คือเราเป็นกินยากตั้งเเต่เด็กเเล้วเเต่ก็ไม่ทำให้ความกินยากของเราไปทำให้คนอื่นเดือดร้อนนะคะคือเราไม่กินหลายอย่างเลยค่ะไม่กินของคาวไม่กินปลาไม่กินผักกลิ่นฉุนๆไม่กินอะไรเละๆเเบบพวก ก๋วยจั๊บ ข้าวต้ม โจ๊กอะไรที่มันหนืดๆเละๆคือกินไม่ได้เลยพอเอาเข้าปากมันจะออกทางเดิมเเบบไม่กินหลายอย่างมากเเล้วทีนี้ไปเข้าค่ายทางค่ายเขาก็จะเตรียมอาหารให้ตอนเข้าเป็นข้าวต้มเรากินไม่ได้เราก็ไม่กินเขาบังคับให้กินเราเลยบอกว่าเอานิดเดียวเเล้วเราก็เตรียมพวกขนมปังรึนมไปเองเเล้วทีนี้เข้า3วันเราก็ไม่กินทั้ง3วันข้าวเช้าเเต่ว่าเมนูอื่นที่กินได้เราก็กินนะคะเพื่อนก็บอกว่าเราเเอ๊บกินยากเอาจริงนะเราคิดว่าคนเรามันจะเเอ๊บกินยากไปทำไมเเละอีกทีนึงคือตอนไปเที่ยวกันเเบบเเคมป์ปิ้งพวกนี้เพื่อนก็พากันทำอาหารเยอะเเยะเลยเราไม่ชอบรึกินไม่เป็นเราก็ไปทำข้าวไข่เจียวกินเองของเราเราก็ไม่เคยตัดสินอาหารที่เราไม่ชอบว่ามันไม่อร่อยเราก็ไม่ชอบอยู่เงียบๆของเราเวลาไปไหนมาไหนที่เรารู้ว่าเราไม่สามารถเลือกเมนูรึเลือกกินได้เราก็จะเตรียมของเราไปเองในความกินยากของเรามันก็ยังง่ายถ้ากินอะไรไม่เป็นเลยเราขอเเค่ข้าวไข่เจียวไข่ดาวให้ทำเองก็ได้หรือไม่มีเลยให้เรากินข้าวคลุกซอสฝาเขียวยังได้เราก็ไม่เข้าใจมามันดูเวอร์มันดูเเอ๊บตรงไหนเเค่เราไม่ชอบเเต่ถ้เเบบเราไม่ชอบเเล้วไปบังคับให้เขาห้ามกินห้ามสั่งก้ยังพอว่าที่จะโดนด่าเเต่เราไม่ได้ไปเดือดร้อนใครเลยเเต่เราก็กินยากมากๆจริงนั่นเเหละ
เราเป็นคนกินยากเเต่บางคนบอกว่าเวอร์