ควรทำอย่างไรดี

คือทางบ้านเราเองก็ฐานะไม่ค่อยดีและพ่อกับแม่ก็แยกทางกัน ตอนม.ปลายก็ตัดสินใจกู้กยศ.เพื่อเก็บไว้ใช้ตอนเข้ามหาลัย แต่กลับกลายเป็นว่าเงินค่าครองชีพตลอดสองปีที่ได้มาเรากลับได้ใช้เองเพียงไม่กี่พัน และมกากว่าครึ่งแม่ก็ขอยืมเอาไปใช้และบอกว่าจะคืนแต่เราก็ไม่เคยได้คืนเลย จนช่วงเข้ามหาลัยซึ่งมีค่าใช้จ่ายเยอะมากตั้งแต่ส่งพอร์ตฟอริโอ ทำให้เราส่งได้เพียงไม่กี่ที่เพราะไม่มีเงินสมัคร และหลังจากติดมหาวิทยาลัย เรียนจบม.ปลายพอดี เราก็ไปหางานพาร์ทไทม์ทำจนได้เงินมาจำนวนนึงในเดือนแรก และแม่ก็มาขอเงินเราไปใช้หนี้จำนวน5000แต่เราให้ไปแค่4000 แม่ก็บ่นเราเหมือนกันในเรื่องนี้ และเราเองก็ผิดที่ใช้เงินเยอะไปหน่อยช่วงทำงานพาร์ทไทม์ที่เกาะ แต่ก็พอมีเงินเก็บพอค่าไอแพดหนึ่งเครื่องราคาประมาณ17000(ญาติช่วยจ่ายด้วย6000) พอเข้ามหาลัย เราขอเงินแม่เดือนละ5000โอนให้ทุกสิ้นเดือน แต่บางเดือนแม่มักจะโอนทีละพันบ้าง ห้าร้อยบ้าง ทำให้บริหารได้ยาก และหลายครั้งแม่มักจะโทรมาขอเงินที่ละร้อยสองร้อย พอเราจะไม่ให้แม่ก็จะเปลี่ยนจากพูดดีๆเป็นด่า คือมันไม่ใช่การขอด้วยความสมัครใจแต่เปการบังคับ เราก็ไม่อยากมีปัญหากับแม่เลยโอนให้ทุกครั้งเพราะถ้าไม่โอนให้ก็จะโดนด่าว่าเห็นแก่ตัว ทั้งๆที่เราเองก็มีค่าใช้จ่ายยเยอะเหมือนกัน เคยบอกให้แม่แบ่งเงินไว้ใช้บ้างนอกจากเงินที่ส่งให้เราเพราะจะได้ไม่ต้องโทรมาขอเรา แม่ก็เอาแต่พูดว่าถ้ามีจะโทรมาขอหรอ คือเข้าใจนะบางทีแม่ก็ไม่มีแต่เราเองก็เปเป็นเพียงนักศึกษาที่ไม่มีงานทำและไม่มีรายได้อื่นนอกจากค่าขนมเหมือนกัน ค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันก็เยอะพอแล้ว ขนาดไปทำงานพาร์ทไทม์ช่วงปิดเทอมแม่ยังขอยืมเงินไปหลายพันโดยไม่แน่ใจว่าจะได้คืนมั้ย พอไม่ให้ก็โดนด่าอีก ทุกครั้งที่แม่โทรมาเรารู้สึกเครียดทุกครั้งและไม่อยากรับสายเพราะเกือบทุกครั้งที่โทรมาคือโทรมายืมเงิน เหนื่อยมากกับความสัมพันธ์กับแม่แบบนี้ เหมือนเป็นเพื่อนที่คอยให้ยืมเงินมากกว่าแม่ลูกกันอีก ควรจัดการพูดคุยกับแม่อย่างไรดี
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้