แม่ไม่เคยเลี้ยง ไม่ส่งเรียน ไม่เคยทำให้เรารู้สึกว่าเขาเป็นแม่ เราควรเลี้ยงเขาดูแลเขาในวันที่ร้องขอไหม?

เราเป็นคนที่โตมากับยาย ยายจะเลี้ยงเราและทำอะไรให้ทุกอย่าง แม่ไม่เคยทำอะไรเลย ตอนเด็กแม่จะเอาแต่ด่าว่าเราและตีเราตลอด เวลาทำอะไรก็ชอบเอาไปเปรียบเทียบกับพี่ชาย พอเราขึ้นม.1ยายก็เสีย ตอนแรกเขาจะให้เราอยู่ที่บ้านคนเดียวแล้วคอยซื้อข้าวมาให้ แต่พ่อก็มารับไปอยู่ด้วย(อยู่ กับพ่อก็ไม่ได้ดี) มาช่วงนี้เขาเป็นมะเร็ง เขาให้เรามาช่วยขายของให้แทน เปิดร้านแทน อะไรเราก็ทำให้ แต่เขาก็เอาแต่ว่าไม่พอใจ เราทำไม่ดีอย่างนั้น​อย่างนี้ ทั้งที่เราก็ทำงานด้วยเหนื่อยมากๆ และต้องพาไปทำฉายแสงมะเร็งตอนเย็น(ตอนแรกเวลามันไม่ตรง เขาก็บอกให้เราออกจากงานเพื่อมาดูแลเขาทำงานให้เขาโดยที่เราไม่ได้เงินสักบาทและต้องเสียรายได้ไปอีก) แล้วเขายังจะให้เรามาคอยดูแลเรื่องเล็กน้อยที่ตัวเองทำได้แต่ไม่ทำอีก แล้วโวยวายในเรื่องที่ทำไม่เป็นเรื่อง ตอนไปโรงพยาบาลตัวเขาเดินได้แต่เลือกจะนั่งรถอล้วให้เราเข็น(​เรามีลูกต้องพาไปด้วย ลำบากโคตรๆ มือนึงอุ้มลูก มือนึงเข็น) พอพยาบาลมาคุย​ก็ชอบโวยวายใส่
  ตอนนี้เราเหนื่อยมากๆและไม่มีเงินเหลืออะไรเลย เราอยากทิ้งเขาไว้เหมือนที่เขาทิ้งเรามากๆ เรารู้สึกทรมาน แต่พอไประบายกับใคร เขาก็บอกว่า"ทำๆไปเถอะุ ยังไงก็แม่" แต่เราแทบจะไม่ได้ความเป็นแม่จากเขาเลย เราต้องลำบาก ต้องทรมานมาตลอด ตอนเราป่วยเข้าโรงพยาบาล2-3เดือน เขาไม่เคยมาเยี่ยมสักครั้ง วันนี้เขามาร้องขอให้ทำนั้นทำนี่ให้โดยที่เราลำบากมากๆ เราทิ้งเขาได้ไหมวะ เพราะเขาป่วยเขาก็ทำให้เราทรมานจากคำด่าจากพฤติกรรมแย่ๆ จนเราตอนนี้เราเป็นซึมเศร้าแล้วเรายังดูแลลูกไปด้วย เรานอนแค่วันล่ะ2-3ชม. เราอยากทิ้งเขาไว้กับแฟนใหม่ของเขา(แฟนใหม่เขา ก็แม่ไปเป็นชู้จนเขาเลิกกันและมาอยู่กับแม่ นิสัยแฟนใหม่ก็แย่มากๆ)​และหนีไปเลย เราไม่อยากดูแลแล้ว เราอยากทิ้งเขาเหมือนที่เขาทิ้งเรา​