สวัสดีค่ะ กระทู้นี้หนูจะมาแชร์ประสบการณ์ชีวิตที่เกิดขึ้นกับหนูค่ะ ผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยนะคะ
- ย้อนไปตอนหนูอายุ 14 ค่ะ จบม.3 หนูดรอป1ปีเพราะคิดอยากจะทบทวนก่อนว่าจะเรียนสายอะไรดีค่ะ
พอกําลังจะไปสมัครเรียน ต่อ คุณยายที่เลี้ยงหนูมาแต่เด็ก ท่านป่วยค่ะป่วยติดเตียงช่วยเหลือตัวเองไม่ได้
- พ่อแม่แยกทางตั้งแต่หนู 4 เดือนค่ะ อยู่ฝั่งพ่อ แต่ก่อนพ่อปกติดีคอยส่งเงินมาช่วยคุณยายบ้าง แต่หลังๆไม่ส่งแล้วค่ะตั้งแต่มีครอบครัวใหม่
- ตอนยายป่วยหนูอายุ15ค่ะ ท่านป่วยติดเตียงได้ประมาณ 8-9 เดือน มีแค่หนูที่ดูเพียงลําพังค่ะไม่มีใครช่วยเหลือ
- ยายมีญาติพี่น้องมากมายค่ะท่านเป็นคนจีน แต่ว่าไม่มีญาติคนไหนมาเหลียวแลเลยค่ะ ยายป่วยเกี่ยวกับสมองนะคะ
มีมาดูบ้างแต่ว่าเห็นยายท่านยังพูดรู้ความทุกอย่างเลยไม่มากันค่ะ
โรงพยาบาลเข้าไปหลายหนก็แทบไม่มีใครมาเยี่ยม
จนยายท่านไม่ไหวเขาถึงมากัน ทุกคนหวังสมบัติท่านค่ะ
พอท่านเสีย สมบัติถึงท่านจะพูดว่าให้หนูเพียงคนเดียวทั้งหมด ด้วยความที่หนูเป็นเด็กหน่ะค่ะ สมบัติทั้งหมดเลยกลายเป็นของพี่น้องท่านไป
- ต่อมาท่านจากไปหนูอายุ 16 แล้วค่ะ หนูต้องมาอยู่กับพ่อ แกเป็นคนอารมณ์ร้อนชอบทุบตี ดื่มเหล้า เมาก็ด่าทอ ถึงไม่เมามีสติก็ทําร้ายอยู่ดีค่ะ
ครอบครัวใหม่เขาทนไม่ไหวเลยขอหย่ากับเขา (พ่อหนูรับจ้างหาเข้ากินคํ่า) เงินเดือนก็ค่อนข้างน้อยค่ะ
หนูอยู่กับพ่อได้ 3 เดือนทนไม่ไหวค่ะ พ่อทํางานสมุทรสาครในตอนนั้น หนูเลยขอไปเรียนต่อกรุงเทพหางานทําส่งตัวเองเรียนค่ะ
- พอหนูมาตามเพื่อนสมัครเรียนสายอาชีพ แต่มันค่อนข้างอินเตอร์หน่อยค่าเทอมแพงหูฉีกสําหรับคนที่ไม่มีแรงซัพพอร์ตนะคะ
จ่ายค่าสมัครเรียนไปได้ประมาณ 5,000 หอพักเดือนละ 3,500 แถมงานก็ต้องแบ่งชม.กันอาทิตย์นึงได้ไม่เกิน 600ค่ะ ไม่ไหว
อยู่มาได้เดือนนึงจนค่าไฟมาถึง ช็อคค่ะ แอร์แทบไม่เปิด บิลค่าห้องมาทั้งหมด 6,400 เขาบวก vat ไป 500 ค่ะ คืองงมากไม่มีสวัสดิการอะไรแต่คิด vat.
