ผิดไหมถ้าเลือกที่จะจบความสัมพันธ์

ถ้าเราเลือกที่จะยุติความสัมพันธ์กับผู้ชายคนนึงด้วยเหตุผลที่ว่า รู้สึกทัศนคติไม่ค่อยตรงกันบวกกับปัญหาอื่นที่คิดว่าจะเกิดขึ้นข้างหน้าอีกมากมาย แบบนี้เราเห็นแก่ตัวไหมคะ   ผู้ชายคนนี้เป็นแฟนเก่าที่วนกลับมาเจอกันในรอบเกือบ 20 ปี ตอนแรกก็เหมือนเขาเปลี่ยนแปลงเพื่อเราอยู่มากในเรื่องอารมณ์ เขาเป็นคนอารมร์แรง ไม่ค่อยฟังใคร เคยเลิกกันตอนนั้นโดนขู่ฆ่าสารพัด แต่กลับมาตอนนี้เหมือนเขาใจเย็นขึ้น แต่เรารู้สึกเหมือนพอคุยกันไป หลายๆเรื่องคุยไม่ค่อยได้ ทัศนคติไม่ค่อยตรงกัน เขาก็ไม่ฟังใคร เหมือนตัวเราเองก็ดื้อเงียบๆ ไม่ฟังใครแต่ไม่เถียง มันเหมือนไม่ใช่ความสบายใจ เป็นรักที่รู้สึกอึดอัด เวลาจะพูดจะเล่าอะไรก็ทำให้เราระวังตัวว่าพูดไปจะทะเลาะไหม หรือเรื่องไหนควรเล่าหรือไม่เล่า พอเขาไม่พอใจอะไรเขาก็จะเงียบ ต่างคนต่างเงียบใส่กัน บวกกับหลายอย่างในตัวเขาที่เราคิดหนักคือ เขาไม่มีรายได้ที่แน่นอน บวกกับสุขภาพไม่ดีไม่สามารถทำงานหนักได้ เจ้าชู้มากแต่เขาบอกอยากหยุดที่เรา ซึ่งก็คิดว่าน่าจะเชื่อไมไ่ด้และปัญหาเรื่องครอบครัวเก่าที่เลิกกันไป แต่ยังไม่ได้หย่า มีลูก 2 คน ซึ่งเราก็คิดว่าเขาก็ต้องหาเงินมาช่วยกันรับผิดชอบลูกกับเมียเก่าที่กว่าจะเรียนจบอีกหลายปี แล้วจะเอาตรงไหนมาช่วยเราซัพพอร์ต บางครั้งเราต้องให้เขายืมเลยด้วยซ้ำ ส่วนตัวเรามีงานที่มั่นคง มีรถ มีบ้าน ลูกก็เรียนจบแล้ว  พอเวลาจะมานั่งคุยถึงปัญหาที่ไรไม่เคยคุยกันดีๆสักครั้ง เขายึดความรักเป็นที่ตั้ง เพราะเขาคิดว่าถ้ารักกันมันต้องปรับกันได้   เขามองว่าเขาปรับคนเดียวเราไม่ปรับ แต่เรามองว่าถ้ามันได้มันได้ไปนานแล้ว ส่วนเรื่องรายได้เขาขอเวลาให้เขาเคลียร์ตัวเองเรื่องหนี้สิน รถที่จะต้องส่งให้หมดอีก 2 ปี เขาก็จะไม่มีหนี้อะไร แต่เราก็มองภาระผูกพันของเขาคือลูกกับเมียเก่าที่ยังอีกนานกว่าจะเรียนจบ  แต่ประเด็นหลักๆของเราคือความสบายใจนั่นแหละ ไลฟ์สไตล์ การใช้ชีวิตค่อนข้างต่างกัน มันเลยรู้สึกเหนื่อยเขาเองก็เหนื่อย เลยขอไม่ไปต่อเพราะเคยตกลงกันแล้วว่าถ้ามันไปไมไ่ด้จริงๆควรพอนะ  เพราะรู้ว่าอนาคตข้างหน้ามีปัญหาแน่นอน คือเรื่องทัศนคติไม่ตรงกัน กับปัญหาอีกมากมาย  แต่ปัญหาคือ เรากลายเป็นคนผิดที่ไม่เลือกเขา  เขาว่าเราต่างๆนาๆ เขาบอกเขารับเราได้ในทุกเรื่อง แต่ทำไมเรารับเขาไม่ได้ในเรื่องพวกนี้ ทั้งๆที่เรื่องเล็กน้อย คือเรื่องคุยกันไม่เข้าใจ เขาอุตส่าห์เปลี่ยนตัวเองจากหน้ามือเป็นหลังมือ ยอมทิ้งทุกอย่างมาเขาว่าเราว่าคิดว่าตัวเองอยู่สูงหรือยังไง  เราผิดไหมที่เลือกรักตัวเอง เพราะรู้ว่ายังไงก็อยู่กันไม่รอด เพราะในวันที่ยังรักกันยังคุยกันไม่รู้เรื่องเลย แล้วคู่ชีวิตคือต้องอยู่กันยันตาย เราจะแบกความอึดอัดไม่สบายใจไปยังไงทั้งชีวิต แล้วอายุเราก็ 40 แล้วเราไม่อยากเสียเวลา อุตส่าห์จะพูดกันแบบดีๆ จากกันแบบดีๆ แต่เขาไม่เข้าใจมุมมองความรักแบบเราเลย  ว่าทัศนคติ เงิน มันสำคัญการใช้ชีวิตคู่มาก เราก็ยังรักเขานะ พอไมไ่ด้คุยกันมันก็คิดถึง แต่ว่าต่อให้กลับไปมันก็วนลูปเหมือนเดิมตม มันไปต่อไม่ไ่ด้จริงๆ ทุกวันเขาสาปแช่งเราว่าตายก็ไม่ต้องมางานเขา ชาติหน้าก็ไม่ขอเจอ เหมือนเราให้ความหวังเขา แล้วก็ไม่เลือกเขา  เราเป็นคนผิดจริงๆหรอ ในเมื่อเราผ่นความล้มเหลวจากชีวิตคู่มาตั้งเยอะ เราก็ไม่อยากพลาดอีกแล้ว ถ้ามีไม่ดีก็ขออยู่คนเดียวดีกว่าไหม