ต่อตามปกตตอนนี้อายุ19คะ เรียนจบผู้ช่วยพยาบาลมาพร้อมทำงานมากคะแต่ที่บ้านไม่มีเงินให้ขึ้นไปทำงาน ครอบครัวของเราทางบ้านพ่อกับแม่มีความรุนแรงให้เห็นมาตั้งแต่เด็กเลยคะตอนเด็กเราไปเล่นบ้านของญาติโดนน้าชายข่มขืนแต่ด้วยความเป็นเด็กก็ไม่รู้จักว่าคืออะไรเราก็เล่นต่อตามปกติ
ตอนที่พี่เราเรียนทางบ้านพร้อมทุกอย่างคะเพราะเป็นหนี้แค่หลักหมื่นพี่เราเรียนโดยไม่ต้องกู้ กยศ เลยคือพร้อมกันทุกอย่างพี่เราไปคบกับผู้ชายคนหนึ่งแล้วโดนหลอกให้ออกรถให้เขาจนลากแม่ไปเป็นหนี้ด้วยเพราะผู้ชายส่งรถไม่ทันทำให้หนี้จากหมื่นเพิ่มขึ้นมาครึ่งล้านเลยค่ะ พอเป็นเราเรียนตั้งแต่ ม.4 ก็ต้องกู้ กยศ เพราะแม่บังคับให้กู้ตอนนั้นแม่บอกว่าจะส่งเองแต่เป็นหนี้ของเราตอนนั้นแม่พูดประโลมเราดีมากเรากู้จนถึง ม.6 เงินรวมๆก็60000+แล้วเราก็เรียนผู้ช่วยพยาบาลอีกเสีย50000แต่เรากู้ กยศ ได้คะเลยแทบจะไม่เสียเยอะ แม่เราส่งทองเหมือนพวกรายวันคะที่เขาจะมาเก็บทุกวัน ก่อนที่เราจะขึ้นไปเรียนแกพาเราไปขอกู้กับยายที่รู้จักตอนนั้น 15000 เราขึ้นไปเรียนเสียไม่ถึง 5000 เลยคะนอกนั้นแกเอาไปหมุนทองแล้วเราได้ทุนจากพระอาจารย์ในหมู่บ้าน 20000 บาทแม่ให้เราเอาขึ้นไปใช้แค่2500 นอกนั้นแกเก็บไว้แล้วก็ใช้หนี้ยายไปอีก5000 มันเหลือเงินเยอะพอสมควรไม่กี่วันเราก็โทรไปถามเล่นว่าเงินหมดหรือยังแกก็ตอบว่าหมดแล้วเราเองก็อึ้งแต่ไม่ได้ว่าอะไรคิดว่าหน้าจะส่งทองเรื่องทองพี่สาวของเราไม่รู้ว่าแม่เอานะค่ะ เราเรียนจบมาอยู่บ้านรอขึ้นไปรับใบประกาศนียบัตรชุดคลุยราคา 3000 แต่เราไม่ต้องเสียเพราะได้จากทุน กยศ แต่แม่พาเราไปยืมเงินจากพี่ที่ติดต่อขอทุนพระอาจารย์ให้เราอีก 10000 บาทแกตะเอามาส่งค่างวดรถคือหลายอย่างเอาเราไปอ้างว่าจะช่วยส่งหนี้ให้ เราก็พยักหน้าตามแม่ไปแต่พี่เขาก็เรียนผู้ช่วยมาเหมือนกันเขาก็รู้ว่าไม่ได้เสียเยอะมากขนาดนั้นแต่แกก็ให้ยืม เรามาอยู่บ้านก็มาช่วยแม่ทำงานแม่บ้านเราไปช่วยทำได้วันละ 400 เราเอาแค่ 100 เราช่วยทำ 3-4 เดือน แม่เราเบิกเงินล่วงหน้ามาส่งทองตลอดแล้วบอกเราว่าคอยเอาตอนเลิกรอบหน้าบอกแบบนี้ตลอดเราก็เชื่อเพราะเราเห็นใจคนอื่นห่วงความรู้สึกของคนอื่นมากไม่แคร์ตัวเองเลยเราก็หาเงินใช้ด้วยการขายของในเกมส์รับฟาร์มของได้เงินรวมๆ 1000กว่าๆ แม่ก็จะมาสะกิดถามว่ามีเงินไหมแม่ิยากเติมเน็ตตลอดเราก็ให้มีคนทักมายืมแก 300 แกไม่มีก็มาถามเราเราก็มี 300 พอดีคะบอกไปแล้วว่าจะเก็บไว้ใช้แม่ก็บอกว่าเดี๋ยวเขาก็คืนพอเขาคืนเงินมาแม่ไม่ได้บอกเราเลยเก็บเงินไว้จนเราไปเปิดแอพดูเราก็โอนออกมาเลยแต่แม่ก็ขอ 200 เราได้แค่ 100 เอามาเติมเน็ตตลอดเวลาที่ช่วยทำงานคือโทรศัพท์มันแบตเสื่อมคะเราอยากได้ใหม่ก็ขอแม่เอาเงินไปผ่อนตอนแรกเราจะเอาแอนดรอยแต่แม่ติดธนาคารเลยเอาไม่ได้เราเลยไปผ่อนไอโฟนที่จังหวัด ใกล้เคียง2000บาท ส่งต่อเดือนก็ 1820 เราพลาดเองคะที่เอาของราคาสูงไปแต่ถ้าคำนวณตามเงินที่ช่วยทำงานก็พอจ่ายแถมเหลือด้วยแต่แม่ไม่ได้ให้ที่เราขอแม่เอาโทรศัพท์เพราะถ้าเราไม่เอาเราก็จะไม่ได้เงินที่ช่วยทำงานเลยที่ได้ก็มีแค่1000ค่ะที่แกเคยให้มาจากการช่วยทำงานเราจะขึ้นไปรับวุฒิแกก็ไม่มีเงินจะให้ขึ้นไปแค่ค่ารถก็แทบไม่ทีเพราะส่งทองหมดเราก็ถามว่าเงินที่ช่วยทำงานละแกก็บอกว่าก็แค่กินดเวยกันในครอบครัวก็หมดแล้วหมายถึงเราที่กินแต่เราเอาเงินที่ขายของในเกมส์มาซื้อกินเรารับเสร็จก็มาอยู่บ้านรอใบจบจากทางโรงเรียนเราช่วยแกทำงานก็ไม่ได้เงินเลยเราก็เลิกไปช่วยทำไม่รู้ว่าแม่ไปคุยกับพี่ยังไงเราโดนทักมาด่าพี่เราเป็นคนอารมณ์ร้อนคะเราไม่ได้อธิบายไปเพราะยังไงก็ไม่ฟังเราจะขึ้นไปเอาวุฒิเราก็เลยไปช่วยทำเพราะต้องไปขึ้นรถทำให้แม่ก็ไปขอเบิกกับเจ๊เจ้าของร้านเอาเราไปอ้างว่าจะขอเบิกให้เป็นค่ารถสุดท้ายก็ไม่ให้เราเราก็เครียดไม่พูดหาเลยพี่ก็ทักมาว่าอีกแล้วเรานอนเล่นอยู่ในห้องก็ได้ยินแม่คุยกับคนมาเก็บค่าทองว่าเอาเงินให้เขาหมดแล้วเราก็ยิ่งเครียด ปีใหม่ที่ผ่านมาพี่สาวเราก็มาบ้านเราก็เริ่มแปลกใจตรงที่พี่แปลกกับเราไปงานวัดก็เอาแต่ถามแม่ว่าอยากกินอะไรไหมมีพี่เขยไปด้วยนะคะพี่ไม่ถามเราเลยซึ่งปกติจะไม่เป็นแบบนี้เราก็พอจะเดาได้ว่าแม่คุยอะไรกับพี่ตอนที่พี่อยู่กรุงเทพเราก็คุยโทรศัพท์กับแฟนเราก็เดินคนเดียวตอนที่เข้าไปให้พระท่านเขียนยันต์ที่มือเราเป็นคนสุดท้ายของครอบครัวเพราะต้องรอคนอื่นๆด้วยเพราะพระจะได้รดน้ำมนต์เราไปอยู่ตรงนั้นคนเดียวก็ต้องรอเขาพี่ก็มองมาบอกว่าช้าทำไมไม่รีบมาเราก็ไม่เถียงไม่สนใจต่อจนกลับเราแทบไม่ไปนั่งกินอะไรกับคนในครอบครัวเลย