ประสบการณ์ไม่ดีกับรพรัฐ

อยากแชร์ประสบการณ์กับการไปหาหมอในรพรัฐแห่งหนึ่ง ซึ่งไม่ใช่ทุกที่จะเป็นแบบที่นี่ การหาหมอของเราไม่ได้บ่อยนักแต่เข้าใจสภาพแวดล้อมในรพอยู่ระดับหนึ่ง 

เริ่มเข้าเรื่องเลยแล้วกัน มีอยู่วันหนึ่งเราต้องไปหาหมอซึ่งมันไม่ไหวจริง ๆ เลยต้องลางานเพื่อไปหาหมอจึงเดินทางไปหาที่รพรัฐหลังจากนั้นก็เข้าพบหมอวันแรกโดยหมอระบุว่าอาการที่เราให้หมอฟังทั้งหมอคืออาการของไมเกรน หมอจึงให้ยาและให้ไปนัดหมอเฉพาะทางคือหมอตา และหมอหู อะเราก็ไปดำเนินการตามที่หมอบอกไปแผนกหมอตาเพื่อทำการนัด และไปหมอหูเพื่อทำการนัด ปรากฏว่าหมอตาหาเวลานัดได้ยากเป็นเดือนสองเดือนเราจึงตัดสินใจยอมเสียเงินเพื่อมาตอนเย็นอีกรอบซึ่งเป็นเวลานอกราชการ แต่หมอหูเราสามารถนัดวันที่ตรงกับเวลาราชการได้อะ หมอหูไม่มีปัญหา

จากที่เรามาทั้งหมดดูไม่มีอะไรเป็นปกติของรำรัฐเนอะ พอมาตอนเย็นเราก็มาตามเวลานอกราชการที่ต้องมาหาหมอตา และรอเวลาที่จะเจอกับหมอ ก่อนหน้าจะพบหมอก็มีการทบสอบสายตา วัดความดันตาเพื่อหาความผิดปกติของสายตา เวลาผ่านไปถึงเวลาที่เราจะไปพบหมอ ถึงคิวเราเข้าพบเราจึงไปพบหมอ เราก็พูดคุยกับหมอถึงอาการที่เราเป็นอย่างละเอียดหมอจึงส่งเราไปทำการขยายม่านตา และถ่ายภาพจอประสาทตา หลังจากนั้นเราต้องมาฟังผลการตรวจของหมอ หมอก็ถามอาการของเราตรวจตาอีกครั้ง และบอกว่าหมอไม่เคยเจอแบบนี้และส่งเรานัดให้เจอกับอาจารย์ของหมอ และสรุปอาการให้เราว่าเป็นไมเกรน อะเราก็รอวันที่จะได้ไปพบกับหมอตาในวันที่สอง หลังจากนั้นได้เวลาที่เราจะต้องไปพบหมอตาตามที่ได้นัดไว้ เราไปตามเวลาในใบนัดและก็ทำการวัดค่าสายตา และความดันตาเหมือนกับวันแรก เรารอไปสักพักประมาณ 1 ชั่วโมงครึ่ง จึงถึงเวลาที่หมอจะมาตามเวลาเข้างานของหมอ หลังจากนั้นเรารอคิวสามคิว และได้เข้าพบหมอเราก็เราอาการให้ฟังหมอก็ส่องดูตาของเราคล้าย ๆ กับหมอวันแรก และถามอาการต่าง ๆ หมอให้เราไปทำลานสายตาซึ่งเป็นการดูความผิดปกติของการมองเห็นโดยรอบสายตา ก็จะมีพยาบาลพาไปในห้องนั้น เราก็เดินตามไปนั่งรอคิวประมาณ 10-20 นาทีโดยประมาณ เราก็นั่งรอไปไม่ได้อะไรมาก แต่จุดสำคัญอยู่ตรงนี้พอเราได้เข้าไปซึ่งเป็นครั้งแรกในการทำลานสายตาก็รู้สึกตื่นเต้นมาก พยาบาลบอกให้มองไปที่จะผ่านมารอบ ๆ เราก็มองตาม พยาบาลจะปิดตาเราเพื่อทำการทดสอบตาทั้งสองข้างของเรา ซึ่งเราก็ทำตามที่พยาบาลบอกอย่างเคร่งครัด หลังจากนั้นการทดสอบครั้งแรกผ่านไปทั้งสองข้าง พยาบาลเดินมาดูเครื่องวัดสายตาและบอกเราด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจว่ากดมั่วมาก เอาใหม่ทำใหม่ ไม่งั้นหมอวินิจฉัยไม่ได้ อะเราก็ทำใหม่ทั้งหมอและบอกพยาบาลว่าเราไม่เห็นมันเบลอค่ะ หลังจากนั้นเราก็ทำลานสายครั้งที่สอง ระหว่างทำพยาบาลคนที่ต่อว่าเราคุยกับพยาบาลอีกคน โดยคนที่เดินมาถามว่าทำไมนานจังเรา นางพยาบาลคนที่ดูแลเราบอกว่ากดมั่วต้องทำใหม่ พยาบาลอีกคนจึงบอกว่าถ้าคนไข้ทำไม่ได้ก็ต้องบอกหมอไปตามจริงเพราะคนไข้มีอาการมองเห็นจุดดำ ๆ ลอยไปลอย หลังจากนั้นนางพยาบาลที่คนมาทักก็เดินออกไป พอเวลาทดสอบลานสายตาเสร็จครั้งที่สอง พยาบาลคนที่ดูแลเราก็พูดอีกด้วยน้ำเสียงไม่พอใจว่าทำไม่ดีเลยกดไม่ตรงเลย และถามเราต่อว่าถ้าทำครั้งที่สามไหวไหม เราปวดตามากจึงบอกว่าไม่ไหวค่ะ เขาจึงนำเรากลับมารอหมอเรียกอีกครั้ง หลังจากนั้นหมอจึงวินิจฉัยว่าเราน้ำวุ้นตาเสื่อม และนัดเราไปพบอีกครั้งในเดือนต่อไป ***สุดท้ายนี้ที่เรามาทั้งหมดรู้สึกเสียใจที่พยายาลพูดจาด้วยอารมณ์ใส่เรา แต่หมอน่ารักมาก ทั้งนี้ทั้งนั้นเป็นความรู้สึกเราแค่คนเดียว ซึ่งเป็นความคิดเห็นส่วนตัวเท่านั้น และก็แอบรู้สึกว่าถ้าเป็นรพเอกชนเขาจะพูดดีกว่านี้ ขอบคุณที่อ่านมาจนจบนะ *****