ช่วยให้คำแนะนำหรือปลอบใจฉัน

ฉันเกลียดแม่ตัวเอง ทำไมแม่ต้องทำเหมือนความรู้สึกของฉันไม่มีค่าฉันชอบให้แม่สปอยล์หนังแต่แม่ก็ชอบพูดพูดไม่หยุดฉันรำคาญที่ผ่านมาฉันก็ทนได้ตลอดแต่วันนี่ฉันเหนื่อยมากกลับบ้านมาอยากกินข้าวแต่แม่กับพี่สาวบอกว่าอยากดูสเตรนเจอร์ทิงส์ฉันยังดูไม่จบฉันดูหลังพวกเขาเพราะฉันชอบดูแบบไม่พูดภาษาไทยฉันเลยขึ้นมาบนบ้านเพื่อที่จะได้ไม่ถูกสปอยล์ฉันขึ้นมานานมากตังแต 17:00 จนตอนนี้ 21:29 ทั้งที่ฉันเหนื่อยแต่ฉันก็ไม่ได้กินข้าวเพราะฉันกลัวสมอบล์และชั้นบนมันเป็นห้องนอนฉันไม่อยากกินข้าวบนห้องนอนแล้วพอทีนี้ฉันทนไม่ไหวเลยลงไปข้างล่างจะกินข้าวพอก้าวลงบันไดสุดท้ายเท่านั้นแหละเค้าก็พูดทันที่ว่าตลค. ในหนังตัวนึงตายแล้วแลล้วฉันก็รู้สึกแย่ ฉันเสียใจมากเพราะฉันเคยพูดแล้วว่าฉันไม่อยากให้ทำแบบนี้ แล้วฉันก็พูดว่าไม่ได้กินข้าวทั้งๆที่หิว แม่ก็พูดว่าแล้วทำไมไม่ลงมากินซะละ แล้วฉันก็พูดว่าก็เพราะแม่เป็นแบบนี้ไง ฉันไปตักข้าวมากิน หนังจบพอดี แม่ก็เอาแต่พูดว่าตลค ตัวนั้นตายๆๆ ไม่หยุด ฉันโมโหมาก ฉันทนไม่ไหวฉันอาละวาดออกมาแล้วก็ไล่าแม่ให้ไปพูดที่อื่น แล้วก็พูดว่าเป็นอะไรรู้ทั้งรู้ว่าฉันไม่ชอบให้พูดสปอยล์แม่ก็พูดไม่หยุด แม่หัวเราะ ฉันยิ่งโกรธที่แม่หัวเราะ ฉันเลิกกินขัาว ขึ้นมาบนห้องใไม่ ฉันตะโกนลงไปว่าฉันจะล็อคห้องและให้แม่นอนกับหมาที่ชั้นล่าง แม่หัวเราะ ตอนนั้นฉันชึ้นมาใยหัวมีแต่คำว่าเกลียดแม่ อยากให้แม่หรือไม่ก็ฉันตาย ฉันนึกอิจฉาเด็กที่เกิดมาและมีครอบครัวที่เข้าใจจัง ฉันเกลียดทั้งแม่ทั้งจัวเองฉันน้อยใจให้กับโชคชะตาฉันร้องไห้และขยี้ตาข้างขวาอย่างแรงจนรู้สึกว่ามันคงแดงแน่ๆ ฉันนอนร้องไห้ได้ยินเสียงแม่พูดกับพี่ประมาณว่าฉันเป็นอะไรไม่รู้จะกรี๊ดทำไม พี่ฉันไม่ตอบเลือกที่จะพูดกับแม่ว่าไม่รู้สิ ทั้งๆที่เค้ารู้เหตุผลดีเพราะเค้าก็อารมณ์เสียตอนแม่สปอยล์หนัง แม่ด่าฉันส่วนพี่ก็ไม่แม้แต่จะปกป้องได้แต่เออ ออ ด่าฉันไปกับแม่ทั้งที่ตัวเองก็รู้สึกไม่ชอบการกระทำนี้ ระหว่างที่ฉันค้นหาเว็บฮีลใจเพราะฉันรู้แล้วว่าในตอนนี้จิตฉันไม่ปกติแล้วแน่ๆเลย ฉันนิสัยแย่ละไม่ดี ไม่รู้สิฉันแค่อยากได้คนรับฟังมั้ง แม่ขึ้นมาตอนฉันกำลังพิมพ์ข้อความระบายนี้แม่ก็ขึ้นมาแล้วก็บอกว่าแค่ล้อเลานก็ไม่ได้มันก็เป็นแค่หนัง แม่นึกว่าฉันเสียใจที่ตลค ในหนังตาย ฉันบอกว่าไม่ใช่ ฉันเสียใจเพราะแม่ทำเหมือนความรู้สึกฉันไม่สำคัญ ฉันบอกแล้วว่าฉันไม่ชอบให้พูดสปอยล์แต่แม่ก็ทำไม่หยุด แม่เงียบไปแล้วบอกว่าฉันร้องไห้เพราะตลค ตาย ฉันพยามอะิบายอีกครั้ง สุดท้ายแม่ก็พูดว่าฉันร้องไห้ไร้สาระ ไปที่ไหนก็ไปถ้าฉันร้องไห้แบบนี้ ฉันนึกเกลียดแม่ในใจ ทำไมฉันต้องทำไมฉันต้องมีแม่แบบนี้ ฉันนอนร้องไห้าักพัก คิดในใจว่าเค้าเป็นอะไร ฉันมั่นใจว่าแม่รู้ว่าฉันเสียใจ โกรธ เรื่องอะไรแต่แม่แค่ไม่ยอมพูดขอโทษฉันละพยามบอกว่าฉันผิดที่เสียใจหรืออาละวาด ฉันอยากจะบอกว่าช่วงนี้ปัญหาฉันเยอะมากทั้งงาน เรียน การแสดงโชว์ เพื่อนที่นิสัยไม่ดีรอบตัว ฉันมั่นใจว่าที่ฉันอาละวาดเพราะฉันเก็บกดหลายเรื่อง อีกอย่างตัวกระตุ้นฉันหนักๆเลยฉันคิดว่าเพราะเมื่อก่อนเวลาฉันเล่นเกมแล้วหัวร้อนแม่จะชอบเค้ามากวนและแกล้งฉ้น ใช้น้ำเสียงน่ารำคาญ แต่ฉันไม่เคยบอกว่าให้หยุด ถึงจะเคยอาละวาด ส่วนพี่ฉันก็เหมือนเดิม ไม่ว่าฉันจะอาละวาดเรื่องอะไรถ้าแม่ไมาเห็นด้วยเขาก็จะเข้าข้างแม่ ฉันเลยเป็นบ้าเพราะสิ่งนี้คือตัวกระตุ้น ฉันเดานะ อีกอย่างคือฉันโกรธตัวเอง แม่รู้ว่าฉันรักแม่ ใช่ฉันเหลียดความรู้สึกนี้ฉันทั้งรักทั้งเกลียดเค้า ในขณะที่พี่สาวฉันดูไม่มีหวังจะเลี้ยงดูเค้าตอนแก่ส่วนฉันดูมีหวังเพราะฉันรักแม่มาก และแม่รู้ดี เวลาทะเลาะกันแม่จะชอบมองหน้าฉันปล้วยิ้ม เค้ารู้ว่ามันคือท่าไม้ตาย ฉันไม่รู้ฉันเป็นอะไรจากที่เศร้าเสียใจจะรู้สึกตลกและหัวเราะ เพราะแบบนั้นเค้าเลยคิดว่าฉันไม่จริงจังและคงจะให่อภัยเค้าสินะ