ยอมรับแล้วค่ะ…บ้านนี้ไม่ได้เลี้ยงแมว แต่แมวเลี้ยงเรา

เมื่อก่อนเราเข้าใจมาตลอดว่า “เราเลี้ยงแมว”
จนวันที่แมวเริ่มปลุกเราตีห้าให้ไปตักอาหาร ทั้งที่มันเพิ่งกินไปตอนตีสาม
ตั้งแต่นั้นมาก็เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า ตกลงใครเป็นเจ้าของบ้านกันแน่
ชีวิตทาสแมวทุกวันนี้คือ
ตื่นเพราะแมว
ลุกเพราะแมว
นอนช้าเพราะแมว
และเกือบตกงานเพราะแมวนอนทับคีย์บอร์ด

แมวเรามีพรสวรรค์พิเศษคือ
-  ไปนอนตรงของที่ “ห้ามนอน” ได้แม่นยำเสมอ
- เหยียบของสำคัญได้โดยไม่ต้องมอง
- และเลือกอ้วกเฉพาะบนพรม ไม่เคยพลาด

อีกหนึ่งความสามารถคือ การสัมผัสได้ถึง “พื้นที่ส่วนตัวของมนุษย์” แล้วเข้าไปนั่งทับทันที
ถ้านั่งทำงาน = มานั่งบนโน้ตบุ๊ก
ถ้านอน = มานอนบนหน้า
ถ้าเข้าห้องน้ำ = นั่งเฝ้าหน้าประตูเหมือนกลัวเราหาย

แต่ถึงจะบ่นยังไง ทุกครั้งที่มันเดินมาซบ นอนพาดแขน ทำหน้าตาเหมือนโลกนี้ปลอดภัยมาก
เราก็จะลืมทุกอย่างที่มันทำพังไปก่อนหน้าในทันที

ทุกวันนี้เลยใช้ชีวิตแบบเข้าใจบทบาทตัวเองดีขึ้น
เราไม่ใช่เจ้าของแมว
เราเป็นพนักงานดูแลแมวประจำบ้าน ที่ทำงาน 24 ชั่วโมง ไม่มีวันหยุด และเงินเดือนคือขนแมวเต็มเสื้อ