ค่ะ เราเป็นคนขี้อายตั้งแต่เด็กๆแล้วก็ค่อนข้างมีโลกส่วนตัวนิดนึงแต่ก็ไม่ได้ถือว่าเป็นคนเก็บตัวอะไรขนาดนั้น เวลามีคนชวนออกไปไหนก็ไปตลอดเพราะชอบที่ที่มีคนครึกครื้น แต่..ช่วงหลังๆมาพอเริ่มโตขึ้นนิดหน่อยก็เริ่มมีโลกส่วนตัวมากขึ้นกว่าเดิมเริ่มเก็บตัวมากขึ้นเวลาใครชวนไปไหนก็จะไม่ค่อยไปแม้แต่คนในบ้านชวนก็ไม่ออก แล้วก็รู้สึกว่าเริ่มชอบเวลาตัวเองอยู่คนเดียวมันรู้สึกสบายใจกว่าอยู่กับคนอื่นแม้แต่คนในบ้าน บอกก่อนว่าไม่ได้มีปัญหาอะไรกับคนในบ้านเลยก็อาจจะมีเล็กน้อยแหละ ตามประสาคนหลากหลายความคิดอยู่ด้วยกันแต่อยู่ๆก็มีความคิดแบบว่าเริ่มรู้สึกว่าครอบครัวไม่ใช่ความสบายใจอันดับหนึ่งเหมือนเมื่อก่อนแล้ว..เราเริ่มชอบอยู่คนเดียวแต่ๆๆไม่ได้หมายความว่าอยู่เก่งเพราะสุดท้ายก็ไม่กล้าทำอะไรคนเดียวอยู่ดีแม้แต่ออกไปซื้อของหน้าบ้านยังไม่กล้าเดินออกไปคนเดียว แต่ชอบอยู่บเานคนเดียวหรือมีมุมสักมุมที่ได้อยู่คนเดียว มันเริ่มมีอาการแบบกลัวคนมากขึ้นจากตอนเด็กที่แค่ขี้อายแต่ตอนนี้มันกลายเป็นกลัวแทน เราเคยลองออกไปข้างนอกหลายครั้งเพราะอยากฝึกตัวเองแต่ทุกครั้งมันยากมากเลย ทุกครั้งจะมีอาการมือสั่นแล้วก็มือเท้าเย็นแล้วมีพฤติกรรมแปลกๆอะแบบจะทำอะไรมันก็ไม่ธรรมชาติแม้แต่แค่ท่าเดินก็ยังแปลกๆเลยค่ะเพราะมันกดดันเวลามีคนมอง คือคิดแล้วก็เริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมาละ กลัวว่าจะใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่นยาก หลายๆครั้งเวลามีคนมาชวนไปไหนด้วยก็รู้สึกผิดที่ต้องปฎิเสธทุกครั้ง แต่ก็ไม่รู้จะบอกคนอื่นยังไงว่าเรามีอาการแบบนี้ กลัวว่าเขาจะยิ่งมองว่าเราโกหกรึเปล่า555 ส่วนสาเหตุก็ไม่รู้ว่ามันเริ่มมาจากอะไรมาจากตอนไหน แต่เรามีอากรคิดมากคิดเยอะน่ะค่ะเลยสงสัยว่ามันอาจทำให้เครียดสะสมรึเปล่าเพราะเราไม่ค่อยระบายออกเวลายิ่งเครียดยิ่งเก็บตัวกว่าเดิมอีกแต่หลังๆมีอะไรก็เริ่มกล้าพูดมากขึ้นแล้วเพราะไม่อยากให้อาการมันแย่ขึ้นกว่านี้ และก็ใช่ค่ะเราอยู่กับอาการกลัวคนมาได้สามปีละ555แต่ก็ยังไม่เคยคุยกับใครสักคนตรงๆว่าเป็นแบบนี้นะไม่รู้จะเริ่มยังไง (นี่ขนาดตอนพิมพ์ข้อความอันนี้เราพิมพ์ลบๆมาสองสามรอบละ555)
อาการแบบนี้ควรควรพบแพทย์เลยมั้ยคะ !!