ในที่สุดวันที่เรากลัวที่สุดก็มาถึง คือ วันที่เขา “นอกใจ” เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อ 23 ม.ค. 2569
สวัสดีค่ะ เราพึ่งไปเห็นว่าแฟนเคยแอบคุย ย้ำว่า “เคย” นะคะ กับคนอื่น ซึ่งจบกันไปเป็นเดือนแล้ว แต่เรามารู้ทีหลังเพราะไปเล่นโทรศัพท์แฟน เห็นแชทหนึ่งในไอจีเราเลยกดอ่าน เราชาเลยค่ะ ชาแบบขยับตัวไม่ได้ มันเจ็บจนชา แม้กระทั่งน้ำตายังไม่ไหลออกมาเลย อันดับแรกขอเกริ่นก่อนว่า เราทะเลาะกับเขา และไม่มีการติดต่อกันตั้งแต่ 4-21 ธ.ค. 2568 ใช่ค่ะ สาเหตุที่ทะเลาะกันคือ เขาไม่ใส่ใจเราเหมือนเดิม ไม่สนใจ ตอบแชทช้า และนั่นแหละค่ะ เขาคุยกับอีกคนมาตั้งแต่เรายังคบกัน และไปกินหมูกระทะด้วยกัน เดินตลาดด้วยกันตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน (ไม่แปลกใจ เพราะเดือนนี้โคตรหายนะ ทะเลาะกันแบบวันเว้นวัน) และตอนนี้เขาได้เลิกคุยเลิกติดต่อกันแล้ว (พวกเขาเลิกคุยกันวันที่ 14 ธ.ค. หรือก่อนหน้านั้น) ถามฝ่ายหญิง ฝ่ายหญิงบอก ”ก็คุยกันเกือบเดือนค่ะ“ ฝ่ายหญิงบอกเป็นคนขอเลิกคุยเอง และเหมือนฝ่ายชายจะไม่ยอม พอถามคนของเรา คนของเราบอกไม่ยอมเชี่ยอะไร เพราะเขาเป็นคนขอเลิกติดต่อเอง …โดยฝ่ายของเราเป็นฝ่ายขอเลิกคุย เพราะสงสารเรา และรู้สึกว่าไม่มีใครดีเท่าเราแล้ว และเขาบอกว่าตอนนั้น “เขาหวั่นไหว” เลยไปใส่ใจกับแชทนั้นมากกว่าแฟนตนเอง เราได้แต่ถามเขาย้ำๆ ทรยศคนเป็นแฟนได้ยังไง คบกันมาตั้ง 3-4 ปี ”กูให้แทบทุกอย่าง ยามไม่มีกิน ให้ทุกอย่างยามต้องการอะไร มอบให้ทั้งกายและใจ เงินทอง ทำไมทำกับกูแบบนี้“ เป็นคำพูดที่แค้นมากๆ ออกจากปากเราเองค่ะ
เราเลยถามฝ่ายหญิงร่วมกับฝ่ายชายว่า มีอะไรเกินเลยไหม คนของเราเขาบอกว่า สาบานว่าไม่มี ไม่มีแม้กระทั่งจับมือ หอมแก้ม และวันที่ไปเดินตลาดและไปกินหมูกระทะด้วยกัน เขาบอกโคตรอึดอัด และไม่อร่อย ไม่มีความสุขเหมือนเดินกับแฟน+กินกับแฟน พอเราถามฝ่ายหญิง ก็บอกว่าไม่มีอะไรเกินเลยเช่นกัน มีแต่ไปรับไปส่งกันที่มอ แค่ 3 ครั้ง (เว้นนานๆครั้ง) แล้วก็ส่งหน้าหอและแยกย้าย เขากล้าสาบานว่ารถชนตายได้เลยถ้ามีอะไรกัน (เออมันก็ไม่ตายนะ)
ฝ่ายคนของเราเขาบอกว่าเขาหวั่นไหวที่หน้าตา แต่ตอนนี้รู้แล้วว่าคนสวย มันต้องสวยจากข้างใน เขาบอกว่า ”ความดีของคนนั้น มันยังไม่ได้ครึ่งหนึ่งของเธอทำเลย“ เราเลยถาม คนนั้นเคยทำอะไรให้หรอ เขาบอกว่า ”ไม่มีเลย“ แล้วเจ็บใจสุดคือไรรู้ไหม เขาไปเดินตลาดด้วยกัน ถามฝ่ายหญิง ฝ่ายหญิงบอกว่าแฟนเราเลี้ยง และตลอดเวลาที่ผ่านมา ให้เงินฝ่ายหญิงอยู่เรื่อย เห็นคำนี้ ฝ่ามือเราไปลงที่หน้าเขาทันที เราแค้นใจแล้วพูดว่า ”เราให้เธอมาตลอด ทำไมยามมีกิน มันไม่เป็นเราที่ได้ แต่เป็นเขาที่ไม่เคยลำบากมาร่วมกับเธอเลย ทำได้ยังไง“ (แต่เขามาอธิบายภายหลังบอกว่า อีกฝ่ายขอยืมเงิน ไม่ได้ให้ เขาบอกว่าไม่ได้ให้ทุกวัน ฝ่ายนั้นมั่ว อีกฝ่ายยืม แต่พอเลิกคุยกันแล้วแฟนของเราไม่เอาคืน เพราะไม่อยากติดค้าง) จุกมากเลยค่ะ จังหวะที่เรารู้ เรารับไม่ได้ ร่างกายเราปฏิเสธการขอโทษ การกอด การรั้งเขาเป็น 3 ชั่วโมง เราไม่ให้อภัยค่ะ เขาทั้งร้องไห้ และบอกว่า ”แต่ไม่ได้ติดต่อกันนานแล้วนะ ไม่ยุ่ง และไม่ได้รู้สึกสักนิดเลยตอนนี้ ตอนนั้นเขาแค่หลงหน้าตา” ปัจจุบันเขามีเราแค่คนเดียว เรากลับมาคืนดีกับเขาวันที่ 24 ธ.ค.68 ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เขาก็ดูเหมือนซื่อสัตย์กับเราคนเดียว จริงๆแล้วเรื่องนอกใจนี้เราแค่มารู้ทีหลัง (23ม.ค.69) แต่เสียใจมากเลยค่ะ ปัจจุบันอยากให้เหตุการณ์นอกใจนี้เป็นแค่ความฝัน เพราะตื่นขึ้นมารู้ว่าเหตุการณ์นี้มันเป็นเรื่องจริง เราทรมานทุกทีเลยค่ะ ร้องไห้ หายใจแทบไม่ออก มันคงติดอยู่ในหัวใจอีกนานเท่าไหร่ไม่รู้ เขาบอกเขาขอโอกาสครั้งเดียว ครั้งเดียวจริงๆ อย่าเลิกได้ไหม ถ้าเลิกไปเค้าจะทำให้ใครเห็น อยู่รอดูการเปลี่ยนแปลงได้ไหม จะทำให้เห็นว่ามันดีขึ้นยังไง เราก็กลับไปเป็นปกติกับเขาแล้วค่ะ เราอยากให้โอกาสเขาดู เพราะคบกันมา 3 ปี เขาไม่เคยมีเรื่องพวกนี้เลย ผับไม่เข้า เหล้าไม่กิน ไปอยู่กทม. ไม่เคยมีเรื่องผู้หญิงให้เครียด คบกันมาตั้งแต่ปี 1 ยันปี 4 พึ่งมามีจริงๆ ก่อนกลับเราเขียนจดหมายระบายความในใจ แล้วเขาอ่าน เขาร้องไห้ค่ะ เขาบอกว่าถ้าย้อนกลับไปได้จะไม่ไปยุ่ง แต่คิดแล้วก็เสียใจ คิดแล้วก็อยากขอโทษเราซ้ำๆ แต่ทำอะไรไม่ได้เพราะมันกลับไปทำอะไรกับอดีตไม่ได้เลย พี่ๆคิดว่าถ้าหนูให้โอกาสเขาครั้งนี้ มันจะมีค่าไหมคะ คนเราไม่เหมือนกัน แต่ส่วนมากมีครั้งแรกย่อมมีครั้งที่ 2 แต่ก็อยากลองเชื่อใจเขาสักครั้ง สิ่งที่ทำให้อมยิ้มได้ตลอดคือ ทุกครั้งที่บอกว่า ”จะว่าไปไม่คิดว่าเราจะคบกันมาได้ถึง 3-4 ปีเลยเนาะ ดูนานจัง อยู่กับเค้ามานานมากๆ“ เขาบอกว่า ”ไม่นานหรอก แค่เริ่มเอง นานจริงต้อง 50-60 ปีนู้น“ เห้อ เขาดี แต่เขาเคยทำผิด ไม่คิดว่าเขาจะทำกับเราได้ขนาดนี้เลย
