เราอยากเห็นรอยยิ้มของลูก เราทำถูกต้องไหม

เราแต่งงานกับสามีมา 5 ปี มีลูก 1 คน และอยู่ในท้องอีก 1 คน ที่ผ่านมาเรากับสามีแยกกันอยู่มาตลอดเพราะทำงานคนละจังหวัด เราอยู่กับลูก สามีเราเป็นคนสุภาพ เรียบร้อย ไม่สูบบุหรี่ ดื่มบ้างนิดหน่อย ก่อนแต่งงานญาติพี่น้องฝ่ายสามีก็อวยยศให้สามีเราตลอด บอกเราโชคดีบ้าง เราถูกรางวัลที่ 1 ได้สามีดีบ้าง พอมีลูกแค่นั้นแหละ ทุกอย่างตรงข้ามจากที่ญาติเคยอวยยศไว้ เขาแทบไม่สนใจว่าเราต้องเลี้ยงลูก และทำงานไปด้วยมันเหนื่อยแค่ไหน ตอนลูกเล็กๆ เราได้นอนคืนนึงประมาณ 3-4 ชม. ต้องปั้มนม ให้ลูกกินนม ล้างขวดนม หน้าที่เราทั้งหมด เช้ามาก็ต้องไปทำงาน ส่วนเขานอนกรนหลับสบาย ลูกร้องก็ไม่สนใจ ปล่อยให้เราอุ้มเดินคนเดียว บางคืนโชคดีหน่อยยายมาช่วยอุ้ม ตอนลูกไม่สบาย ก็เป็นหน้าที่เราทั้งหมดในการดูแลลูก โทรไปบอกเขาว่าลูกป่วย เขาก็ถามว่าจะให้ไปตอนไหน ไปเมื่อไร ลางานหลายวันไม่ได้ เดียวไม่ได้ขั้นพิเศษ เห้ยยยย ลูกป่วยนะเนี่ย ส่วนเราไม่มีคำว่าลาไม่ได้ตอนลูกป่วย  ป่วยกี่วันแม่ลาได้หมด
แล้วเวลานัดพาลูกไปเที่ยว หรือไปไหน เขาไม่เคยมาตามนัด สายตลอด อ้างช่วยงานที่บ้าน ช่วยแม่ขายของ หมอนัดแม่บ้าง ทั้งที่บ้านเขาก็มีพี่อยู่ดูแลแม่เขาแล้ว 2 คน เราก็เห้ยยย แล้วกูล่ะ กูที่ต้องดูแลลูกตลอด พาลูกไปรพ.ตอนตี 1 ตี 2 ก็กูคนเดียว กูที่ไม่เคยมีเวลาส่วนตัวเลย  กูไม่ใช่ครอบครัวที่ต้องดูแลหรอ ยิ่งเวลาเขาไปประชุมหรือไปที่ไหนกับเพื่อน เขาจะลืมลูกลืมเมียไปเลย
จนตอนนี้เราเริ่มรู้ตัวเอง เราเริ่มโฟกัสกับลูก เราตั้งสติใหม่ เลิกสนใจพ่อของลูก สนใจแค่ลูก เราพยายามทำทุกอย่างคนเดียวให้ได้ พาลูกไปเที่ยวคนเดียว ลูกคือความสุขแท้จริง เราเริ่มไม่เรียกร้อง เพราะเราคิดว่าเราเลี้ยงลูกคนเดียวได้แน่นอน  ถ้าใครสงสัยว่าเราจะท้องทำไมอีก ในเมื่อสามีเห็นแก่ตัว เราอยากให้ลูกชายคนโตมีพี่น้อง เราไม่อยากให้เขาโดดเดี่ยว  เราต้องการแค่ลูกไม่ได้ต้องการพ่อ แต่ทั้งนี้เราก็ไม่ได้อยากหย่า อยากคงสถานะพ่อแม่ลูก  อยากเห็นรอยยิ้มของลูกเวลาที่พ่อมาหา  เราทำแบบนี้ถูกต้องไหม มีคำแนะนำอะไรให้เราบ้างไหม