หนูตันมากเลยค่ะเพราะค่าส่วนต่างของวิลัยที่ต้องจ่ายไม่พอ หนําซํ้ายังค่าห้องอีก หนูประหยัดมากนะคะ วันๆหนูกินข้าวกับไข่เจียววันละมื้อหนูไม่เคยกินข้าวไปทํางานเลยค่ะ
บางวันถึงขั้นที่มีปัญญาแค่ซื้อนมกล่องเดียวแบ่งกิน วันละ2ครั้ง ทรมานมากจริงๆค่ะ จนไม่ไหวจริงๆโทรไปขอพ่อ พ่อด่าทอบอกไม่มี แล้วก็ไม่ให้..
- ตอนนั้นหนูทักไปขอยืมญาติทุกคนเลย แน่นอนค่ะว่า ไม่มีใครให้ ตอนแรกหนูว่าจะตายที่หอแล้วค่ะ ก่อนตายเลยอยากจะระบายเรื่องชีวิตให้ใครสักคนฟัง
- หนูสุ่มโทรสายแรกเลยกับผู้ชายคนนึงค่ะ อายุเท่ากันกับหนู หนูคิดว่าเล่าให้ฟังแค่คนเดียวก็พอแล้ว
ด้วยความที่หนูคิดว่าจะไม่อยู่เลยไม่บอกชื่ออายุไม่มีรูปไม่มีอะไรเลย มีแค่เรื่องที่หนูเล่า
เขาก็ขยั้นขยอถามจนได้รู้ชื่อกับอายุหนูค่ะ เขาก็พยายามคุยกับหนูก็บอกว่า รอดูพรุ่งนี้ดิมีไรให้ดู แบบนี้เรื่อยๆค่ะ เหมือนพยายามช่วยให้หนูไม่ทําอะไร
- จนมันสุดทางจริงๆค่ะหนูไม่ไหวแล้วเพราะหอเขามาเคาะทุกวันหนูบอกรออีกสองวันได้มั้ยคะ (หนูทําใจอยู่ค่ะ TT)
- วันนั้นหนูนั่งเอาขาพาดริมระเบียงหอ นายคนนั้นโทรมาค่ะ แล้วบอกให้หนูย้ายไปอยู่บ้านเขา...
- เขาบอกไปคุยกับที่บ้านมาแล้วค่ะ เราอยู่ได้แต่ต้องพยายามช่วยที่บ้านเขา หนูลังเลค่ะ ตอนนั้นหนูไม่กลัวเลยนะคะ ว่าเขาจะหลอกไปฆ่าหรือทําอะไรรึเปล่า
เพราะถึงจะเป็นแบบนั้นสุดท้ายหนูก็คงจะไปอยู่ดี หนูเลยลองเสี่ยงดวงไปอยู่กับเขาค่ะ
- ตอนแรกเราเป็นแค่เพื่อนกันนะคะ หนูแค่ขอมาพักพิงอาศัยที่บ้านเขาก่อน ถ้าทํางานพอมีเงินจะย้ายไปอยู่หอค่ะ
- ที่อยู่เป็นจังหวัดสถานที่เที่ยวเยอะค่ะ แต่ว่าหนูย้ายมาเรียนที่เดียวกับเขา เพราะค่าเทอมถูกมากก แถมจ่ายไปได้คืนอีก
- ขอเรียกแทนตัวเขาว่านายนะคะ ด้วยความที่เราสนิทกันมาก ความสัมพันธ์มันเลยพัฒนาไปเรื่อยๆค่ะ จนเราตกลงที่จะคบกัน คบกันมาเรื่อยค่ะจาก อยู่ปี1 ตอนนี้จะ ปี3 แล้วค่ะ
- ระหว่างที่คบดีแค่ช่วงแรกจริงๆค่ะ เขาเหมือนเด็กไม่รู้จักโต นิสัยไม่ค่อยดีค่ะ ตามเพื่อนหมด
- ที่บ้านปู่เขาไม่ชอบหน้าหนูค่ะ ทําอะไรก็ด่าไปหมดผิดไปหมด ที่บ้านก็บอกว่าไม่ต้องสนใจค่ะ แต่มันอึดอัดมากเลยนะคะTT..
