พ่อไม่เอาไหน

พ่อหนูอะค่ะอายุประมาณ30จะ40แล้ว เขาไม่ได้ไปทำงานหลายปีแล้ว ต้องเล่าก่อนว่าพ่อแม่หนูเลิกกันตั้งแต่หนูยังเด็กมา หนูกับแม่แทบไม่ได้ติดต่อเลยและไม่ส่งเสียมส่งเงินมาให้จนตอนนี้หนู15 เท่ากับว่าหนูเหลือพ่อ ตอนเด็กๆพ่อหนูยังทำงานนะคะ แต่ช่วงหนูป.6 พ่อเริ่มกลับมาอยู่บ้าน เพราะว่าเหมือนพ่อหนูมีอาการปวดขาอะไรแบบนี้(ไม่แน่ใจว่าโรคเก๊าไหมเพราะไม่ได้ตรวจจริงจัง) ก็มีทำงานเล็กๆน้อยๆแต่ไม่ใช่งานประจำอะค่ะ แล้วเหมือนค่าใช่จ่ายจะตกไปที่ลุง(พี่ชายพ่อ) ลุงจะโอนเงินมาให้ย่า แล้วย่าก็จะใช้จ่ายอะไรต่างๆนาๆ เช่น ค่าเทอมของหนูไรงี้ แต่ลุงไม่ได้ส่งตลอดนะคะเพราะลุงก็มีครอบครัว
หนูจึงเกิดคำถามและไม่พอใจที่พ่อของหนูเองไม่ไปหางานทำสักที ตั้งแต่ที่ตัวเองก็อายุน้อยๆแล้วมีลูกแล้วค่าเทอมค่าชุดพ่อหนูยังไม่สามารถจ่ายให้ลูกตัวเองได้ด้วยซ้ำ พ่อหนูเขากินเหล้าบ่อยแต่ไม่ถึงขั้นติดเมา อาละวาดนะคะ แต่แบบหนูไม่ชอบเพราะตัวเองยังไม่มีงานแต่ยังจะกินเหล้า หนูไม่ได้เกลียดแต่ก็ไม่ได้รักเหมือนลูกคนอื่นที่รักพ่อ หนูอยากให้เขาคิดได้สักที อีกอย่างเรามีกันแค่นี้ถ้ามองในมุมครอบครัวหนูเหลือแต่พ่อ แทนที่จะไปทำเพื่อลูก
หนูเห็นพ่อคนอื่นเขาทำเพื่อลูกให้ลูกเขาสบายที่สุด แม้ตัวเองจะทำงานหนัก