สวัสดีครับ ปัจจุบันอายุ19-20อยู่มหาวิทยาลัยปี1 ผมเรียนนิติศาสตร์ รามคำแหงครับ (ส่วนกลาง) ผมอยู่แถวฝั่งธนครับ เลยทำให้การเดินทางไปมหาลัยลำบาก ก็เลยเลือกเรียน + อ่านหนังสือที่บ้าน + กับทำงานพาร์ทไทม์ไปด้วย 2-3 วัน ต่อสัปดาห์ ครับ (ไม่ได้ทำทุกวัน) วันที่หยุดก็อ่านหนังสือ ( แต่ก็ไม่ได้อ่านทุกวันอีก) เพราะเป็นคนขี้เกียจ แต่ก็อ่านเรื่อยๆ
ทุกวันนี้ผมรู้สึกชีวิตตัวเองว่างเปล่ามาก ตอนมัธยมปลาย วางแพลนว่า จะได้ใช้ชีวิตมหาวิทยาลัย แต่ผมยื่นติดมหาวิทยาลัยต่างจังหวัดหมดเลย แต่ไม่สะดวกไปเรียน เลยเลือกนิติศาสตร์ รามคำแหง พอเข้ามาเรียน รู้สึกชอบมาก เวลาเรียนออนไลน์ อาจารย์ก็สอนดีมาก ตอนอ่านเองก็สนุกได้เรียนรู้กฎหมายอีก
แต่กับไม่ได้ไปเรียนที่มหาวิทยาลัยเพราะการเดินทาง ค่าเดินทางไปกลับแพง และใช้เวลานานมาก วันตื่นไปทำงานพาร์ทไทม์ก็โอเค ได้ออกไปข้างนอก แต่วันไหนตื่นมาไม่ได้ไปไหน อยู่บ้านอ่านหนังสือ มันรู้สึกว่าตัวเราไม่มีค่า ไม่มีความหมายในสายตาคนรอบข้างครับ ทั้งที่เราก็เป็นนักศึกษาเหมือนกัน แค่เราเรียนที่ห้องเท่านั้นเอง คนรอบตัวชอบคิดว่าผมไม่ได้เรียน งานไม่ได้ทำ แต่บางทีผมก็มีอ่านหนังสือที่ห้องสมุดสาธารณะแถวบ้านบ้าง แต่ก็ชอบอ่านที่บ้านอยู่ดี
ป.ล. แต่ช่วงนี้กำลังเรียรขับรถยนต์ ใจจริงอยากขับเป็นภายในปีนี้ครับ ขึ้นปี2 จะได้พยายามไปเรียนที่มหาวิทยาลัยบ่อยๆ
รู้สึกว่าชีวิตตัวเองว่างเปล่าทำไงดีครับ???
ทุกวันนี้ผมรู้สึกชีวิตตัวเองว่างเปล่ามาก ตอนมัธยมปลาย วางแพลนว่า จะได้ใช้ชีวิตมหาวิทยาลัย แต่ผมยื่นติดมหาวิทยาลัยต่างจังหวัดหมดเลย แต่ไม่สะดวกไปเรียน เลยเลือกนิติศาสตร์ รามคำแหง พอเข้ามาเรียน รู้สึกชอบมาก เวลาเรียนออนไลน์ อาจารย์ก็สอนดีมาก ตอนอ่านเองก็สนุกได้เรียนรู้กฎหมายอีก
แต่กับไม่ได้ไปเรียนที่มหาวิทยาลัยเพราะการเดินทาง ค่าเดินทางไปกลับแพง และใช้เวลานานมาก วันตื่นไปทำงานพาร์ทไทม์ก็โอเค ได้ออกไปข้างนอก แต่วันไหนตื่นมาไม่ได้ไปไหน อยู่บ้านอ่านหนังสือ มันรู้สึกว่าตัวเราไม่มีค่า ไม่มีความหมายในสายตาคนรอบข้างครับ ทั้งที่เราก็เป็นนักศึกษาเหมือนกัน แค่เราเรียนที่ห้องเท่านั้นเอง คนรอบตัวชอบคิดว่าผมไม่ได้เรียน งานไม่ได้ทำ แต่บางทีผมก็มีอ่านหนังสือที่ห้องสมุดสาธารณะแถวบ้านบ้าง แต่ก็ชอบอ่านที่บ้านอยู่ดี
ป.ล. แต่ช่วงนี้กำลังเรียรขับรถยนต์ ใจจริงอยากขับเป็นภายในปีนี้ครับ ขึ้นปี2 จะได้พยายามไปเรียนที่มหาวิทยาลัยบ่อยๆ