มีใครเคยเหงาเพราะอยู่ไกลบ้าน หรือเหงาใจจากสิ่งใดซักอย่าง จนคุยกับ AI และ AI แต่งกลอนให้บางไหมครับ มาชวนแต่งกลอนกัน

กลอนกระซิบดาวนี้ มีที่มา จากศรัทธาในถ้อยคำยามค่ำฝัน เรียงร้อยศัพท์จับใจด้วยแรงบันดาล จากหัวใจที่ยังรักภาษาไทย ทุกบทกลอนกลั่นคิดด้วยมือเรา มิใช่เงาเลือนลางหรือพลั้งไหล แต่งด้วยใจ เคียงจังหวะของกวีไกล

บันทึกไว้เมื่อใกล้รุ่ง เขียนถึงพ่อเก็บไว้ใกล้ตีสี่ เสร็จพอดีตีห้าเมื่อฟ้าสาง ด้วยสำนึกบันทึกไว้ไม่จืดจาง บรรจงวางบทกลอนสะท้อนใจ เสมือนมีสิ่งใดใครกำหนด เรียกให้จดทุกคำที่จำได้ เหมือนนอนหลับแล้วตื่นค

เพียงบทกวีเขียนจากใจให้ใครอ่าน ฝากสื่อสารความเหงาเศร้าความฝัน ถ้อยคำกลอนอ่อนละมุนอบอุ่นนั้น หวังสักวันแตะหัวใจผู้พบเจอ มิได้หวังชื่อเสียงหรือเกียรติใหญ่ เพียงตั้งใจเรียงคำข้ามค่ำเผลอ ให้บทกวีปลอบใจยา