ปีใหม่เราก็คิดว่าจะได้ไปทำงานเราหางานไว้หลายที่มากพอเอาไปคุยกับแม่แกก็บอกไม่มีเงินให้ไปทำเราก็งงแต่ก็เข้าใจเรื่องโทรศัพท์พ่อของเราช่วยส่งแต่พอได้เงินมาแม่ก็เอาไปส่งทองตลอดเราก็เครียดไม่พูดหาแล้วแกก็มายืมสายชาร์จตอนเช้าเราไม่ได้ไปไหนก็เลยนอนดึกแล้วตื่นสายเราไม่ได้ยินเราก็สะดุ้งตื่นแล้วรีบเอาไปให้แต่แกกับมาพูดว่าเวลาเครียดก็เป็นแบบนี้ตลอดเราก็บ่นเบาๆว่าไม่ได้ยินเรานอนพี่สาวเราก็ลงโน็ตว่า ถ้าไม่ชอบแม่ผมก็อย่ามาทำนิสัยหมาๆ แต่ไม่ได้ระบุเราก็พอจะรู้เราก็พอจะรู้เราเลือกที่จะบล็อคพี่ไปเลยเพราะตั้งแต่ที่เคยโดนข่มขืนในอดีตก็จิตใจไม่ปกติมาตลอดตั้งแต่เด็กแต่เราก็คิดว่าถ้าบอกหรือแสดงออกไปก็คงจะหาว่าเรียกร้องความสนใจ ตอนนี้อารมณ์ของเราว่างเปล่าไม่รู้สึกยินดียินร้ายกับใครอยากตายมากแต่ไม่อยากลงมือเอง เราถอนผมให้แม่แล้วแกพูดว่าเอาอะไรแพงไม่คิดบ้างหรอพูดว่าเราเหมือนเป็นตัวถ่วงของครอบครัวเราก็ยิ่งคิดมากขึ้นเรื่อยๆถ้าไม่ได้แฟนมาคอยรับฟังก็คงจะดิ่งจนฆ่าตัวตายไปนานแล้ว
อาจจะยาวและดูสับสนนะคะแต่ก็ขอบคุณที่เข้ามาอ่านสำหรับใครที่จะถามว่าทำไมไม่หางานแถวบ้านหรือโรงพยาบาลแถวบ้านทำงานมันมีแต่บ้านเราไม่มีรถให้ไปทำโรงพยาบาลก็ต้องมีเส้นสายคะถึงจะได้เข้าทำ
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ🙇♀️
คือเราอยากรู้ว่าเราดูเป็นลูกที่แย่ในสายตาคนในครอบครัวขนาดนั้นไหมค่ะ
ตอนที่พี่เราเรียนทางบ้านพร้อมทุกอย่างคะเพราะเป็นหนี้แค่หลักหมื่นพี่เราเรียนโดยไม่ต้องกู้ กยศ เลยคือพร้อมกันทุกอย่างพี่เราไปคบกับผู้ชายคนหนึ่งแล้วโดนหลอกให้ออกรถให้เขาจนลากแม่ไปเป็นหนี้ด้วยเพราะผู้ชายส่งรถไม่ทันทำให้หนี้จากหมื่นเพิ่มขึ้นมาครึ่งล้านเลยค่ะ พอเป็นเราเรียนตั้งแต่ ม.4 ก็ต้องกู้ กยศ เพราะแม่บังคับให้กู้ตอนนั้นแม่บอกว่าจะส่งเองแต่เป็นหนี้ของเราตอนนั้นแม่พูดประโลมเราดีมากเรากู้จนถึง ม.6 เงินรวมๆก็60000+แล้วเราก็เรียนผู้ช่วยพยาบาลอีกเสีย50000แต่เรากู้ กยศ ได้คะเลยแทบจะไม่เสียเยอะ แม่เราส่งทองเหมือนพวกรายวันคะที่เขาจะมาเก็บทุกวัน ก่อนที่เราจะขึ้นไปเรียนแกพาเราไปขอกู้กับยายที่รู้จักตอนนั้น 15000 เราขึ้นไปเรียนเสียไม่ถึง 5000 เลยคะนอกนั้นแกเอาไปหมุนทองแล้วเราได้ทุนจากพระอาจารย์ในหมู่บ้าน 20000 บาทแม่ให้เราเอาขึ้นไปใช้แค่2500 นอกนั้นแกเก็บไว้แล้วก็ใช้หนี้ยายไปอีก5000 