ผมเจอผีอำที่เห็นเป็นรูปร่าง

เรื่องก็มีอยู่ว่าผมทำงานอยู่ต่างจังหวัด(ร้อยเอ็ด) ช่วงเทศกาลปีใหม่ผมได้มีโอกาสกลับบ้าน(พัทลุง) ผมนั่งรถทัวจาก ร้อยเอ็ด-กทม และต่อรถ กทม-หาดใหญ่  ซึ่งวันนั้นผมนั่งรถไปถึงหาดใหญ่ประมาณตี3-ตี4 เพื่อรอแม่มารับที่หาดใหญ่(นัดแม่ไว้9โมงเช้า) ซึ่งบ้านผมกับหาดใหญ่ห่างกันไม่มากนัก  ด้วยที่ยังต้องรออิกหลายชั่วโมง จึงหารีสอร์ทแบบชั่วคราวที่ใกล้กับ บขส หาดใหญ่ให้มากที่สุด เพื่อหลับซักงีบ ผมขอไม่เอ่ยชื่อนะคับ ในช่วงที่ผมถึงรีสอร์ท ผมล้างหน้าแปลงฟัน ถอดเสื้อ ถอพระเครื่อง วางไว้ แล้วก็นอนเล่นโทรศัพท์ครู่นึง ผมเผลอหลับไปตอนใหนไม่รุ้ จากนั้นเริ่มรุ้สึกหายใจไม่ออก ในขณะนั้นผมก็ยังหลับตาอยู่ คิดในใจอาจจะเพราะเราเหนือย แล้วก็พยามนอนต่อ หลังจากนั้นมันยิ่งเป็นหนักขึ้นจนผมไอออกมาพร้อมกับลืมตา ผมเห็นมีผู้หญิงครึ่งท่อนผมยาวปิดหน้าจนไม่เห็นหน้าใส่ชุดยาวๆสีขาวกำลังคล่อมตัวผมอยู่พร้อมกับเอามือบีบคอ ผมตกใจกลัวจังหวะนั้นใจผมเต้นแรงมากกลัวจนสั่นใจเต้นจนได้ยินเสียงหัวใจตัวเอง แต่ก็ขยับตัวทำไรไม่ได้เลย ขยับได้แต่ลูกกะตาที่กรอกซ้ายขวาได้ ในตอนนั้นด้วยไฟสลัวๆที่ผมเปิดไฟในห้องน้ำไว้ ผมมองเห็นทุกอย่างที่ผมวางไว้ เสื้อที่แขวนไว้หน้าตู้ นาฬิกาบนโต๊ะ แม้แต่พระเครื่องที่แขวนไว้ห่างจากตัวประมาณ2เมตร ใจผมจากจะเอามันมาแขวนคอตัวเองให้ได้ แต่ผมได้แต่มอง ผมยิ่งหายใจลำบากขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความที่ไม่ไหวแล้ว ผมนึกบทสวดหลวงปู่ทวดขึ้นได้ "นะโม โพธิสัตโต อาคันติมายะ อิติภะคะวา" ผมตกใจท่องซ้ำแล้วซ้ำอิกแบบรัวๆและอธิษฐานภาวนาในใจว่าขอให้หลวงปู่ช่วยลูกช้างด้วย  จนจู่ๆ ผู้หญิงคนนั้นกรี๊ดดด เสียงกรี๊ดนั้นมันได้ยินลึกเข้าไปในจิตใจแม้แต่ตอนนี้ก็ยังจดจำเสียงนั้นได้ดี ผู้หญิงคนั้นค่อยๆหายไป ผมเริ่มลุกขึ้นได้กระโดดลงจากเตียง รีบไปคว้าพระมาใส่ ซึ่ง1ในพระที่ผมแขวนก็มีหลวงปู่ทวดยุด้วย จากนั้นผมรีบพุ่งไปเปิดไฟ ประกฎว่าในช่วงที่ผมเปิดไฟ(ก่อนติดไฟมันจะกระพริบแว๊ปๆ) ในช่วงที่แว๊ป ผมดันเหลือบไปเห็นผู้หญิงคนนั้นอยู่ในกระจกหน้าตู้เสื้อผ้าอิกรอบนึงแล้วก็หายไป  หลังจากนั้นผมเปิดไฟทั้งห้องแล้วรีบเก็บของออกไปทันที