สวัสดีค่ะ เรากลับมาเล่าเรื่องอีกครั้งจากที่เคยเล่าเรื่องปัญหากับพ่อ ตอนนี้เราโตขึ้นมากแล้วแต่ปัญหาเรื่องพ่อก็ไม่เคยหายไปจากเราเลยตั้งแต่เด็กจนโต
ปัญหามีอยู่ว่า เรามักจะออกไปเที่ยวกับเพื่อนหรือไปทำงานการบ้านกับเพื่อนอยู่เป็นประจำซึ่งเราก็มักจะบอกให้พ่อรับทราบก่อนตลอดว่าจะออกไปนะ กลับกี่โมง แต่พ่อเรามักจะไม่พอใจอยู่เสมอเวลาเราออกไป ทั้งๆที่เราก็ตั้งใจเรียนตั้งใจอ่านหนังสือทำงานอยู่ตลอด เขามักจะด่าเราด้วยถ้อยคำที่ไม่คิดว่าชีวิตเด็กผู้หญิงคนนึงต้องเจอจากคนเป็นพ่อแท้ๆ ไม่ว่าเราจะทำอะไรทำผิดเล็กน้อยก็ด่าด้วยถ้อยคำรุนแรงเสมอ หรือต่อให้เราทำดีแค่ไหนก็ไม่เคยแม้แต่จะชม เด็กคนนึงแค่อยากให้พ่อรักและพูดดีๆด้วยบ้าง เราหวังมากไปหรอคะ
คือมีอยู่วันนึง เราบอกล่วงหน้าแล้วว่าเราจะไปดูหนังกับเพื่อนกลับประมาณ1ทุ่ม ซึ่งเราก็ไปดูค่ะ แต่ประมาณก่อนเข้าโรงหนังตอนนั้นน่าจะประมาณเกือบๆ5โมงเย็น เรานั่งรออยู่ด้านหน้า และแบตโทรศัพท์ของเราจะหมด เลยหาที่ชาร์จซึ่งมันก็อยู่ตรงพื้นไกลพอสมควร เราเอาไปชาร์จไว้ เรื่องมันเกิดขึ้นเพราะเราไปดูโทรศัพท์ก็ไม่ได้มีข้อความอะไร เราก็เลยถ่ายรูปไปให้พ่อดูว่ากำลังรอเข้าไปดูนะ แล้วเราก็วางโทรศัพท์ไปและกลับไปนั่ง นั่นแหละค่ะเรื่องเกิดเลย พ่อของเราโทรมาค่ะ ประมาณ3สาย ซึ่งเราไม่ได้ยินเพราะมันอยู่ไกล และเขาก็พิมข้อความมาด่าเราสารพัดเลยค่ะ บอกว่าเราเหลี่ยม เราโกหกนู่นนี่ ซึ่งเราก็ไม่เข้าใจค่ะว่าทำไม และเราก็เข้าโรงไปค่ะก่อนหนังฉายก็จะเป็นโฆษณา เราเลยเอาโทรศัพท์มาดู และเรก็พึ่ง้เห็นว่าเขาโทรมาและพิมมาด่า เวลาก็ประมาณ20นาทีค่หลังจาก็ที่เขาส่งข้อความมา เราเห็นเราก็รีบโทรกลับค่ะ ซึ่งเขาไม่รับเลยค่ะ เราก็เตรียมใจแล้วค่ะว่า กลับบ้านไปต้องโดนแน่ๆ พอหนังจบเพื่อนเราก็ชวนกินข้าวก่อนค่อยกลับ แต่เราไม่ค่ะ เรารีบกลับเลย ซึ่งก็จริงๆค่ะกลับมาถึงบ้านเราก็โดนด่าสารพัดเลยค่ะเพราะแค่เราโทรศัพท์ไปชาร์จและไม่ได้รับสายเขา เราก็อธิบายแล้วว่าตอนนั้นทำอะไรอยู่ถึงไม่ได้รับสาย เราก็เข้าใจนคะว่าาเขาอาจจะเป็นห่วง แต่เราก็อธิบายให้ฟัง เขาก็เอาแต่ด่าๆ แถมขว้างแก้วน้ำใส่เราอีก มิหนำซ้ำ ตอนเราจะเข้าห้องเขาก็มายืมด่าค่ะ เราก็พยายามพูดดีๆและอธิบาย เขาก็เอาไม้หน้าสามค่ะ ฟาดลงโต๊ะ นี่คือการขู่เราใช่มั้ยคะ ด่าไปก็เอาฟาดอยู่อย่างนั้น เรากลัวจนร้องไห้เลยค่ะ แล้วเขาก็ห้ามเราออกจากบ้านเลยค่ะ ไปรรก็ต้องรีบกลับมา ขนาดวันนี้เราจะออกไปเอาการบ้านที่เพื่อนเพราะเราไม่ได้ไปเรียนมา3วันแล้วเพราะป่วย เขาก็ด่าค่ะและก็ไม่ให้เราไป แล้วมันเป็นงานกลุ่มซึ่งเพื่อนก็เหมือนจะไม่พอใจแล้วที่เราไปช่วยทำไม่ได้ ไม่มีใครเข้าใจเราเลยสักคน บ้านไม่ใช่เซฟโซนของเราเลยค่ะ เราเหนื่อยมาก เราตั้งใจเรียน ปิดเทอมเราก็ไปทำงานพาร์ทไทม์เอาเงินมาให้เขาจ่ายค่าเทอม แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงเป็นแบบนี้ เราเป็นเด็กไม่ดีหรอคะ
