เรื่องเล่า เจ้าของเรื่องคุยกับคนขับแท็กซี่

กระทู้สนทนา

กลับจากสนามบินดอนเมืองเมื่อคืน เรียกบริการแท็กซี่ผ่านแอพ

คนขับเป็นวัยรุ่น อายุราวๆ 20 ปลายๆ ดูมีพลังเยอะ ยิ้มแย้ม

คุยกันหลากหลาย แต่มีที่น่าสนใจครับ ผมใจฟูมาก

1. พี่ทราบมั้ยครับ สงครามไทย-กัมพูชารอบนี้ทำให้ผมเห็นว่า คนไทยมีจิตใจที่สูงกว่าที่ผมเข้าใจเมื่อก่อน

ไม่มีใครอยากให้ทหารตายครับ แต่ทุก 1 ความสูญเสีย คนในประเทศนี้ร้องไห้เพื่อพวกเขา ต่างจากฮุนเซน หรือ เกาหลีเหนือ ที่เททหารมาตายเหมือนคนไร้ค่า

เดี๋ยวนี้ใครบอกว่าไทยเหมือนเกาหลีเหนือเหมือนที่เคยชอบพูดกัน ผมชูค_ยใส่นะ

2. ผมเคยเข้าใจว่านายทหารไทยเลว กดขี่ผู้น้อย แต่การรบครั้งนี้ผมเห็นเลยว่า เค้าไม่ได้มองทหารชั้นผู้น้อยเป็นผักปลา เขารักทหารชั้นผู้น้อยทุกชีวิต เขาจึงใช้วิธีถล่มแบบแม่น ให้เป็นจุดๆ หลายคนเชียร์รู้สึกไม่สะใจ แต่คนที่ติดตามแบบผมเข้าใจเลยว่า เขาห่วงทุกชีวิตของลูกน้องเขา เขาจึงใช้อาวุธถล่ม แทนการเอาทหารผู้น้อยไปแลก

3. ทหารไทยไม่ได้ห่วย เหมือนที่พวกผมโดนใส่หัวแต่แรกว่าทหารไทยรบกับใครก็แพ้ รบรอบนี้เห็นเลยว่ากัมพูชาเทียบไทยไม่ติดจริงๆ ไม่ใช่เพราะอาวุธ แต่เพราะคุณภาพทหารไทย

4. ช่วงสงครามจะเห็นความสามัคคีคนไทยครับ จะสีไหน มารวมตัวกันให้กำลังใจทหารไทยก่อน สงครามจบ ค่อยด่ากันใหม่ อันนี้คือเอกลักษณ์คนไทยเลยจริงๆ

5. สงคราม และการเมืองที่ผ่านมา ทำให้คนรุ่นผมเริ่มเรียนรู้ว่า การสุดโต่งทางใดทางหนึ่งมันไม่ใช่คำตอบ แล้ว ที่ผ่านมาเราถูกบางสื่อหลอกมามากเหมือนกัน

รุ่นผมเริ่มเห็นว่า ชาติ ศาสน์ กษัตริย์ ต้องยังอยู่

หลังจากหลายๆอย่างผ่านไป คนรุ่นผมกล้าพูดว่า ผมยอมตายเพื่อชาติ ศาสน์ กษัตริย์ครับ

แต่การตรวจสอบ การจับไอ้พวกนักการเมืองเลวๆก็ต้องทำให้หนัก

ไม่ใช่ว่า อยากปฏิรูป ก็ต้องชังชาติ ชังพ่อแม่ ด่าสถาบัน

หรือรักชาติ ต้องยอมให้มีคนโกง

เรามาคุยกันดีกว่าว่า จะปฏิรูปอย่างไร ให้บ้านเราหลังนี้ยังเป็นบ้านที่ทุกคนยังอยู่ได้ดี

ผมก็เริ่มที่ตัวผมเอง เจอด่านตรวจบนเลนซ้ายวิภาวดีรังสิต

พี่ก็เห็น เจอด่าน ผมก็เปิดไฟรถ เปิดกระจก ขอบคุณตำรวจ เราเริ่มที่เป็นคนที่ดีให้ได้ก่อน ก่อนจะด่ากราดว่าสังคม