บ้านเราขายหมูกระทะมา 19 ปีแล้วค่ะ ก่อนเราเกิด 1 ปี เรารักอาชีพนี้ที่ทำให้ครอบครัวเรามีกินมีใช้ส่งเราเรียน
ช่วงที่มีปัญหาได้ชัดเลยคือ โควิด เราโดนสั่งไม่ให้ลูกค้านั่งในร้าน โดนเคอร์ฟิว ลูกค้าเริ่มจางชัดเจน
จนปี 2024 ตำบลเราได้มีโครงการทำถนนใหม่ ร้านเราอยู่ในซอยที่แยกออกจากถนนใหญ่ ถนนหน้าร้านเราก็อยู่ในแผนที่ต้องรื้อ แต่การทำถนนได้เริ่มมาทำช่วงหน้าฝน เริ่มมีการขุดการเจาะถนนหน้าร้านเรา แต่ขุดแล้วไม่มีอะไรต่อ กองดินปิดหน้าร้านเรามิด ลูกค้าเข้าร้านเราไม่ได้และในตอนนั้นมีร้านมาเปิดใหม่ ซึ่งร้านเปิดใหม่นี้เป็นญาติกับนายกตำบลเรา
เราแจ้งนายกเรื่องกองดินนี้ทำไมไม่รีบจัดการปัญหา นายกบอกว่าต้องรอให้คนงานทำถนนใหญ่เสร็จถึงจะได้มาทำถนนหน้าร้านเรา
คำถามคือแล้วจะมาขุดทำไม ทำไมไม่ทำถนนใหญ่ให้เสร็จแล้วมาขุดหน้าร้านเรา ซึ่งที่ดินเปล่าเป็นของครอบครัวเราเอง เราก็เสนอให้ช่วยขนย้ายไปกองตรงนั้นแทน ทำไมไม่เอาไปกองไว้ก่อน แต่ก็ไม่ทำอะไร แถมนายกออกนอกหน้าชัดเจนโดยการป่าวประกาศเรื่องร้านหมูกระทะของญาติตัวเอง (ครอบครัวนายกไม่ชอบพ่อกับแม่เราเพราะขายของดี)
กองดินนั้นปิดหน้าร้านเราอยู่ *3 เดือน* เป็นข่วงเวลาที่นรกที่สุดของร้านเรา ไม่มีลูกค้าเพราะสัญจรไม่ได้ แม้แต่รถพ่อกับแม่เองยังเข้าร้านตัวเองไม่ได้ ร้านหมูกระทะเข้ายาก ใครก็ไม่อยากเข้า
เราพ่อแม่ต้องไปตั้งตลาดขายของแทน ทั้งเหนื่อยทั้วล้า
แต่ตกมาปีนี้คู่แข่งมากขึ้น จากร้านขึ้นชื่อของตำบลกลายเป็นร้านที่เงียบมาก ๆ เคยยอดขายวันละ 10k - 20k กลับกลายเป็นวันละ 4-5 พัน ลูกน้องเคยจ้างเป็นกลุ่มเป็นแก๊งค์วัยรุ่นคอยเอนเตอร์เทนเป็นหน้าเป็นตาของร้าน ก็เหลือเพียงแค่พ่อแม่ลูกกับลูกน้องวัยกลางคนอยู่ 2 คน เพราะจ่ายค่าแรงไม่ไหว
ของแพงไปหมดรายจ่ายเหมือนตอน 10 ปีที่แล้วหรือมากกว่าด้วยซ้ำ แต่รายได้ลดฮวบ
คนไม่มีเงิน วัยรุ่นในหมู่บ้านต้องไปกทมบ้าง ไปตปทบ้าง เพราะงานที่หมู่บ้านไม่มี อยู่ไปก็ไม่มีเงิน ตำบลก็ร้าง
สบจังหวะเราเริ่มเข้าปี 1 รายจ่ายแค่ของเราคนเดียวก็ครึ่งแสน ภายในระยะเวลาสั้น ๆ ครอบครัวเราต้องหากู้หายืมจนมีเท่าไหร่ก็ต้องใช้หนี้ แทบไม่มีโอกาสลืมตาอ้าปาก
ขายได้น้อย พวกหมูพวกสินค้าก็ค้างสต็อก กลายเป็นขายได้กำไรเท่าไหร่ก็ต้องมาเสียเพราะพวกของค้างหมด
ยิ่งเจอปัญหาค่าไฟแพง บวกกับบ้านเราโดนโกงจากการจะซิ้อสินค้า อย่างของแม่เราโดนโกงเรื่องซื้ออาหารทะเล 4,000 เราโดนโกงเรื่องกู้เงิน 7,000 พ่อโดนมิจฉาชีพอ้างตัวเป็นเพื่อนแม่ขอยืมเงินอีก 2,500 ทุกอย่างมันตันไปหมด
จนวันนี้พ่อกับแม่ตัดสินใจขายที่ดินแปลงนึง แล้วจะนำเงินจากการขายนี้ไปให้เราและน้องตั้งตัว ซื้อบ้านอยู่ พ่อบอกว่าถ้าเอาเงินมาหมุนในร้านหมูกระทะ เรากับน้องจะไม่ได้อะไรเลย เงินจะเสียไปเฉย ๆ พ่อกับแม่บอกเราภายในอีกไม่กี่ปีคงต้องเซ้งแล้วไปทำอาชีพอื่น
เราเสียใจมาก เป็นความรู้สึกที่เราทำอะไรไม่ได้ เราสงสารพ่อกับแม่ที่อุตส่าห์สร้างกันมา 2 คน แต่ต้องมาจบแบบนี้
