ทำงาน 6 วัน กลับบ้านเป็นคนรับใช้ แถมโดนแย่งเวลาชีวิตจนไม่มีสิทธิ์เหนื่อย... ผมควรทำไงดี?
สวัสดีครับทุกคน ผมอยากมาขอระบายและขอคำปรึกษาหน่อยครับ ตอนนี้ผมอายุ 20 ต้นๆ เรียนจบมาได้ปีกว่าและเริ่มทำงานทันทีหลังจบเลย ชีวิตผมตอนนี้มันเหมือนโดนกลืนกินเวลาไปจนหมด จนไม่เหลือความเป็นตัวเองเลยครับ
1. จุดเริ่มต้นของความอึดอัด หลังเรียนจบ ผมย้ายเข้ามาทำงานในกรุงเทพฯ โดยมาขออาศัยอยู่กับพี่แท้ๆ และแฟนของพี่ (เขามีลูกด้วยกัน 1 คน) ผมไม่ได้เสียค่าเช่าบ้านครับ แต่ช่วยค่าน้ำและค่าของใช้ในบ้านแทน ปัญหาคือ "นิสัย" ของพี่ผม เขาเป็นคนใจร้อน ชอบโทษคนอื่นก่อนเสมอ และคิดว่าตัวเองถูกที่สุด เวลาผมอธิบายอะไร เขาจะมองว่าผมเถียงหรืออยากเอาชนะตลอด
2. ภาระหนี้ที่ไม่ได้อยากก่อ ตอนทำงานได้สักพัก พี่ชวนผมกู้เงินก้อนใหญ่ (เอาบ้านที่ต่างจังหวัดเข้าแบงก์) บอกว่าจะเอามาเหมาทำบ้าน ใช้หนี้ให้พ่อแม่ และซื้อรถมือสองให้ท่าน ตอนแรกผมไม่อยากกู้เลย เพราะเพิ่งเริ่มทำงาน ยังไม่พร้อมแบกภาระ แต่สุดท้ายพี่ก็ปัดเหตุผลผมตกหมด สรุปคือใช้ชื่อพี่กู้ แต่ตกลงกันว่า "ผ่อนคนละครึ่ง" ซึ่งตลอดปีที่ผ่านมา ผมช่วยผ่อนไม่เคยขาดแม้แต่เดือนเดียว ถึงบางเดือนตัวเองจะแทบไม่พอใช้ก็ตาม
3. "กูเหนื่อยไม่ได้" พี่ผมชอบบ่นตัดพ้อชีวิตว่าเหนื่อย มีภาระเยอะ แฟนไม่ช่วย (ซึ่งแฟนแกก็แย่จริงๆ แหละ) แต่ที่ผมรับไม่ได้คือ พอผมกลับจากทำงาน 6 วันมาเหนื่อยๆ พี่จะชอบพูดบลัฟว่า "ชีวิตแกจะไปเหนื่อยอะไร เพิ่งเริ่มทำงานเอง" กลายเป็นว่าผมไม่มีสิทธิ์เหนื่อยในบ้านหลังนี้เลย แถมยังชอบพูดเรื่องบั่นทอนจิตใจให้ผมเครียดตามไปด้วย จากคนร่าเริง ตอนนี้ผมกลายเป็นคนนิ่งขรึมและเก็บกดมากครับ
4. โดนตีกรอบจนโดดเดี่ยว เวลาผมต้องอยู่ทำโอที พี่จะโทรจี้ให้กลับบ้าน บอกว่างานที่ทำมันไม่โอเค ทั้งที่ผมเต็มใจทำเอง หรือเวลาเพื่อนมหาลัยชวนไปกินข้าว พี่ก็จะพูดจาตัดรอนว่า "เพื่อนพวกนี้ช่วยอะไรเวลาลำบากไม่ได้หรอก" แล้วก็โทรตามให้กลับบ้านอยู่นั่น จนตอนนี้ผมรู้สึกโดดเดี่ยวมาก ทั้งที่ตอนเรียนเพื่อนเยอะแท้ๆ
5. ออกจากงานมาสร้างภาระเพิ่ม เมื่อปลายปี พี่ออกจากงานเพื่อเอาเงินชดเชย (ซึ่งผมเห็นด้วยนะ) แต่แกดันอยากทำ "นายหน้าแอปจีนแอปนึง" แล้วให้ผมช่วยเบื้องหลัง กลายเป็นว่าผมทำงาน 5-6 วันยังไม่พอ วันหยุดที่ควรจะได้พัก ผมต้องมาช่วยงานแกจนไม่เหลือเวลาส่วนตัวเลย แถมยังโดนกดดันเรื่องสอบราชการ ทั้งที่ผมยังไม่มีเงินสมัครสอบหรือเวลาอ่านหนังสือด้วยซ้ำ พอผมบอกว่ายังไม่พร้อม พี่ก็ถามซ้ำๆ จนผมอึดอัด