มันเหลือเงินเยอะพอสมควรไม่กี่วันเราก็โทรไปถามเล่นว่าเงินหมดหรือยังแกก็ตอบว่าหมดแล้วเราเองก็อึ้งแต่ไม่ได้ว่าอะไรคิดว่าหน้าจะส่งทองเรื่องทองพี่สาวของเราไม่รู้ว่าแม่เอานะค่ะ เราเรียนจบมาอยู่บ้านรอขึ้นไปรับใบประกาศนียบัตรชุดคลุยราคา 3000 แต่เราไม่ต้องเสียเพราะได้จากทุน กยศ แต่แม่พาเราไปยืมเงินจากพี่ที่ติดต่อขอทุนพระอาจารย์ให้เราอีก 10000 บาทแกตะเอามาส่งค่างวดรถคือหลายอย่างเอาเราไปอ้างว่าจะช่วยส่งหนี้ให้ เราก็พยักหน้าตามแม่ไปแต่พี่เขาก็เรียนผู้ช่วยมาเหมือนกันเขาก็รู้ว่าไม่ได้เสียเยอะมากขนาดนั้นแต่แกก็ให้ยืม เรามาอยู่บ้านก็มาช่วยแม่ทำงานแม่บ้านเราไปช่วยทำได้วันละ 400 เราเอาแค่ 100 เราช่วยทำ 3-4 เดือน แม่เราเบิกเงินล่วงหน้ามาส่งทองตลอดแล้วบอกเราว่าคอยเอาตอนเลิกรอบหน้าบอกแบบนี้ตลอดเราก็เชื่อเพราะเราเห็นใจคนอื่นห่วงความรู้สึกของคนอื่นมากไม่แคร์ตัวเองเลยเราก็หาเงินใช้ด้วยการขายของในเกมส์รับฟาร์มของได้เงินรวมๆ 1000กว่าๆ แม่ก็จะมาสะกิดถามว่ามีเงินไหมแม่ิยากเติมเน็ตตลอดเราก็ให้มีคนทักมายืมแก 300 แกไม่มีก็มาถามเราเราก็มี 300 พอดีคะบอกไปแล้วว่าจะเก็บไว้ใช้แม่ก็บอกว่าเดี๋ยวเขาก็คืนพอเขาคืนเงินมาแม่ไม่ได้บอกเราเลยเก็บเงินไว้จนเราไปเปิดแอพดูเราก็โอนออกมาเลยแต่แม่ก็ขอ 200 เราได้แค่ 100 เอามาเติมเน็ตตลอดเวลาที่ช่วยทำงานคือโทรศัพท์มันแบตเสื่อมคะเราอยากได้ใหม่ก็ขอแม่เอาเงินไปผ่อนตอนแรกเราจะเอาแอนดรอยแต่แม่ติดธนาคารเลยเอาไม่ได้เราเลยไปผ่อนไอโฟนที่จังหวัด ใกล้เคียง2000บาท ส่งต่อเดือนก็ 1820 เราพลาดเองคะที่เอาของราคาสูงไปแต่ถ้าคำนวณตามเงินที่ช่วยทำงานก็พอจ่ายแถมเหลือด้วยแต่แม่ไม่ได้ให้ที่เราขอแม่เอาโทรศัพท์เพราะถ้าเราไม่เอาเราก็จะไม่ได้เงินที่ช่วยทำงานเลยที่ได้ก็มีแค่1000ค่ะที่แกเคยให้มาจากการช่วยทำงานเราจะขึ้นไปรับวุฒิแกก็ไม่มีเงินจะให้ขึ้นไปแค่ค่ารถก็แทบไม่ทีเพราะส่งทองหมดเราก็ถามว่าเงินที่ช่วยทำงานละแกก็บอกว่าก็แค่กินดเวยกันในครอบครัวก็หมดแล้วหมายถึงเราที่กินแต่เราเอาเงินที่ขายของในเกมส์มาซื้อกินเรารับเสร็จก็มาอยู่บ้านรอใบจบจากทางโรงเรียนเราช่วยแกทำงานก็ไม่ได้เงินเลยเราก็เลิกไปช่วยทำไม่รู้ว่าแม่ไปคุยกับพี่ยังไงเราโดนทักมาด่าพี่เราเป็นคนอารมณ์ร้อนคะเราไม่ได้อธิบายไปเพราะยังไงก็ไม่ฟังเราจะขึ้นไปเอาวุฒิเราก็เลยไปช่วยทำเพราะต้องไปขึ้นรถทำให้แม่ก็ไปขอเบิกกับเจ๊เจ้าของร้านเอาเราไปอ้างว่าจะขอเบิกให้เป็นค่ารถสุดท้ายก็ไม่ให้เราเราก็เครียดไม่พูดหาเลยพี่ก็ทักมาว่าอีกแล้วเรานอนเล่นอยู่ในห้องก็ได้ยินแม่คุยกับคนมาเก็บค่าทองว่าเอาเงินให้เขาหมดแล้วเราก็ยิ่งเครียด ปีใหม่ที่ผ่านมาพี่สาวเราก็มาบ้านเราก็เริ่มแปลกใจตรงที่พี่แปลกกับเราไปงานวัดก็เอาแต่ถามแม่ว่าอยากกินอะไรไหมมีพี่เขยไปด้วยนะคะพี่ไม่ถามเราเลยซึ่งปกติจะไม่เป็นแบบนี้เราก็พอจะเดาได้ว่าแม่คุยอะไรกับพี่ตอนที่พี่อยู่กรุงเทพเราก็คุยโทรศัพท์กับแฟนเราก็เดินคนเดียวตอนที่เข้าไปให้พระท่านเขียนยันต์ที่มือเราเป็นคนสุดท้ายของครอบครัวเพราะต้องรอคนอื่นๆด้วยเพราะพระจะได้รดน้ำมนต์เราไปอยู่ตรงนั้นคนเดียวก็ต้องรอเขาพี่ก็มองมาบอกว่าช้าทำไมไม่รีบมาเราก็ไม่เถียงไม่สนใจต่อจนกลับเราแทบไม่ไปนั่งกินอะไรกับคนในครอบครัวเลย ปีใหม่เราก็คิดว่าจะได้ไปทำงานเราหางานไว้หลายที่มากพอเอาไปคุยกับแม่แกก็บอกไม่มีเงินให้ไปทำเราก็งงแต่ก็เข้าใจเรื่องโทรศัพท์พ่อของเราช่วยส่งแต่พอได้เงินมาแม่ก็เอาไปส่งทองตลอดเราก็เครียดไม่พูดหาแล้วแกก็มายืมสายชาร์จตอนเช้าเราไม่ได้ไปไหนก็เลยนอนดึกแล้วตื่นสายเราไม่ได้ยินเราก็สะดุ้งตื่นแล้วรีบเอาไปให้แต่แกกับมาพูดว่าเวลาเครียดก็เป็นแบบนี้ตลอดเราก็บ่นเบาๆว่าไม่ได้ยินเรานอนพี่สาวเราก็ลงโน็ตว่า ถ้าไม่ชอบแม่ผมก็อย่ามาทำนิสัยหมาๆ แต่ไม่ได้ระบุเราก็พอจะรู้เราก็พอจะรู้เราเลือกที่จะบล็อคพี่ไปเลยเพราะตั้งแต่ที่เคยโดนข่มขืนในอดีตก็จิตใจไม่ปกติมาตลอดตั้งแต่เด็กแต่เราก็คิดว่าถ้าบอกหรือแสดงออกไปก็คงจะหาว่าเรียกร้องความสนใจ ตอนนี้อารมณ์ของเราว่างเปล่าไม่รู้สึกยินดียินร้ายกับใครอยากตายมากแต่ไม่อยากลงมือเอง เราถอนผมให้แม่แล้วแกพูดว่าเอาอะไรแพงไม่คิดบ้างหรอพูดว่าเราเหมือนเป็นตัวถ่วงของครอบครัวเราก็ยิ่งคิดมากขึ้นเรื่อยๆถ้าไม่ได้แฟนมาคอยรับฟังก็คงจะดิ่งจนฆ่าตัวตายไปนานแล้ว
อาจจะยาวและดูสับสนนะคะแต่ก็ขอบคุณที่เข้ามาอ่านสำหรับใครที่จะถามว่าทำไมไม่หางานแถวบ้านหรือโรงพยาบาลแถวบ้านทำงานมันมีแต่บ้านเราไม่มีรถให้ไปทำโรงพยาบาลก็ต้องมีเส้นสายคะถึงจะได้เข้าทำ
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ🙇♀️