จากคนที่เคยอยากออกไปข้างนอกทุกวัน สู่คนที่อยากรีบกลับบ้านไปหาแมว

ไม่รู้ว่าทุกคนเป็นเหมือนเรามั้ยนะคะ ตั้งแต่มีแมว ชีวิตก็เปลี่ยนไปแบบเงียบๆ จากเมื่อก่อนเลิกงานแล้วอยากแวะนู่นแวะนี่
ตอนนี้คิดอย่างเดียวคือ “เมื่อไหร่จะได้กลับบ้าน” 😂
กลับไปถึงบ้านปุ๊บ สิ่งแรกที่ทำไม่ใช่วางกระเป๋า แต่คือเรียกชื่อแมว
แล้วก็จะมีสิ่งมีชีวิตขนฟูวิ่งมา ทำหน้าเหมือนหายมา 3 ปี ทั้งที่แค่ลงไปหาอะไรกินหน้าปากซอย

วันหยุดที่สมบูรณ์แบบของเราตอนนี้ ไม่ใช่การออกไปเที่ยวไกลๆ แต่คือได้นั่งอยู่บ้าน เปิดพัดลมเบาๆ ดูซีรีส์ แล้วมีแมวนอนข้างๆ
บางทีก็ไม่ได้นอนข้างนะ นอนทับเลย ซึ่งเราก็ไม่กล้าขยับ เพราะกลัวลูกจะตื่น
เริ่มเข้าใจคำว่า “บ้านน่าอยู่เพราะมีใครรอ” ก็วันนี้แหละค่ะ แม้ใครคนนั้นจะเป็นแมวที่ปลุกเราตีห้าเพื่อให้ไปตักอาหารให้ก็ตาม