รู้สึกผิดผิดจากการทำแท้ง จนไม่อยากมีชีวิตอยู่ อยากตายตามลูกไป พอจะมีวีธีคิดแบบไหนให้ผ่านไปได้บ้างคะ

จากเหตุการณ์กระทู้ก่อนหน้า เราใช้ชีวิตไม่ปกติเลย ทั้งร่างกายจิตใจ เราพยายามหาวิธีคิดเพื่อให้ใช้ชีวิตให้มีความสุขได้บ้าง แต่ไม่มีสักวันเลยที่เราไม่รู้สึกผิดที่รักษาลูกไว้ไม่ได้  ถ้าย้อนได้เราจะไม่ทำไม่ว่าจะถูกกดดันจนต้องตายเราก็จะไม่ทำ เพราะ เหตุการณ์หลังจากที่เราไปทำแท้ง ความรู้สึกเราเหมือนตายทั้งเป็นอยู่ตลอดเวลามันทรมานจริงๆ ยิ่งเห็นผู้ชายที่พาเราไปทำแท้งแล้วทิ้งเราไปมีความสุขกับการมีคนใหม่ แบบไม่รู้สึกผิดอะไรเลย เราก็ยิ่งรู้สึกผิดมากที่สุดในหัวใจที่ทำให้ลูกต้องจากไป เราเป็นแม่ที่บาปหนักจริงๆ  เหตุการณ์ผ่านมา 3 เดือน ความรู้สึกเราไม่ดีขึ้นเลยแต่กลับรู้สึกผิดมากขึ้นทุกวัน   เราไม่รู้ว่าจิตวิญญาณหลังความตายมีจริงไหมแต่ถ้ามีอยู่จริง ขอให้ ดวงจิตน้อยๆของลูกรับรู้ว่าแม่ไม่เคยตั้งใจเลยสักนิดที่จะฆ่าลูก แม่ขอโทษจากจิตใต้สำนึกจริง แม่ผิดเองทั้งหมด แม่ยอมรับผลกลับด้วยการกระทำทั้งหมดที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ หากเรามีบุญสัมพันธ์กันจริงขอให้แม่จากโลกนี้ไปโดยเร็วและขอให้เราได้พบกันด้วยเถิด นี่คงเป็นความคิด แบบที่สุด ณ เวลานี้   เราใช้ชีวิตแบบไม่ได้คิดฆ่าตัวตายนะแต่รอวันที่ตัวเองหมดอายุขัยเพื่อที่จะไปพบลูกในทุกวัน ยิ่งรอยิ่งท้อ ยิ่งถามตัวเองเองว่าเมื่อไรเราจะตายจากความรู้สึกเหล่านี้ ก็แอบสงสัยนะว่าทำไมผู้ชายคนนั้นถึงไม่รู้สึกอะไรบ้างทำไมถึงมีความสุขได้ รู้ทั้งรู้ว่าเขาไม่ได้มีจิตสำนึกของความเป็นพ่อก็เลยไม่มีความรู้สึกพวกนี้ มีแต่เราที่ทรมานมากๆอยู่คนเดียว  เราทำใจไม่ได้เลยกับสิ่งที่เกิดขึ้นเราใช้ชีวิตยากมากแต่ก็ต้องใช้ชีวิตต่อไปนี่คงเป็นเวรกรรม จากสิ่งที่เรากระทำเริ่มกัดกินหัวใจเรา เราใช้ชีวิตผ่านไปแต่ละวันยากมากไม่มีความหวังและกำลังใจอะไรเลย รู้สึกชีวิต ล้มเหลวมากๆ ผิดหวังกับการมีชีวิตอยู่มากๆเป็นความรู้สึกสูญเสียทั้งลูกและคนรัก (เรารักเค้าแต่เค้าไม่รักเราสักนิด) เขว้งขว้างไปหมด ไม่รู้จะเริ่มต้นคิดแบบไหนให้สามารถใช้ชีวิตได้ปกติ และเรายังต้องทำงานเจอผู้ชายที่ใจอำมหิตคนนั้นทุกวันก็ยิ่งทำให้เราคิดถึงลูกทุกวันคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทุกอย่างทุกเรื่องราวแต่เราก็ยังไม่สามารถที่จะเปลี่ยนแปลงที่ทำงาน ณ ตอนนี้ได้ไม่รู้ว่าเราต้องอดทนไปถึงเมื่อไหร่กับความรู้สึกแบบนี้