ความสัมพันธ์เรากับนายมันเกินคําว่าสนิทไปแล้วค่ะ ถึงขั้นที่ทําอะไรไม่แคร์ความรู้สึกกัน (นายนะคะ) แต่หนูก็อดทนมาตลอดซื่อสัตย์มาตลอด
หนูคอยเป็นทาสเขาทําทุกอย่างให้ เหลือแค่ข้าวค่ะที่ยังไม่เคี้ยวให้ เป็นทุกอย่างแล้วให้คนที่บ้าน
- มาจับได้ว่านายนอกใจตั้งแต่คบกันได้อาทิตย์แรกค่ะ.. คบกับนายมา 2ปีตอนนั้นแต่นายนอกใจตั้งแต่ต้นเลย
- โหลดแอปหาคู่ทุกช่องทางทุกแพลตฟอร์มเท่าที่จะมี แถมเข้าเว็ป (SC) ส่งรูปของลับตัวเองให้ทุกคน ส่งเป็นพันคนเลยค่ะ
รูปนั่นของเขานะคะ
ไม่รู้ไปหาเวลาจากไหนไปนอกใจทั้งที่อยู่ด้วยกันตลอด ไปคอลเสียว ไปแลกของ ไปทําให้เขาดู หนูไม่เคยรู้เลย รู้แค่เขาชอบบ่นว่าอยากเข้าห้องนํ้า เข้าห้องน้ำนาน
- ทํามานานมากค่ะ ทําตั้งแต่ต้นยันปลายเลย หนูจะเลิกค่ะหนูไม่ไหวหนูเจ็บ สุขภาพจิตไม่ดีอยู่แล้ว ตั้งแต่คบกับนายสุขภาพจิตหนูคือไม่ได้เลยค่ะ ร้องไห้ทุกวันจริงๆ
แต่นายรั้งค่ะบอกจะไม่ทําอีก บอกจะปรับตัวเองทุกอย่าง
แต่เราก็คิดในใจนะคะว่ามันสงสารเรารึเปล่าเลยรั้งไว้
- เพราะแบบชีวิตหนูตอนนี้ไม่เหลือใครเลยนะคะ ญาติก็ไม่เอาแม่ก็ไม่รู้ว่าเป็นใคร พ่อก็ขาดการติดต่อไปเลยไม่มีช่องทางสักช่อง บล็อกเบอร์หนูไปหมด...
- ตอนนี้หนูกําลังจะเรียนจบเหลืออีกแค่ปีเดียว หนูเลยว่าจะทนต่อไปค่ะ..
เพราะไม่มีทางเลือกจริงๆ ถ้าหนูเลิกไปจะไม่ต่างอะไรกับคนเร่ร่อนเลยค่ะ
- จนเวลาผ่านมาอีก นายทําอีกแล้วค่ะ หนูจับได้อีกแล้ว คบกับ Red flags หนูรู้อยู่แล้วค่ะว่าต้องเกิด
แต่รอบนี้นายไม่ยอมรับค่ะแถม ผลักไสไล่ส่งอีก.. คือไล่หนูออกจากบ้านค่ะ
-หนูกลับมาตันอีกแล้วค่ะ ชีวิตหนูไม่เคยง่ายขึ้นบ้างเลย หนูเหนื่อยมาก ชีวิตหนูเหมือนไม่อยากให้หนูไปต่อจริงๆ
เหมือนจะดีแต่ก็ดีไม่สุด ชีวิตหนูมันเหนื่อยเกินไปสําหรับมนุษย์คนนึงจริงๆค่ะ เรื่องราวแบบนี้ เลือกคนถูกจริงๆค่ะ รวดเดียวรับจบคนเดียวเลย..