6. สภาพตอนนี้: คนรับใช้ในคราบผู้อาศัย ตอนนี้ผมเหมือนเป็นคนรับใช้ในบ้านเข้าไปทุกที ทำทุกอย่างยกเว้นซักผ้า เวลาที่ผมมีความสุขที่สุดคือ "ตอนนอน" เพราะมันเป็นเวลาเดียวที่ผมไม่ได้ยินเสียงใคร และมีความสุขได้แค่ในฝัน
ตอนนี้ผมกำลังหาทางออกครับ:
ใจหนึ่งอยากย้ายออกไปอยู่ข้างนอก แต่ก็กังวลเรื่องค่าใช้จ่าย
ถ้าผมย้ายออก แล้วเกิดขัดสนเรื่องเงินผ่อนหนี้ที่กู้ร่วมกัน พี่คงหาว่าผมหนีปัญหาและโทษผมอีกแน่ๆ
ตอนนี้ผมไม่มีเวลาอ่านหนังสือสอบเลย ถ้าสอบไม่ติด พี่ก็คงตั้งคำถามบั่นทอนใจผมอีก
ผมควรจัดการกับความรู้สึกหรือสถานการณ์นี้ยังไงดีครับ? ใครเคยเจอแบบนี้บ้าง ช่วยแนะนำผมหน่อย ผมมืดแปดด้านจริงๆ
เรื่องราวทั้งหมดนี้ ผมขอความกรุณาเพื่อนๆ อย่าเอาไปแชร์หรือแสดงความคิดเห็นในแพลตฟอร์มอื่น (เช่น Facebook, TikTok หรือ X) นะครับ เพราะผมกังวลมากว่าถ้าพี่สาวหรือคนในครอบครัวบังเอิญมาเห็นเข้า จะทำให้ความสัมพันธ์แย่ลงไปอีก และเขาอาจจะมองผมในด้านที่ไม่ดีได้ ผมแค่อยากใช้พื้นที่ตรงนี้ปรึกษาและหาทางออกให้ชีวิตตัวเองจริงๆ ครับ
ไม่มีเวลาเป็นของตัวเองถูกครอบครัวดึงเวลาไปใช้
สวัสดีครับทุกคน ผมอยากมาขอระบายและขอคำปรึกษาหน่อยครับ ตอนนี้ผมอายุ 20 ต้นๆ เรียนจบมาได้ปีกว่าและเริ่มทำงานทันทีหลังจบเลย ชีวิตผมตอนนี้มันเหมือนโดนกลืนกินเวลาไปจนหมด จนไม่เหลือความเป็นตัวเองเลยครับ
1. จุดเริ่มต้นของความอึดอัด หลังเรียนจบ ผมย้ายเข้ามาทำงานในกรุงเทพฯ โดยมาขออาศัยอยู่กับพี่แท้ๆ และแฟนของพี่ (เขามีลูกด้วยกัน 1 คน) ผมไม่ได้เสียค่าเช่าบ้านครับ แต่ช่วยค่าน้ำและค่าของใช้ในบ้านแทน ปัญหาคือ "นิสัย" ของพี่ผม เขาเป็นคนใจร้อน ชอบโทษคนอื่นก่อนเสมอ และคิดว่าตัวเองถูกที่สุด เวลาผมอธิบายอะไร เขาจะมองว่าผมเถียงหรืออยากเอาชนะตลอด
2. ภาระหนี้ที่ไม่ได้อยากก่อ ตอนทำงานได้สักพัก พี่ชวนผมกู้เงินก้อนใหญ่ (เอาบ้านที่ต่างจังหวัดเข้าแบงก์) บอกว่าจะเอามาเหมาทำบ้าน ใช้หนี้ให้พ่อแม่ และซื้อรถมือสองให้ท่าน ตอนแรกผมไม่อยากกู้เลย เพราะเพิ่งเริ่มทำงาน ยังไม่พร้อมแบกภาระ แต่สุดท้ายพี่ก็ปัดเหตุผลผมตกหมด สรุปคือใช้ชื่อพี่กู้ แต่ตกลงกันว่า "ผ่อนคนละครึ่ง" ซึ่งตลอดปีที่ผ่านมา ผมช่วยผ่อนไม่เคยขาดแม้แต่เดือนเดียว ถึงบางเดือนตัวเองจะแทบไม่พอใช้ก็ตาม
