้าวในการห่อค่ะ
สูตรก็ของใคร ของมัน แต่ตัวขนมจะเหนียวใส มีความนุ่ม กัมบอลชอบจิ้มน้ำตาลโตนด ที่เคี่ยวมาแล้ว แต่ถ้าร้านไหนไม่มีให้
จิ้มน้ำตาลทรายทั่วไป ก็ได้อร่อย
มีหรือจะซื้ออย่างเดียว พากลับบ้านทั้งคู่ ช่วงนี้หน้าลูกตาลแล้วค่ะ แต่ยังไม่เยอะ อีกสักระยะ ลูกตาลจะเยอะขึ้น
ลูกตาลถ้าอยากปอกง่ายๆ ให้น้ำแช่ช่องแช่แข็ง แล้วนำมาปอก จะทำให้ปอกง่ายขึ้น ส่วนกัมบอลหัวร้อนจะกินแล้ว ไม่ต้องแช่ค่ะ
ปอกกินเลย
เห็นสีแบบนี้ ไม่ใช่ท่อนอ้อยนะคะ ร้านคุณยายมีน้ำตาลโตนดเชื่อมมาให้ด้วย
หรือยอดใบมะพร้อมอ่อน ล้วนแต่เป็นขนมที่มีขั้นตอนไม่ยุ่งยาก เป็นขนมพื้นบ้าน ที่อร่อยมาก