สุดท้ายนี้หนูขอให้พี่ๆที่ผ่านมาเจอกระทู้หนู ใช้ชีวิตให้มีความสุขนะคะ
ใช้ชีวิตให้เต็มที่ อย่างน้อยบางเรื่องที่พี่ๆเจอมาอาจจะบางหรือหนักกว่าหนูเยอะ หนูขอให้พี่ๆผ่านพ้นมันไปให้ได้นะคะ สู้ๆค่ะ โลกมันบีบบังคับให้หนูต้องไป ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะคะ ขอให้พี่ๆกินอิ่มนอนหลับทุกวันเลยย ขอบคุณมากจริงๆค่ะ ^^
ไม่เหลือใครเลยในชีวิตอายุ18
- ย้อนไปตอนหนูอายุ 14 ค่ะ จบม.3 หนูดรอป1ปีเพราะคิดอยากจะทบทวนก่อนว่าจะเรียนสายอะไรดีค่ะ
พอกําลังจะไปสมัครเรียน ต่อ คุณยายที่เลี้ยงหนูมาแต่เด็ก ท่านป่วยค่ะป่วยติดเตียงช่วยเหลือตัวเองไม่ได้
- พ่อแม่แยกทางตั้งแต่หนู 4 เดือนค่ะ อยู่ฝั่งพ่อ แต่ก่อนพ่อปกติดีคอยส่งเงินมาช่วยคุณยายบ้าง แต่หลังๆไม่ส่งแล้วค่ะตั้งแต่มีครอบครัวใหม่
- ตอนยายป่วยหนูอายุ15ค่ะ ท่านป่วยติดเตียงได้ประมาณ 8-9 เดือน มีแค่หนูที่ดูเพียงลําพังค่ะไม่มีใครช่วยเหลือ
- ยายมีญาติพี่น้องมากมายค่ะท่านเป็นคนจีน แต่ว่าไม่มีญาติคนไหนมาเหลียวแลเลยค่ะ ยายป่วยเกี่ยวกับสมองนะคะ
มีมาดูบ้างแต่ว่าเห็นยายท่านยังพูดรู้ความทุกอย่างเลยไม่มากันค่ะ
โรงพยาบาลเข้าไปหลายหนก็แทบไม่มีใครมาเยี่ยม
จนยายท่านไม่ไหวเขาถึงมากัน ทุกคนหวังสมบัติท่านค่ะ
พอท่านเสีย สมบัติถึงท่านจะพูดว่าให้หนูเพียงคนเดียวทั้งหมด ด้วยความที่หนูเป็นเด็กหน่ะค่ะ สมบัติทั้งหมดเลยกลายเป็นของพี่น้องท่านไป
- ต่อมาท่านจากไปหนูอายุ 16 แล้วค่ะ หนูต้องมาอยู่กับพ่อ แกเป็นคนอารมณ์ร้อนชอบทุบตี ดื่มเหล้า เมาก็ด่าทอ ถึงไม่เมามีสติก็ทําร้ายอยู่ดีค่ะ
ครอบครัวใหม่เขาทนไม่ไหวเลยขอหย่ากับเขา (พ่อหนูรับจ้างหาเข้ากินคํ่า) เงินเดือนก็ค่อนข้างน้อยค่ะ
หนูอยู่กับพ่อได้ 3 เดือนทนไม่ไหวค่ะ พ่อทํางานสมุทรสาครในตอนนั้น หนูเลยขอไปเรียนต่อกรุงเทพหางานทําส่งตัวเองเรียนค่ะ
- พอหนูมาตามเพื่อนสมัครเรียนสายอาชีพ แต่มันค่อนข้างอินเตอร์หน่อยค่าเทอมแพงหูฉีกสําหรับคนที่ไม่มีแรงซัพพอร์ตนะคะ
จ่ายค่าสมัครเรียนไปได้ประมาณ 5,000 หอพักเดือนละ 3,500 แถมงานก็ต้องแบ่งชม.กันอาทิตย์นึงได้ไม่เกิน 600ค่ะ ไม่ไหว
อยู่มาได้เดือนนึงจนค่าไฟมาถึง ช็อคค่ะ แอร์แทบไม่เปิด บิลค่าห้องมาทั้งหมด 6,400 เขาบวก vat ไป 500 ค่ะ คืองงมากไม่มีสวัสดิการอะไรแต่คิด vat.
หนูตันมากเลยค่ะเพราะค่าส่วนต่างของวิลัยที่ต้องจ่ายไม่พอ หนําซํ้ายังค่าห้องอีก หนูประหยัดมากนะคะ วันๆหนูกินข้าวกับไข่เจียววันละมื้อหนูไม่เคยกินข้าวไปทํางานเลยค่ะ
บางวันถึงขั้นที่มีปัญญาแค่ซื้อนมกล่องเดียวแบ่งกิน วันละ2ครั้ง ทรมานมากจริงๆค่ะ จนไม่ไหวจริงๆโทรไปขอพ่อ พ่อด่าทอบอกไม่มี แล้วก็ไม่ให้..
