สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 9
เห็นแก่ตัวถ้าต้องให้คนอื่นมาดูแลตอนแก่ เหมือนเพื่อนเราที่ต้องมาคอยดูแลญาติที่ป่วยตอนมีเงินเอาไปใช้จนหมดไม่เหลือ ตอนแก่มาลำบากหลานที่ไม่เคยดูแลเลยต้องมารับผิดชอบชีวิตจ่ายค่าหมอ ค่ายา ค่าอาหารให้อยู่ทุกวันนี้ จะเที่ยวต้องเผื่อเงินไว้ด้วยไม่ใช้จนหมดแล้วมาเบียดเบียนคนอื่น
สมาชิกหมายเลข 2741297 ถูกใจ, Miyano Shiho ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 8251073 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3788874 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 8584770 ถูกใจ, B16a ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2417150 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5754459 ถูกใจ, หานป๋อ ถูกใจ, ไปทุกที่ที่มีดอย ถูกใจรวมถึงอีก 42 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
ความคิดเห็นที่ 21
ที่สุดของความเสียดายคือ ตายแล้วยังใช้เงินไม่หมด
ที่สุดของความสลดคือ ใช้เงินหมดแล้วยังไม่ตาย
ที่สุดของความสลดคือ ใช้เงินหมดแล้วยังไม่ตาย
พุดซ้อนในแก้วกาแฟ ถูกใจ, Hoo ถูกใจ, juti ถูกใจ, Orangery Lemon ถูกใจ, ลำนำเมฆา ถูกใจ, เอามานี่ ถูกใจ, B16a ถูกใจ, bbtking ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2417150 ถูกใจ, chillysummer ถูกใจรวมถึงอีก 18 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
ความคิดเห็นที่ 12
ฝากไว้ให้คิดเฉยๆ
แล้วถ้าคุณไม่ตายก่อน 60 ยังมีชีวิตอีกยาวนานหลายสิบปี
คุณจะเอาเงินไหนเลี้ยงชีพ ดำรงค์ชีพครับ เงินคนแก่ไม่พอยาไส้นะครับ
ผมก็เที่ยวด้วยเก็บด้วย เก็บเผื่อเป็นหลักประกันในอนาคต แต่ผมไม่ได้เก็บเข้าธนาคาร
ไปแปรรูปแปรผลเป้นอย่างอื่น อย่าง เงิน 1 ล้านที่คุณว่า ผมเที่ยว 5 แสน ไปลงทุนอีก 5 แสนเป็นดอกเป็นผล
อย่างน้อยๆผมลงทุนในทองคำแท่งที่ผมซื้อไว้เยอะมาก ช่วงเงินสะพัดหาง่าย ซื้อทองคำแท่งตอนราคา 2 หมื่นกว่าๆ
ตอบกระทู้อยู่ทองราคาอยู่ 68xxx บาท อีก 30 สิบปีช้างหน้าทองคำแท่งที่ผมเก็บไว้เยอะ ไม่รู้จะทะลุไปถึงกี่บาท
ไหนจะเงินลงทุนด้านอื่นๆ ถึงผมอายุ 70 80 ผมอยู่ได้อย่างสบายๆ .. อีกแง่ ถึงผมตายก่อน 60 ก็ไม่เสียดายเพราะ
เที่ยวมาเยอะทั้ง ตปท. ในประเทศ อีก 4 เดือนข้างหน้าผมก็ไปเที่ยว ตปท. อีก
ผมตายเงินทองทั้งหมด ยังมีให้พ่อให้แม่ได้ใช้ยามอนาคต เพราะลูกไม้ได้อยู่ดูแลแล้ว
อีกส่วนผมไปบริจาคให้ รพ. ต่างๆ ผมทำพินัยกรรมไว้หมดครับ
แล้วถ้าคุณไม่ตายก่อน 60 ยังมีชีวิตอีกยาวนานหลายสิบปี
คุณจะเอาเงินไหนเลี้ยงชีพ ดำรงค์ชีพครับ เงินคนแก่ไม่พอยาไส้นะครับ
ผมก็เที่ยวด้วยเก็บด้วย เก็บเผื่อเป็นหลักประกันในอนาคต แต่ผมไม่ได้เก็บเข้าธนาคาร
ไปแปรรูปแปรผลเป้นอย่างอื่น อย่าง เงิน 1 ล้านที่คุณว่า ผมเที่ยว 5 แสน ไปลงทุนอีก 5 แสนเป็นดอกเป็นผล
อย่างน้อยๆผมลงทุนในทองคำแท่งที่ผมซื้อไว้เยอะมาก ช่วงเงินสะพัดหาง่าย ซื้อทองคำแท่งตอนราคา 2 หมื่นกว่าๆ
ตอบกระทู้อยู่ทองราคาอยู่ 68xxx บาท อีก 30 สิบปีช้างหน้าทองคำแท่งที่ผมเก็บไว้เยอะ ไม่รู้จะทะลุไปถึงกี่บาท
