อยากออกจากสามีที่บึ้งตึงกับคนในบ้าน แต่นอกบ้านเป็นคนดีของทุกคน

เข้าเรื่องเลยคือ เราและสามีมีลูกด้วยกัน 3 คนแล้ว ช่วงลูกเล็กๆเขารักลูกมากๆ กอด หอมลูกตลอด แต่เมื่อลูกๆโต กลับกลายเป็นว่า ห่างเกินกับลูก ไม่เคยรู้อะไรเกี่ยวกับลูกเลย ไม่เคยทำธุระที่เกี่ยวพันกับลูก จนลูกกับพ่อคือเหมือนคนไม่รู้จักกัน ทั้งๆที่ไม่ได้มีอะไรมากมาย เหมือนพ่อจะเก๊กเข้มทุกครั้งที่ลูกมาอยู่ด้วย (ปรกติลูกจะอยู่บ้านย่า มาเล่นบ้านพ่อแม่เกือบทุกวัน) กินข้าวก็ตวาด ทำอะไรก็จะถูกจับผิดตลอด ทำให้ลูกๆ เบื่อและไม่อยากเข้าใกล้เลย คนเป็นแม่คือใจจะขาด เพราะต้องเชื่อม และคอยบอกความเคลื่อนไหวว่าลูกทำอะไรบ้าง อยู่ยังไง จะไปไหน ให้พ่อเขารู้บ้าง หลังๆหนักคือไม่สนใจอะไรเกี่ยวกับครอบครัวเลย อดีตเราเคยมีเรื่องเกี่ยวกับการคบหาของเพื่อนในที่ทำงานของเขาที่ดูเกินเลย เพราะเราไปเจอแชทคุยกันในระดับหนึ่ง ก็ได้พูดคุยและเขาบอกว่าไม่มีอะไร ผู้หญิงคนนั้นก็ย้ายกลับบ้านตัวเองไปต่างจังหวัด สามีเรายังคงเข้มขรึมอยู่เสมอกับคนในบ้าน เราก็ทนๆไปในลักษณะที่ว่าปล่อยวาง และอยู่ข้างลูกๆ ให้เขามองพ่อว่าเป้นลักษณะนิสัยปรกติของเขา แต่เมื่ออยู่นอกบ้าน หรือที่ทำงาน เขาจะ เฟรนลี่กับทุกๆคนได้ ยิ้มแย้มแจ่มใส เป็นลุงที่ดีของลูกๆคนในที่ทำงาน ลูกของเพื่อนก็ทักทาย ลูกของญาติก็ยิ้มแย้มแจ่มใส จนลูกพูดเสมอว่า พ่อยิ้มให้แต่คนอื่น แต่ทำไมกับเราบึ้งตึงจังเลย คนเป็นแม่คือไม่รู้จะอธิบายและทำยังไงแล้ว เพราะเป็นแบบที่ลูกสัมผัสได้จริงๆ อีกทั้งไม่ได้ให้เงินดูแลลุกและครอบครัวเป็นชิ้นเป็นอัน กลับเป็นหน้าที่ของเราที่ดูแลทุกอย่างในบ้าน ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรที่ทำให้เราต้องกลายเป็นแบบนี้คือกลืนไม่เข้าคายไม่ออกไปโดยปริยาย ล่าสุดมาเจอสลิปโอนเงินให้กับผู้หญิงคนที่เคยมีปัญหากัน มีประเด็นเรื่องความเกินเลยกัน ถามไถ่เขาไปเขาบอกว่าเป็นแค่การช่วยเหลือให้หยิบยืม แต่เราคืดว่ามันไม่เหมาะสม ที่จะไปดูแลให้เขาหยิบยืมแต่คนในบ้านไม่เคยรู้เลยว่าจะกินใช้พอหรือไม่ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นกลายเป็นว่าเราเป็นฝ่ายผิดไปหมด โวยวายเกินงาม ตอนนี้คือไม่รู้จะทำยังไงให้เดินออกไปได้อย่างสง่างาม มีแต่คนที่บอกให้เราอดทนต่อไป ลึกๆคือเขาก็รักครอบครัวแต่ไม่เคยแสดงออก ให้เมียให้ลูกรับรู้ แต่เมื่อเขาไปเป็นคนแสนดีกับคนอื่น ทำให้เราหมดความรู้สึกรักไปหมดแล้ว