ในที่สุดวันที่กลัวที่สุดก็มาถึง “วันที่เขานอกใจเรา” เราที่ซื่อสัตย์มาตลอด
สวัสดีค่ะ เราพึ่งไปเห็นว่าแฟนเคยแอบคุย ย้ำว่า “เคย” นะคะ กับคนอื่น ซึ่งจบกันไปเป็นเดือนแล้ว แต่เรามารู้ทีหลังเพราะไปเล่นโทรศัพท์แฟน เห็นแชทหนึ่งในไอจีเราเลยกดอ่าน เราชาเลยค่ะ ชาแบบขยับตัวไม่ได้ มันเจ็บจนชา แม้กระทั่งน้ำตายังไม่ไหลออกมาเลย อันดับแรกขอเกริ่นก่อนว่า เราทะเลาะกับเขา และไม่มีการติดต่อกันตั้งแต่ 4-21 ธ.ค. 2568 ใช่ค่ะ สาเหตุที่ทะเลาะกันคือ เขาไม่ใส่ใจเราเหมือนเดิม ไม่สนใจ ตอบแชทช้า และนั่นแหละค่ะ เขาคุยกับอีกคนมาตั้งแต่เรายังคบกัน และไปกินหมูกระทะด้วยกัน เดินตลาดด้วยกันตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน (ไม่แปลกใจ เพราะเดือนนี้โคตรหายนะ ทะเลาะกันแบบวันเว้นวัน) และตอนนี้เขาได้เลิกคุยเลิกติดต่อกันแล้ว (พวกเขาเลิกคุยกันวันที่ 14 ธ.ค. หรือก่อนหน้านั้น) ถามฝ่ายหญิง ฝ่ายหญิงบอก ”ก็คุยกันเกือบเดือนค่ะ“ ฝ่ายหญิงบอกเป็นคนขอเลิกคุยเอง และเหมือนฝ่ายชายจะไม่ยอม พอถามคนของเรา คนของเราบอกไม่ยอมเชี่ยอะไร เพราะเขาเป็นคนขอเลิกติดต่อเอง …โดยฝ่ายของเราเป็นฝ่ายขอเลิกคุย เพราะสงสารเรา และรู้สึกว่าไม่มีใครดีเท่าเราแล้ว และเขาบอกว่าตอนนั้น “เขาหวั่นไหว” เลยไปใส่ใจกับแชทนั้นมากกว่าแฟนตนเอง เราได้แต่ถามเขาย้ำๆ ทรยศคนเป็นแฟนได้ยังไง คบกันมาตั้ง 3-4 ปี ”กูให้แทบทุกอย่าง ยามไม่มีกิน ให้ทุกอย่างยามต้องการอะไร มอบให้ทั้งกายและใจ เงินทอง ทำไมทำกับกูแบบนี้“ เป็นคำพูดที่แค้นมากๆ ออกจากปากเราเองค่ะ
เราเลยถามฝ่ายหญิงร่วมกับฝ่ายชายว่า มีอะไรเกินเลยไหม คนของเราเขาบอกว่า สาบานว่าไม่มี ไม่มีแม้กระทั่งจับมือ หอมแก้ม และวันที่ไปเดินตลาดและไปกินหมูกระทะด้วยกัน เขาบอกโคตรอึดอัด และไม่อร่อย ไม่มีความสุขเหมือนเดินกับแฟน+กินกับแฟน พอเราถามฝ่ายหญิง ก็บอกว่าไม่มีอะไรเกินเลยเช่นกัน มีแต่ไปรับไปส่งกันที่มอ แค่ 3 ครั้ง (เว้นนานๆครั้ง) แล้วก็ส่งหน้าหอและแยกย้าย เขากล้าสาบานว่ารถชนตายได้เลยถ้ามีอะไรกัน (เออมันก็ไม่ตายนะ)