- ตอนนั้นหนูทักไปขอยืมญาติทุกคนเลย แน่นอนค่ะว่า ไม่มีใครให้ ตอนแรกหนูว่าจะตายที่หอแล้วค่ะ ก่อนตายเลยอยากจะระบายเรื่องชีวิตให้ใครสักคนฟัง
- หนูสุ่มโทรสายแรกเลยกับผู้ชายคนนึงค่ะ อายุเท่ากันกับหนู หนูคิดว่าเล่าให้ฟังแค่คนเดียวก็พอแล้ว
ด้วยความที่หนูคิดว่าจะไม่อยู่เลยไม่บอกชื่ออายุไม่มีรูปไม่มีอะไรเลย มีแค่เรื่องที่หนูเล่า
เขาก็ขยั้นขยอถามจนได้รู้ชื่อกับอายุหนูค่ะ เขาก็พยายามคุยกับหนูก็บอกว่า รอดูพรุ่งนี้ดิมีไรให้ดู แบบนี้เรื่อยๆค่ะ เหมือนพยายามช่วยให้หนูไม่ทําอะไร
- จนมันสุดทางจริงๆค่ะหนูไม่ไหวแล้วเพราะหอเขามาเคาะทุกวันหนูบอกรออีกสองวันได้มั้ยคะ (หนูทําใจอยู่ค่ะ TT)
- วันนั้นหนูนั่งเอาขาพาดริมระเบียงหอ นายคนนั้นโทรมาค่ะ แล้วบอกให้หนูย้ายไปอยู่บ้านเขา...
- เขาบอกไปคุยกับที่บ้านมาแล้วค่ะ เราอยู่ได้แต่ต้องพยายามช่วยที่บ้านเขา หนูลังเลค่ะ ตอนนั้นหนูไม่กลัวเลยนะคะ ว่าเขาจะหลอกไปฆ่าหรือทําอะไรรึเปล่า
เพราะถึงจะเป็นแบบนั้นสุดท้ายหนูก็คงจะไปอยู่ดี หนูเลยลองเสี่ยงดวงไปอยู่กับเขาค่ะ
- ตอนแรกเราเป็นแค่เพื่อนกันนะคะ หนูแค่ขอมาพักพิงอาศัยที่บ้านเขาก่อน ถ้าทํางานพอมีเงินจะย้ายไปอยู่หอค่ะ
- ที่อยู่เป็นจังหวัดสถานที่เที่ยวเยอะค่ะ แต่ว่าหนูย้ายมาเรียนที่เดียวกับเขา เพราะค่าเทอมถูกมากก แถมจ่ายไปได้คืนอีก
- ขอเรียกแทนตัวเขาว่านายนะคะ ด้วยความที่เราสนิทกันมาก ความสัมพันธ์มันเลยพัฒนาไปเรื่อยๆค่ะ จนเราตกลงที่จะคบกัน คบกันมาเรื่อยค่ะจาก อยู่ปี1 ตอนนี้จะ ปี3 แล้วค่ะ
- ระหว่างที่คบดีแค่ช่วงแรกจริงๆค่ะ เขาเหมือนเด็กไม่รู้จักโต นิสัยไม่ค่อยดีค่ะ ตามเพื่อนหมด
- ที่บ้านปู่เขาไม่ชอบหน้าหนูค่ะ ทําอะไรก็ด่าไปหมดผิดไปหมด ที่บ้านก็บอกว่าไม่ต้องสนใจค่ะ แต่มันอึดอัดมากเลยนะคะTT..
ความสัมพันธ์เรากับนายมันเกินคําว่าสนิทไปแล้วค่ะ ถึงขั้นที่ทําอะไรไม่แคร์ความรู้สึกกัน (นายนะคะ) แต่หนูก็อดทนมาตลอดซื่อสัตย์มาตลอด
หนูคอยเป็นทาสเขาทําทุกอย่างให้ เหลือแค่ข้าวค่ะที่ยังไม่เคี้ยวให้ เป็นทุกอย่างแล้วให้คนที่บ้าน
- มาจับได้ว่านายนอกใจตั้งแต่คบกันได้อาทิตย์แรกค่ะ.. คบกับนายมา 2ปีตอนนั้นแต่นายนอกใจตั้งแต่ต้นเลย
- โหลดแอปหาคู่ทุกช่องทางทุกแพลตฟอร์มเท่าที่จะมี แถมเข้าเว็ป (SC) ส่งรูปของลับตัวเองให้ทุกคน ส่งเป็นพันคนเลยค่ะ
รูปนั่นของเขานะคะ
ไม่รู้ไปหาเวลาจากไหนไปนอกใจทั้งที่อยู่ด้วยกันตลอด ไปคอลเสียว ไปแลกของ ไปทําให้เขาดู หนูไม่เคยรู้เลย รู้แค่เขาชอบบ่นว่าอยากเข้าห้องนํ้า เข้าห้องน้ำนาน
- ทํามานานมากค่ะ ทําตั้งแต่ต้นยันปลายเลย หนูจะเลิกค่ะหนูไม่ไหวหนูเจ็บ สุขภาพจิตไม่ดีอยู่แล้ว ตั้งแต่คบกับนายสุขภาพจิตหนูคือไม่ได้เลยค่ะ ร้องไห้ทุกวันจริงๆ
แต่นายรั้งค่ะบอกจะไม่ทําอีก บอกจะปรับตัวเองทุกอย่าง
แต่เราก็คิดในใจนะคะว่ามันสงสารเรารึเปล่าเลยรั้งไว้
- เพราะแบบชีวิตหนูตอนนี้ไม่เหลือใครเลยนะคะ ญาติก็ไม่เอาแม่ก็ไม่รู้ว่าเป็นใคร พ่อก็ขาดการติดต่อไปเลยไม่มีช่องทางสักช่อง บล็อกเบอร์หนูไปหมด...
- ตอนนี้หนูกําลังจะเรียนจบเหลืออีกแค่ปีเดียว หนูเลยว่าจะทนต่อไปค่ะ..
เพราะไม่มีทางเลือกจริงๆ ถ้าหนูเลิกไปจะไม่ต่างอะไรกับคนเร่ร่อนเลยค่ะ
- จนเวลาผ่านมาอีก นายทําอีกแล้วค่ะ หนูจับได้อีกแล้ว คบกับ Red flags หนูรู้อยู่แล้วค่ะว่าต้องเกิด
แต่รอบนี้นายไม่ยอมรับค่ะแถม ผลักไสไล่ส่งอีก.. คือไล่หนูออกจากบ้านค่ะ
-หนูกลับมาตันอีกแล้วค่ะ ชีวิตหนูไม่เคยง่ายขึ้นบ้างเลย หนูเหนื่อยมาก ชีวิตหนูเหมือนไม่อยากให้หนูไปต่อจริงๆ
เหมือนจะดีแต่ก็ดีไม่สุด ชีวิตหนูมันเหนื่อยเกินไปสําหรับมนุษย์คนนึงจริงๆค่ะ เรื่องราวแบบนี้ เลือกคนถูกจริงๆค่ะ รวดเดียวรับจบคนเดียวเลย..
สุดท้ายนี้หนูขอให้พี่ๆที่ผ่านมาเจอกระทู้หนู ใช้ชีวิตให้มีความสุขนะคะ
ใช้ชีวิตให้เต็มที่ อย่างน้อยบางเรื่องที่พี่ๆเจอมาอาจจะบางหรือหนักกว่าหนูเยอะ หนูขอให้พี่ๆผ่านพ้นมันไปให้ได้นะคะ สู้ๆค่ะ โลกมันบีบบังคับให้หนูต้องไป ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะคะ ขอให้พี่ๆกินอิ่มนอนหลับทุกวันเลยย ขอบคุณมากจริงๆค่ะ ^^