ไม่รู้จะตั้งชื่อกระทู้ยังไงดี ก็เลยมาระบายความรู้สึกให้ฟัง

ผมเป็นผู้ชายที่เรียบง่านและไม่มีสีสัน เรียกง่ายๆว่า หนุ่มจืด แต่ก็ไม่ใช่อินโทรเวิร์ต เคยมีผู้หญิงที่ชอบสมัยเรียนอยู่คนนึง ทุกวันนี้ก็ยังชอบอยู่ เพราะไม่มีใครเข้ามาในชีวิต ตอนนี้ผมทำงานแล้ว ไม่มีเพื่อนรู้สึกว่าไม่มีใครอยากคบด้วย ไม่ใช่ผมไม่พยายามเข้าหานะผมก็พยายามช่วนคุยอยู่ แต่ด้วยแววตากับการตอบคำถามทำให้ผมรู้สึกอย่างนั้น หนักสุดที่เจอก็บอกตรงๆเลย ว่า ไม่อยากทำความรู้จัก ส่วนเรื่องผู้หญิงที่ตรงสเปค(เอาจริงๆก็ไม่มีสเปคหรอกแค่หาเพื่อนก็ยังยากเลย) เขาก็มีแฟนกันหมดแล้ว ส่วนคนที่โสดเขาก็ไม่ได้สนใจเรา ทุกวันนี้ทำงานกลับบ้านนอน วนๆไปแบบไร้ความหมาย มันก็จะเหงาๆหน่อย ไม่หน่อยหรอกเยอะอยู่ ระหว่างเขียนบทความนี้ผมอาจน้ำตาซึมอยู่555 เริ่มออกนอกทะเลแล้ว พอกลับบ้านไปก็ไม่มีใครให้ทักหาและไม่มีใครทักมา พ่อแม่ก็ ไม่ได้โทรหา ด้วยความที่แสดงความรักกับพ่อแม่ไม่เป็นหรือขี้อายขี้เขิลอะไรไม่รู้ แค่ถามกินข้าวยังผมก็ไม่เคยโทรไปถามพวกเขาเขาเลย จะโทรไปเฉพาะที่มีธุระเท่านั้น แม่จะโทรมาหาผมอาทิตย์ละครั้ง2ครั้ง ตอนนี้ก็แค่ทำงานเก็บเงินเพื่อให้พ่อแม่หรือครอบครัวในอนาคตสุขสบาย


ตอนนี้ก็แค่รู้สึกโดดเดี่ยว เลยมานั่งระบายในนี้ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและให้คำแนะนำครับ
ตอนนี้ได้เขียนแล้วก็เริ่มรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย

ส่วนคนที่ชอบเคยจีบนางอยู่สมัยเรียนแต่ก็ไม่สมหวังหรอกและก็ไม่ได้เสียใจด้วย แต่ไม่รู้ทำไหมเวลารู้สึกตัวคนเดียวนางจะคนแรกๆเสมอที่เข้ามาในหัว (ไปหลงอะไรเขาขนาดนั้นนะเรา555) ก็ผ่านมา2-3ปีล่ะ เขาคงจำผมไม่ได้แล้วแหล่ะ แต่ผมก็รู้ตัวดีว่าตัวเองต้องเดินหน้าต่อไป สู้ๆนะตัวฉัน