ฝ่ายคนของเราเขาบอกว่าเขาหวั่นไหวที่หน้าตา แต่ตอนนี้รู้แล้วว่าคนสวย มันต้องสวยจากข้างใน เขาบอกว่า ”ความดีของคนนั้น มันยังไม่ได้ครึ่งหนึ่งของเธอทำเลย“ เราเลยถาม คนนั้นเคยทำอะไรให้หรอ เขาบอกว่า ”ไม่มีเลย“ แล้วเจ็บใจสุดคือไรรู้ไหม เขาไปเดินตลาดด้วยกัน ถามฝ่ายหญิง ฝ่ายหญิงบอกว่าแฟนเราเลี้ยง และตลอดเวลาที่ผ่านมา ให้เงินฝ่ายหญิงอยู่เรื่อย เห็นคำนี้ ฝ่ามือเราไปลงที่หน้าเขาทันที เราแค้นใจแล้วพูดว่า ”เราให้เธอมาตลอด ทำไมยามมีกิน มันไม่เป็นเราที่ได้ แต่เป็นเขาที่ไม่เคยลำบากมาร่วมกับเธอเลย ทำได้ยังไง“ (แต่เขามาอธิบายภายหลังบอกว่า อีกฝ่ายขอยืมเงิน ไม่ได้ให้ เขาบอกว่าไม่ได้ให้ทุกวัน ฝ่ายนั้นมั่ว อีกฝ่ายยืม แต่พอเลิกคุยกันแล้วแฟนของเราไม่เอาคืน เพราะไม่อยากติดค้าง) จุกมากเลยค่ะ จังหวะที่เรารู้ เรารับไม่ได้ ร่างกายเราปฏิเสธการขอโทษ การกอด การรั้งเขาเป็น 3 ชั่วโมง เราไม่ให้อภัยค่ะ เขาทั้งร้องไห้ และบอกว่า ”แต่ไม่ได้ติดต่อกันนานแล้วนะ ไม่ยุ่ง และไม่ได้รู้สึกสักนิดเลยตอนนี้ ตอนนั้นเขาแค่หลงหน้าตา” ปัจจุบันเขามีเราแค่คนเดียว เรากลับมาคืนดีกับเขาวันที่ 24 ธ.ค.68 ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เขาก็ดูเหมือนซื่อสัตย์กับเราคนเดียว จริงๆแล้วเรื่องนอกใจนี้เราแค่มารู้ทีหลัง (23ม.ค.69) แต่เสียใจมากเลยค่ะ ปัจจุบันอยากให้เหตุการณ์นอกใจนี้เป็นแค่ความฝัน เพราะตื่นขึ้นมารู้ว่าเหตุการณ์นี้มันเป็นเรื่องจริง เราทรมานทุกทีเลยค่ะ ร้องไห้ หายใจแทบไม่ออก มันคงติดอยู่ในหัวใจอีกนานเท่าไหร่ไม่รู้ เขาบอกเขาขอโอกาสครั้งเดียว ครั้งเดียวจริงๆ อย่าเลิกได้ไหม ถ้าเลิกไปเค้าจะทำให้ใครเห็น อยู่รอดูการเปลี่ยนแปลงได้ไหม จะทำให้เห็นว่ามันดีขึ้นยังไง เราก็กลับไปเป็นปกติกับเขาแล้วค่ะ เราอยากให้โอกาสเขาดู เพราะคบกันมา 3 ปี เขาไม่เคยมีเรื่องพวกนี้เลย ผับไม่เข้า เหล้าไม่กิน ไปอยู่กทม. ไม่เคยมีเรื่องผู้หญิงให้เครียด คบกันมาตั้งแต่ปี 1 ยันปี 4 พึ่งมามีจริงๆ ก่อนกลับเราเขียนจดหมายระบายความในใจ แล้วเขาอ่าน เขาร้องไห้ค่ะ เขาบอกว่าถ้าย้อนกลับไปได้จะไม่ไปยุ่ง แต่คิดแล้วก็เสียใจ คิดแล้วก็อยากขอโทษเราซ้ำๆ แต่ทำอะไรไม่ได้เพราะมันกลับไปทำอะไรกับอดีตไม่ได้เลย พี่ๆคิดว่าถ้าหนูให้โอกาสเขาครั้งนี้ มันจะมีค่าไหมคะ คนเราไม่เหมือนกัน แต่ส่วนมากมีครั้งแรกย่อมมีครั้งที่ 2 แต่ก็อยากลองเชื่อใจเขาสักครั้ง สิ่งที่ทำให้อมยิ้มได้ตลอดคือ ทุกครั้งที่บอกว่า ”จะว่าไปไม่คิดว่าเราจะคบกันมาได้ถึง 3-4 ปีเลยเนาะ ดูนานจัง อยู่กับเค้ามานานมากๆ“ เขาบอกว่า ”ไม่นานหรอก แค่เริ่มเอง นานจริงต้อง 50-60 ปีนู้น“ เห้อ เขาดี แต่เขาเคยทำผิด ไม่คิดว่าเขาจะทำกับเราได้ขนาดนี้เลย