ไหนจะเงินลงทุนด้านอื่นๆ ถึงผมอายุ 70 80 ผมอยู่ได้อย่างสบายๆ .. อีกแง่ ถึงผมตายก่อน 60 ก็ไม่เสียดายเพราะ
เที่ยวมาเยอะทั้ง ตปท. ในประเทศ อีก 4 เดือนข้างหน้าผมก็ไปเที่ยว ตปท. อีก
ผมตายเงินทองทั้งหมด ยังมีให้พ่อให้แม่ได้ใช้ยามอนาคต เพราะลูกไม้ได้อยู่ดูแลแล้ว
อีกส่วนผมไปบริจาคให้ รพ. ต่างๆ ผมทำพินัยกรรมไว้หมดครับ
wave5 ถูกใจ, argu ซึ้ง, สมาชิกหมายเลข 3605638 ถูกใจ, เอามานี่ ถูกใจ, B16a ถูกใจ, chillysummer ถูกใจ, dakek ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5754459 ถูกใจ, ถนนสายนี้เปรี้ยว ถูกใจ, ไปทุกที่ที่มีดอย ถูกใจรวมถึงอีก 15 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
ความคิดเห็นที่ 5
ส่วนผมกลัวเงินหมดก่อนตายครับ
B16a ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2417150 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5754459 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 8635397 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 843417 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6388123 ขำกลิ้ง, สมาชิกหมายเลข 1604839 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 8477587 ถูกใจ, silentkung ถูกใจ, maka ถูกใจรวมถึงอีก 7 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
ผิดไหมที่ผมเลือก "ไม่เก็บเงินเกษียณ" แต่เอาเงินทั้งหมดไปเที่ยวตอนที่ยังมีแรง?
สวัสดีครับเพื่อนๆ ชาวพันทิป
วันนี้ผมมีเรื่องที่อยากจะมาแชร์ และอยากฟังมุมมองของแต่ละคนครับ เรื่องของเรื่องคือตอนนี้ผมอายุ 32 ปี ทำงานบริษัทเอกชนรายได้ถือว่าปานกลางค่อนไปทางดีครับ แต่สิ่งที่ผมทำต่างจากเพื่อนรุ่นเดียวกันคือ "ผมแทบไม่มีเงินออมสำหรับเกษียณเลย"
ในขณะที่เพื่อนๆ รอบตัวเริ่มซื้อกองทุนสะสมหุ้น ซื้อประกันบำนาญ หรือผ่อนบ้านเพื่อเป็นทรัพย์สินในอนาคต แต่ตัวผมเองเลือกเอาเงิน "ส่วนเกิน" ทั้งหมดในแต่ละเดือน ไปลงกับการ "ท่องเที่ยว" ทั้งในและต่างประเทศครับ
เหตุผลของผมคือ:
ความแข็งแรงมีวันหมดอายุ: ผมเห็นผู้ใหญ่หลายคนเกษียณมาพร้อมเงินหลักล้าน แต่เข่าเสื่อม เดินขึ้นเขาก็ไม่ไหว กินของอร่อยก็ต้องระวังเบาหวาน สุดท้ายเงินที่มีก็ได้แค่ใช้รักษาตัว ไม่ได้ใช้หาความสุขจริงๆ
ค่าเงินเฟ้อที่น่ากลัว: ผมรู้สึกว่าเงิน 1 ล้านในวันนี้ กับ 1 ล้านในวันที่ผมอายุ 60 มันเทียบกันไม่ได้เลย สู้เอามาซื้อประสบการณ์ที่ประเมินค่าไม่ได้ในตอนนี้ดีกว่าไหม?
ชีวิตคือความไม่แน่นอน: เราไม่มีทางรู้เลยว่าเราจะมีชีวิตอยู่ถึงเกษียณหรือเปล่า ถ้าผมเก็บเงินแทบตายเพื่อรอใช้วันที่ 60 แต่ดันมาเป็นอะไรไปก่อน ผมคงเสียดายมากที่ไม่ได้ทำตามความฝัน
ตอนนี้ผมโดนที่บ้านบ่นหนักมากเพื่อนบางคนก็บอกว่าผมประมาท เป็นพวก "สุขชั่วคราวแต่ลำบากตอนแก่" แต่ในมุมของผม ผมมองว่าผมกำลังกำไรชีวิต เพราะทุกวันนี้ผมมีความสุขมากที่ได้เห็นโลกในวันที่ตายังดีและขายังเดินไหว
คำถามคือ... การที่ผมเลือกทางนี้ มันผิดหรือเห็นแก่ตัวเกินไปไหมครับ? มีใครที่คิดแบบเดียวกับผม หรือมีใครที่เคยผ่านจุดนี้มาแล้วอยากเตือนอะไรไหม?
ขอบคุณทุกความคิดเห็นครับ