เพื่อนขี้งอนหรือเราไม่มีเหตุผล

ต่อจากกระทู้ที่แล้วนะคะ หลังจากที่เราย้ายออกจากกลุ่มนั้นมา เรามีเพื่อนในห้องที่สนิทอยู่คนเดียวเลย คือ พริก เพราะเหมือนเพื่อนในห้องคนอื่น ๆ ก็มีกลุ่มกันหมอดแล้ว แต่หลังจากที่ย้ายออกจากกลุ่มนั้นปุ๊บ พริกก็เปลี่ยไปเลยค่ะ เรารู้สึกว่าพริกเอาแต่ใจขึ้น ช่วงแรกหนูก็ปล่อยผ่านนะคะ แต่เหมือนเขาจะเริ่มเอาแต่ใจมากขึ้นทุกวัน เรื่องที่หนูไม่ค่อยโอเคกับเขาเลยคือ เขาไม่ค่อยตั้งใจฟังเวลาหนูพูดหรือเล่าอะไรให้เขาฟังค่ะ เหมือนเขาจะเมินไปเลย ซึ่งหนูรู้แย่มากค่ะ แต่หนูไม่กล้าพูดเรื่องนี้กับเขา ประกอบกับตอนนั้นเพื่อนในกลุ่มตอนมอต้นชวนหนูไปเล่นวงดนตรีด้วยค่ะ ซึ่งก็ต้องมีซ้อมตอนเช้า เที่ยง และเย็นค่ะ หนูไม่ค่อยไปซ้อมตอนเที่ยงเพราะว่าต้องกินข้าวค่ะ ซึ่งในห้องก็มีเพื่อนที่พริกคุยด้วยและคุยกับพริกอยู่นะคะ แต่ตอนที่หนูยังไม่เข้าวงดนตรีพริกชอบชวนหนูไปกินหมูกระทะบ้าง ชาบูบ้าง บุฟเฟ่บ้าง หนูก็ไปบ้างไม่ไปบ้าง แต่หลักจากที่เข้าวงดนตรีหนูก็ไม่ค่อยได้ไปค่ะ ซึ่งหนูไม่เคยอยากไปกินเลย 1. หนูกินไม่คุ้ม 2. หนูไม่ค่อยมีเงิน แต่ถ้าหนูปฏิเสธไปตรง ๆ พริกก็จะงอนค่ะ หลังจากที่เข้าวงโยตั้งแต่ ม.5 เทอม 1 ถึง เทอม 2 หนูเคยออกงานครั่งนึงค่ะ ซึ่งครั้งนั้นต้องเดินกลางแดด และ ยืนตากแดด ประมาณ 2 ชั่วโมง หนูเลยบอกพริกว่าวันนั้นหนูขอลาทั้งวัน เพราะหนูไม่ไหวแล้วค่ะ จะเป็นลมตลอดเวลาเลย แต่ตอนที่กลับโรงเรียน หนูเดินไปโรงอาหารเพื่อนซื้อน้ำ และคุยกันหนูก็ยิ้มทำหน้าปกติ แล้วพริกเดินมาเจอหนูพอดี เขาเลยทำหน้าไม่พอใจค่ะ แต่ตอนนั้นหนูเหนื่อยมาก หนูเลยตัดสินใจกลับบ้านค่ะ หลังจากนั้นประมาณ 1-2 วัน พริกก็ทักมาว่า ทำไมหนูไม่บอกเขาว่าจะให้เขาอยู่คนเดียว ซึ่งหนูขอเวลาแค่ตอนเข้าแถวกับตอนเย็น ซึ่งถ้าตอนเย็นถึงจะไม่ได้อยู่วง หนูก็กลับบ้านเหมือนเดิมค่ะ เขาพิมพ์มาต่อว่า เหมือนหนูให้ความสำคัญกับคนในวงดนตรีมากกว่าเขา เขายังพูดอีกว่าเขาไม่น่าเดินออกมาจากกลุ่มเก่าเลย ซึ่งข้อความที่เขาพิมพ์มาเหมือนว่าเขาเดินออกมาเพราะหนู ทั้ง ๆ ที่หนูเดินออกมาเพราะเขา แต่ในตอนนั้นหนูก็ขอโทษไปนะคะ แต่ขอเท้าความก่อนนะคะ ก่อนหน้านี้เขาเคยลาป่วยหนูต้องไปกินข้าวคนเดียวแต่หนูไม่ได้โกรธหรืออะไรเขาเลยนัคะ หนูก็เข้าใจก็มันไม่ไหวจริง ๆ แต่ ณ จุดนี้เหมือนเขาไม่เข้าใจหนูเลยค่ะ หลังจากนั้นเขาก็เอาแต่ใจตัวเองมากขึ้นเรื่อย ๆ อะไรที่หนูตอบหรือทำให้เขาไม่พอใจ เขาก็จะเงียบใส่ แล้วทำหน้าบึ้ง ซึ่งหนูรู้สึกแย่มาก ล่าสุดเหตุการณ์วันนี้เกือบทำหนูร้องไห้เลยค่ะ คือหนูไปกินข้าวกับเขาตอน 16.00 หนูบอกว่าหนูต้องกลับมาภายใน 17.00 เพราะเพื่อนหนูอีกคนรอหนูอยู่ หนูต้องซ้อมดนตรีน่ะค่ะ ซึ่งทางไปร้านข้าวมันผ่านร้านชาเขียว หนูเลยถามเขาว่า ขากลับแวะให้หน่อยได้มั้ย เขาบอกโอเคได้ จากนั้นกินข้าวเส้ดประมาณ สี่โมงสี่สิบกว่า ๆ เขาบอกว่าเขาอยากกินหมาล่า ให้หนูไปเฝ้าเขาได้มั้ย หนูเลยบอกให้เขาซื้อกลับไปกินที่บ้าน เขาก็โอเค แต่ด้วยเวลาที่กระชั้นชิด หนูเลยบอกว่าหนูไม่กินชาเขียวแล้ว ไปหมาล่าเลย เราบอกว่างั้นไปซื้อชาเขียว ไม่กินหมาล่าแล้วเพราะเขาไม่อยากกินแล้ว เขาปวดท้อง หนูก็โอเคแล้วแต่เขา ซึ่งตอนที่ซื้อชาเขียวเส้ด ก็ประมาณสี่โมงเกือบห้าสิบ เขาขับรถอีกไม่ถึง 1 กม จะถึงรร ตอนนั้นอีกไม่กี่นาทีจะ 17.00 แต่อยู่ดี ๆ เขาก็พูดว่าเขาอยากกินหมาล่า หนูก็คิดว่าวันอื่น แต่เขาบอกว่าตอนนี้ หนูงงมาก เขาขับเลยรร ไปร้านหมาล่า เขาถามว่าหนูเครียดหรอ ซึ่งหนูก็ตอบตามจริงว่าเครียด แต่ไม่เป็นไร ไปเลย แต่เขาตีรถกลับ จอดรถหน้ารร แล้วก็ทำหน้าบึ้ง หนูก็งงว่าไม่ไปหรอ เขาบอกไม่อยากกินแล้ว แล้วก็ไปเลยค่ะ หนูควรทำยังไงดีคะ ควรเงียบต่อ ขอโทษ พูดออกไปตรง ๆ หรือแยกตัวออกมาเงียบ ๆ ตอนนี้หนูไม่อยากไปรรเพราะเขาคนเดียวเลยค่ะ หนูอยากร้องไห้ทุกวันที่กลับมาถึงบ้าน คือหนูอยากรู้อีกอย่างคือ หนูทำนิสัยแย่มากเลยหรอคะ