เราทำผิดมากขนาดนั้นเลยใช่มั้ยนะ
ปัญหามีอยู่ว่า เรามักจะออกไปเที่ยวกับเพื่อนหรือไปทำงานการบ้านกับเพื่อนอยู่เป็นประจำซึ่งเราก็มักจะบอกให้พ่อรับทราบก่อนตลอดว่าจะออกไปนะ กลับกี่โมง แต่พ่อเรามักจะไม่พอใจอยู่เสมอเวลาเราออกไป ทั้งๆที่เราก็ตั้งใจเรียนตั้งใจอ่านหนังสือทำงานอยู่ตลอด เขามักจะด่าเราด้วยถ้อยคำที่ไม่คิดว่าชีวิตเด็กผู้หญิงคนนึงต้องเจอจากคนเป็นพ่อแท้ๆ ไม่ว่าเราจะทำอะไรทำผิดเล็กน้อยก็ด่าด้วยถ้อยคำรุนแรงเสมอ หรือต่อให้เราทำดีแค่ไหนก็ไม่เคยแม้แต่จะชม เด็กคนนึงแค่อยากให้พ่อรักและพูดดีๆด้วยบ้าง เราหวังมากไปหรอคะ
คือมีอยู่วันนึง เราบอกล่วงหน้าแล้วว่าเราจะไปดูหนังกับเพื่อนกลับประมาณ1ทุ่ม ซึ่งเราก็ไปดูค่ะ แต่ประมาณก่อนเข้าโรงหนังตอนนั้นน่าจะประมาณเกือบๆ5โมงเย็น เรานั่งรออยู่ด้านหน้า และแบตโทรศัพท์ของเราจะหมด เลยหาที่ชาร์จซึ่งมันก็อยู่ตรงพื้นไกลพอสมควร เราเอาไปชาร์จไว้ เรื่องมันเกิดขึ้นเพราะเราไปดูโทรศัพท์ก็ไม่ได้มีข้อความอะไร เราก็เลยถ่ายรูปไปให้พ่อดูว่ากำลังรอเข้าไปดูนะ แล้วเราก็วางโทรศัพท์ไปและกลับไปนั่ง นั่นแหละค่ะเรื่องเกิดเลย พ่อของเราโทรมาค่ะ ประมาณ3สาย ซึ่งเราไม่ได้ยินเพราะมันอยู่ไกล และเขาก็พิมข้อความมาด่าเราสารพัดเลยค่ะ บอกว่าเราเหลี่ยม เราโกหกนู่นนี่ ซึ่งเราก็ไม่เข้าใจค่ะว่าทำไม และเราก็เข้าโรงไปค่ะก่อนหนังฉายก็จะเป็นโฆษณา เราเลยเอาโทรศัพท์มาดู และเรก็พึ่ง้เห็นว่าเขาโทรมาและพิมมาด่า เวลาก็ประมาณ20นาทีค่หลังจาก็ที่เขาส่งข้อความมา เราเห็นเราก็รีบโทรกลับค่ะ ซึ่งเขาไม่รับเลยค่ะ เราก็เตรียมใจแล้วค่ะว่า กลับบ้านไปต้องโดนแน่ๆ พอหนังจบเพื่อนเราก็ชวนกินข้าวก่อนค่อยกลับ แต่เราไม่ค่ะ เรารีบกลับเลย ซึ่งก็จริงๆค่ะกลับมาถึงบ้านเราก็โดนด่าสารพัดเลยค่ะเพราะแค่เราโทรศัพท์ไปชาร์จและไม่ได้รับสายเขา เราก็อธิบายแล้วว่าตอนนั้นทำอะไรอยู่ถึงไม่ได้รับสาย เราก็เข้าใจนคะว่าาเขาอาจจะเป็นห่วง แต่เราก็อธิบายให้ฟัง เขาก็เอาแต่ด่าๆ แถมขว้างแก้วน้ำใส่เราอีก มิหนำซ้ำ ตอนเราจะเข้าห้องเขาก็มายืมด่าค่ะ เราก็พยายามพูดดีๆและอธิบาย เขาก็เอาไม้หน้าสามค่ะ ฟาดลงโต๊ะ นี่คือการขู่เราใช่มั้ยคะ ด่าไปก็เอาฟาดอยู่อย่างนั้น เรากลัวจนร้องไห้เลยค่ะ แล้วเขาก็ห้ามเราออกจากบ้านเลยค่ะ ไปรรก็ต้องรีบกลับมา ขนาดวันนี้เราจะออกไปเอาการบ้านที่เพื่อนเพราะเราไม่ได้ไปเรียนมา3วันแล้วเพราะป่วย เขาก็ด่าค่ะและก็ไม่ให้เราไป แล้วมันเป็นงานกลุ่มซึ่งเพื่อนก็เหมือนจะไม่พอใจแล้วที่เราไปช่วยทำไม่ได้ ไม่มีใครเข้าใจเราเลยสักคน บ้านไม่ใช่เซฟโซนของเราเลยค่ะ เราเหนื่อยมาก เราตั้งใจเรียน ปิดเทอมเราก็ไปทำงานพาร์ทไทม์เอาเงินมาให้เขาจ่ายค่าเทอม แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงเป็นแบบนี้ เราเป็นเด็กไม่ดีหรอคะ