หลวง​ปู่​อินถวาย​สอนพิจารณา​กายกับใจ

กิเลสมันบ่ได้อยู่ในกาย แต่มันก็อาศัยกาย กิเลสมันอยู่ในใจ แต่ว่ากายนี้เป็นหน้าต่างของมัน เป็นหน้าต่างของใจ ตาไปเห็นรูปมันก็ส่งเข้ามาหาใจ หูได้ยินเสียงมันก็ส่งเข้ามาหาใจ จมูกได้ดมกลิ่นมันก็ส่งเข้ามาหาใจ ลิ้นได้ลิ้มรสมันก็ส่งเข้ามาหาใจ ร่างกายได้สัมผัสมันก็ส่งเข้ามาหาใจ  ใจของเฮามันหลง หลงในตา ในหู หลงในรูปในเสียง ในกลิ่นในรส ในเครื่องสัมผัส มันหลง

นี่แหละให้พิจารณาสิ่งทั้งหลายทั้งปวง มันอยู่ในใจ ใจมันหลง หลงในรูป ในเสียง ในรส ในสัมผัส ไปหลงได้จั่งได๋ ขนาดร่างกายของเจ้าของยังบ่แม่นเจ้าของ แตกทะลุพุพ่ายเป็นของอสุภะปฏิกูล เป็นของอนิจจัง ทุกขัง อนัตตาอยู่แล้ว มันจะเป็นของเจ้าของได้จั่งได๋

พอมาพิจารณาถี่ถ้วน ถ้วนถี่แล้ว มันปล่อยวางที่ใจเด้ บ่ยึดมั่นถือมั่นที่ใจ ปล่อยวางที่ใจ เห็นสิ่งทั้งหลายทั้งปวงเป็นอสุภะปฏิกูล เป็นของไม่มั่นไม่เที่ยงแล้ว มันจะไปหายึดถือได้จั่งได๋ มันก็ปล่อยวางคือกัน ปล่อยวางถิ่มผั้วเลย เมื่อไม่ยึดมั่นถือมั่น มรรคผลนิพพานมันจะอยู่ในไส มันก็อยู่ในใจ มันบ่ได้อยู่ในกาย มันอยู่ในใจ มันรู้แจ้งเห็นจริงก็เท่านั้นแหละ มันปล่อยวางอยู่ที่ใจ ใจหลุดพ้นจากอาสวะกิเลส ราคะ โทสะ โมหะ ก็บ่สามารถที่จะเข้าไปเหยียบย่ำจิตใจของผู้ปฏิบัติจังซั่นได้ ถึงขั้นปล่อยวางรู้แจ้งเห็นจริงแล้ว ด้วยอรรถด้วยธรรมแล้ว เห็นด้วยสมาธิแล้วเห็นด้วยปัญญาแล้ว

นี่แหละการภาวนา เป็นขั้นตอนมาแบบนี้แหละ

หลวงพ่ออินทร์ถวาย สันตุสสโก
จากพระธรรมเทศนา “ศึกษากาย แก้กิเลสในใจ”
แสดงธรรมเมื่อวันที่ ๓๐ สิงหาคม ๒๕๖๘