3. "กูเหนื่อยไม่ได้" พี่ผมชอบบ่นตัดพ้อชีวิตว่าเหนื่อย มีภาระเยอะ แฟนไม่ช่วย (ซึ่งแฟนแกก็แย่จริงๆ แหละ) แต่ที่ผมรับไม่ได้คือ พอผมกลับจากทำงาน 6 วันมาเหนื่อยๆ พี่จะชอบพูดบลัฟว่า "ชีวิตแกจะไปเหนื่อยอะไร เพิ่งเริ่มทำงานเอง" กลายเป็นว่าผมไม่มีสิทธิ์เหนื่อยในบ้านหลังนี้เลย แถมยังชอบพูดเรื่องบั่นทอนจิตใจให้ผมเครียดตามไปด้วย จากคนร่าเริง ตอนนี้ผมกลายเป็นคนนิ่งขรึมและเก็บกดมากครับ
4. โดนตีกรอบจนโดดเดี่ยว เวลาผมต้องอยู่ทำโอที พี่จะโทรจี้ให้กลับบ้าน บอกว่างานที่ทำมันไม่โอเค ทั้งที่ผมเต็มใจทำเอง หรือเวลาเพื่อนมหาลัยชวนไปกินข้าว พี่ก็จะพูดจาตัดรอนว่า "เพื่อนพวกนี้ช่วยอะไรเวลาลำบากไม่ได้หรอก" แล้วก็โทรตามให้กลับบ้านอยู่นั่น จนตอนนี้ผมรู้สึกโดดเดี่ยวมาก ทั้งที่ตอนเรียนเพื่อนเยอะแท้ๆ
5. ออกจากงานมาสร้างภาระเพิ่ม เมื่อปลายปี พี่ออกจากงานเพื่อเอาเงินชดเชย (ซึ่งผมเห็นด้วยนะ) แต่แกดันอยากทำ "นายหน้าแอปจีนแอปนึง" แล้วให้ผมช่วยเบื้องหลัง กลายเป็นว่าผมทำงาน 5-6 วันยังไม่พอ วันหยุดที่ควรจะได้พัก ผมต้องมาช่วยงานแกจนไม่เหลือเวลาส่วนตัวเลย แถมยังโดนกดดันเรื่องสอบราชการ ทั้งที่ผมยังไม่มีเงินสมัครสอบหรือเวลาอ่านหนังสือด้วยซ้ำ พอผมบอกว่ายังไม่พร้อม พี่ก็ถามซ้ำๆ จนผมอึดอัด
6. สภาพตอนนี้: คนรับใช้ในคราบผู้อาศัย ตอนนี้ผมเหมือนเป็นคนรับใช้ในบ้านเข้าไปทุกที ทำทุกอย่างยกเว้นซักผ้า เวลาที่ผมมีความสุขที่สุดคือ "ตอนนอน" เพราะมันเป็นเวลาเดียวที่ผมไม่ได้ยินเสียงใคร และมีความสุขได้แค่ในฝัน
ตอนนี้ผมกำลังหาทางออกครับ:
ใจหนึ่งอยากย้ายออกไปอยู่ข้างนอก แต่ก็กังวลเรื่องค่าใช้จ่าย
ถ้าผมย้ายออก แล้วเกิดขัดสนเรื่องเงินผ่อนหนี้ที่กู้ร่วมกัน พี่คงหาว่าผมหนีปัญหาและโทษผมอีกแน่ๆ
ตอนนี้ผมไม่มีเวลาอ่านหนังสือสอบเลย ถ้าสอบไม่ติด พี่ก็คงตั้งคำถามบั่นทอนใจผมอีก
ผมควรจัดการกับความรู้สึกหรือสถานการณ์นี้ยังไงดีครับ? ใครเคยเจอแบบนี้บ้าง ช่วยแนะนำผมหน่อย ผมมืดแปดด้านจริงๆ
เรื่องราวทั้งหมดนี้ ผมขอความกรุณาเพื่อนๆ อย่าเอาไปแชร์หรือแสดงความคิดเห็นในแพลตฟอร์มอื่น (เช่น Facebook, TikTok หรือ X) นะครับ เพราะผมกังวลมากว่าถ้าพี่สาวหรือคนในครอบครัวบังเอิญมาเห็นเข้า จะทำให้ความสัมพันธ์แย่ลงไปอีก และเขาอาจจะมองผมในด้านที่ไม่ดีได้ ผมแค่อยากใช้พื้นที่ตรงนี้ปรึกษาและหาทางออกให้ชีวิตตัวเองจริงๆ ครับ