ขอวิธีทำใจหน่อยค่ะ เราไม่เคยเจอปัญหาแบบนี้มาก่อน…
วิธีทำใจเมื่อกิจการครอบครัวต้องเจ๊ง
ช่วงที่มีปัญหาได้ชัดเลยคือ โควิด เราโดนสั่งไม่ให้ลูกค้านั่งในร้าน โดนเคอร์ฟิว ลูกค้าเริ่มจางชัดเจน
จนปี 2024 ตำบลเราได้มีโครงการทำถนนใหม่ ร้านเราอยู่ในซอยที่แยกออกจากถนนใหญ่ ถนนหน้าร้านเราก็อยู่ในแผนที่ต้องรื้อ แต่การทำถนนได้เริ่มมาทำช่วงหน้าฝน เริ่มมีการขุดการเจาะถนนหน้าร้านเรา แต่ขุดแล้วไม่มีอะไรต่อ กองดินปิดหน้าร้านเรามิด ลูกค้าเข้าร้านเราไม่ได้และในตอนนั้นมีร้านมาเปิดใหม่ ซึ่งร้านเปิดใหม่นี้เป็นญาติกับนายกตำบลเรา
เราแจ้งนายกเรื่องกองดินนี้ทำไมไม่รีบจัดการปัญหา นายกบอกว่าต้องรอให้คนงานทำถนนใหญ่เสร็จถึงจะได้มาทำถนนหน้าร้านเรา
คำถามคือแล้วจะมาขุดทำไม ทำไมไม่ทำถนนใหญ่ให้เสร็จแล้วมาขุดหน้าร้านเรา ซึ่งที่ดินเปล่าเป็นของครอบครัวเราเอง เราก็เสนอให้ช่วยขนย้ายไปกองตรงนั้นแทน ทำไมไม่เอาไปกองไว้ก่อน แต่ก็ไม่ทำอะไร แถมนายกออกนอกหน้าชัดเจนโดยการป่าวประกาศเรื่องร้านหมูกระทะของญาติตัวเอง (ครอบครัวนายกไม่ชอบพ่อกับแม่เราเพราะขายของดี)
กองดินนั้นปิดหน้าร้านเราอยู่ *3 เดือน* เป็นข่วงเวลาที่นรกที่สุดของร้านเรา ไม่มีลูกค้าเพราะสัญจรไม่ได้ แม้แต่รถพ่อกับแม่เองยังเข้าร้านตัวเองไม่ได้ ร้านหมูกระทะเข้ายาก ใครก็ไม่อยากเข้า
เราพ่อแม่ต้องไปตั้งตลาดขายของแทน ทั้งเหนื่อยทั้วล้า
แต่ตกมาปีนี้คู่แข่งมากขึ้น จากร้านขึ้นชื่อของตำบลกลายเป็นร้านที่เงียบมาก ๆ เคยยอดขายวันละ 10k - 20k กลับกลายเป็นวันละ 4-5 พัน ลูกน้องเคยจ้างเป็นกลุ่มเป็นแก๊งค์วัยรุ่นคอยเอนเตอร์เทนเป็นหน้าเป็นตาของร้าน ก็เหลือเพียงแค่พ่อแม่ลูกกับลูกน้องวัยกลางคนอยู่ 2 คน เพราะจ่ายค่าแรงไม่ไหว
ของแพงไปหมดรายจ่ายเหมือนตอน 10 ปีที่แล้วหรือมากกว่าด้วยซ้ำ แต่รายได้ลดฮวบ
คนไม่มีเงิน วัยรุ่นในหมู่บ้านต้องไปกทมบ้าง ไปตปทบ้าง เพราะงานที่หมู่บ้านไม่มี อยู่ไปก็ไม่มีเงิน ตำบลก็ร้าง
สบจังหวะเราเริ่มเข้าปี 1 รายจ่ายแค่ของเราคนเดียวก็ครึ่งแสน ภายในระยะเวลาสั้น ๆ ครอบครัวเราต้องหากู้หายืมจนมีเท่าไหร่ก็ต้องใช้หนี้ แทบไม่มีโอกาสลืมตาอ้าปาก
ขายได้น้อย พวกหมูพวกสินค้าก็ค้างสต็อก กลายเป็นขายได้กำไรเท่าไหร่ก็ต้องมาเสียเพราะพวกของค้างหมด
ยิ่งเจอปัญหาค่าไฟแพง บวกกับบ้านเราโดนโกงจากการจะซิ้อสินค้า อย่างของแม่เราโดนโกงเรื่องซื้ออาหารทะเล 4,000 เราโดนโกงเรื่องกู้เงิน 7,000 พ่อโดนมิจฉาชีพอ้างตัวเป็นเพื่อนแม่ขอยืมเงินอีก 2,500 ทุกอย่างมันตันไปหมด
จนวันนี้พ่อกับแม่ตัดสินใจขายที่ดินแปลงนึง แล้วจะนำเงินจากการขายนี้ไปให้เราและน้องตั้งตัว ซื้อบ้านอยู่ พ่อบอกว่าถ้าเอาเงินมาหมุนในร้านหมูกระทะ เรากับน้องจะไม่ได้อะไรเลย เงินจะเสียไปเฉย ๆ พ่อกับแม่บอกเราภายในอีกไม่กี่ปีคงต้องเซ้งแล้วไปทำอาชีพอื่น
เราเสียใจมาก เป็นความรู้สึกที่เราทำอะไรไม่ได้ เราสงสารพ่อกับแม่ที่อุตส่าห์สร้างกันมา 2 คน แต่ต้องมาจบแบบนี้
ขอวิธีทำใจหน่อยค่ะ เราไม่เคยเจอปัญหาแบบนี้มาก่อน…