#ItWasJustanAccident #แค้นนี้แค่อุบัติเหตุ #รีวิวหนัง
It Was Just an Accident
1/
มีหนังไม่กี่เรื่อง ที่กล้าตั้งคำถามถึงความไม่ยุติธรรมของระบบ
ไม่ว่าหนังจะบอกหรือไม่ว่าสุดท้าย
ฝั่งไหนถูก ฝั่งไหนที่ผิด
แต่ทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ล้วนสร้างบาดแผลอย่างรุนแรงในจิตใจ
นี่คือเรื่องราวของคนที่เคยถูกทำร้าย
แต่ไม่มีใครยอมรับว่าทำ
It Was Just an Accident
คือหนึ่งในหนังแบบนั้น
.
2/
เรื่องราวเกิดขึ้นที่ประเทศอิหร่าน เมื่อกลุ่มอดีตนักโทษการเมือง
พวกเขาไม่ได้อยากเป็นคนรุนแรง
ไม่ได้อยากแก้แค้น
ไม่ได้อยากทำร้ายใครอีก
จนวันหนึ่งบังเอิญพบชายที่พวกเขา “สงสัย”
ว่าเคยเป็น ”ผู้คุม”ที่ซ้อมทรมานพวกเขาในเรือนจำจนปางตาย
จนแทบไร้ซึ่งศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์
แต่ชายคนนี้คือคนผิดจริงหรือไม่…
ทุกคนต่างไม่มีหลักฐานยืนยัน
มีเพียงร่างกายที่จำความเจ็บปวดนั้นได้
และฝันร้ายที่ตามมากัดกินหัวใจทุกครั้งในตอนหลับไหล
ที่เป็นเพียงพยานสำคัญเท่านั้น
ระหว่างความรู้สึกที่บ่งชัดว่าใช่ แต่ไร้ซึ่งพยานหลักฐานเชิงวัตถุ
พวกเขาจะทำอย่างไร เมื่อโอกาสแก้แค้นอยู่ต่อหน้าแล้ว
.
3/
สิ่งที่รู้สึกว่าโดนเส้นมากๆ กับหนังเรื่องนี้คือประเด็นที่ว่า
“ถ้าเขาไม่ยอมรับ และเราไม่แน่ใจ
เราควรทำยังไงกับความเจ็บของเรา”
.
ความเรียลของหนังเรื่องนี้ คือไม่ได้ชี่นำคนดู
ไม่มีแม้สกอร์ที่ทำให้รู้สึกว่า “ตรงนี้ต้องสงสาร”
“ตรงนี้ต้องลุ้น” “ตรงนี้ต้องสะใจ”
แต่ทุกอย่างมันนิ่ง เงียบ และกดดัน
ไม่ต่างจากชีวิตจริงของคนที่เคยเจ็บ
ที่ไม่มีใครมาคอยอธิบายว่าเราควรรู้สึกอย่างไร
เพราะในชีวิตจริง
ไม่มีเสียงประกอบให้เราเลือกอารมณ์ด้วยซ้ำ
.
4/
ทุกคนในเรื่อง…ไม่ใช่คนเลว แต่ก็ไม่ใช่คนดีร้อยเปอร์เซ็นต์
ไม่มีฮีโร่ ไม่มีวายร้าย มีแค่ “คนธรรมดา”
ที่พยายามใช้ชีวิตอยู่กับอดีตอันโหดร้าย
ในแบบที่ตัวเองพอจะไหว
และนั่นแหละ
ที่ทำให้หนังเรื่องนี้น่ากลัว เพราะเราไม่สามารถตัดสินใครได้เลย
.
5/
ต้องขอบคุณ “จาฟาร์ ปานาฮี” ที่เลือกเล่าเรื่องเป็นแนวตลกร้าย
หนังมีช่วงที่เหมือนจะเบา
เหมือนจะขำ
แต่เป็นความขำที่ตลกแบบแอบรู้สึกผิดกับตัวเอง
เพราะถ้ามองว่าความเป็นจริงสิ่งที่ตลกนี้
มันเกิดจากโลกที่
ไม่แฟร์
จากระบบที่ไม่เคยถามคนเจ็บว่า “คุณโอเคไหม” ก็แอบเขินที่จะหัวเราะอยู่เหมือนกัน
.
6/
แม้หนังจะเกิดจากบริบทการกดขี่ในอิหร่าน
แต่ประเด็นจริงๆมันแมสมาก พบได้กับมนุษย์แทบทุกมุมทั่วโลก
“เหยื่อ–ความทรงจำ–การล้างแค้น”
ความทรงจำของเหยื่อที่ไม่มีหลักฐาน
การถูกทำร้ายโดยระบบจากที่คนทำผิดไม่เคยยอมรับ
และการที่เหยื่อต้องแบกทุกอย่างไว้คนเดียว
“ถ้าเขาไม่ยอมรับผิด…แต่เราคิดว่าใช่ แม้จะไม่มีหลักฐานเชิงพยานเรามีสิทธิ์เอาคืนไหม”
“ถ้าเราเลือกแก้แค้น เราจะยังเป็นคนเดิมอยู่ไหม”
“แล้วถ้าความยุติธรรมไม่เคยมาถึงมนุษย์ธรรมดา…ควรทำยังไงกับความเจ็บของตัวเอง”
และบางทีอุบัติเหตุที่โหดที่สุด
อาจไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนั้น
แต่คือการที่ไม่มีใครเคยถามเลยว่า…
“เรายังเจ็บอยู่หรือเปล่า”
.
เอาจริงนะ ถ้าเรื่องนี้ได้ออสการ์ภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม
ก็ถือว่าสมควรที่สุดอีกเรื่องของปีนี้
#ItWasJustanAccident #แค้นนี้แค่อุบัติเหตุ
[SR] ถ้าเรื่องนี้ได้ออสการ์ภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม ก็ถือว่าสมควรที่สุดอีกเรื่องของปีนี้ #ItWasJustanAccident
SR - Sponsored Review : กระทู้รีวิวนี้เป็นกระทู้ SR โดยที่เจ้าของกระทู้