สวัสดีค่ะ หนูชื่อเนยนะคะ และที่ตั้งชื่อกระทู้แบบนี้ หนูมีสาเหตุค่ะ มาอ่านเรื่องเล่าของหนูกันค่ะ
(ปล. พ่อกับแม่ในเนื้อหากระทู้คือพ่อแม่แท้ๆของหนูนะคะ ไม่มีพ่อเลี้ยง/แม่เลี้ยงแต่อย่างใด ที่บ้านมีฐานะพอสมควรค่ะ)
หนูเคยเรียนโรงเรียนที่ต่างจังหวัดค่ะ ระยะทางจากบ้านไปโรงเรียนค่อนข้างไกล ค่ารถไปกลับเดือนนึงค่อนข้างสูง แต่พ่อกับแม่ก็ส่งเสียให้หนูไปเรียนที่ดีๆ พยายามไม่ให้มาเรียนโรงเรียนใกล้บ้าน เพราะเนื่องจากพ่อเป็นครูที่โรงเรียนใกล้บ้านนั้น ก็รู้ว่าสังคมเป็นยังไง เลยไม่อยากให้ลูกตัวเองมาอยู่ในสภาพแวดล้อมนั้น แต่แล้วหนูก็ต้องย้ายโรงเรียนกลางเทอม เพราะสังคมที่โรงเรียนต่างจังหวัดไม่ค่อยดีเหมือนที่คิด พ่อกับแม่ก็โอเค ย้ายก็ได้ อยากให้ลูกมีความสุข แต่พอย้ายมาหนูกลับมาต้องมาเสียสุขภาพจิตเพราะพ่อแม่เกือบทุกวัน ไม่ใช่เรื่องอะไรที่ไหน เรื่องแต่งหน้านี่แหละค่ะ หนูรู้ตัวค่ะว่าตัวเองอยู่แค่มัธยมต้น
แต่หนูไม่ได้แต่งหน้าจัดขนาดนั้นเลย เคยทะเลาะกับแม่ แล้วแม่ก็บอกว่าถ้ารับไม่ได้ จะให้ย้ายไปเรียน กศน. จะได้แต่งหน้าสมใจ 🥹และเรื่องสั่งของด้วย พอทะเลาะกับแม่บ่อยๆหนูก็รู้สาเหตุที่ท่านไม่อยากให้สั่งของ เพราะค่าใช้จ่ายมันเยอะ อันนี้หนูก็เข้าใจ พ่อกับแม่บอกว่าถ้าหนูสั่งของอีกจะยึดโทรศัพท์เป็นเวลา1 สัปดาห์ แต่หนูก็สะสมเงินตัวเองจากค่าขนมมาสั่งของ และบางทีก็แอบขโมยเงินพ่อแม่ด้วยค่ะ (ที่หนูทำอันนี้รู้ค่ะว่าผิดㅠㅠ) และให้ขนส่งไปลงที่บ้านเพื่อน (อันนี้ขอเพื่อนเรียบร้อยแล้วนะคะ) จนวันนึงเหมือนว่าแม่ทนไม่ไหวที่เห็นหนูแต่งหน้า คือท่านเข้ามาในห้องหนู รื้อห้อง และเอาเครื่องสำอางค์ไปทิ้งหมดเลยค่ะ ขนาดกันแดด (กันแดดแบบไม่ผสมโทนอัพหรือรองพื้น) ลิปมัน ท่านก็เอาไปทิ้งหมดเลย แล้วพอท่านรู้ว่าหนูแอบสั่งของไปลงบ้านเพื่อน ก็หยิก หยุมหัวหนู ทุบตีอย่างหนัก แต่พอท่านรู้อีกว่าหนูขโมยเงิน หนูกลัวรีบเข้าห้องน้ำล็อคประตู พ่อตามมา ใช้กุญแจไขและบอกให้หนูไปอยู่ที่อื่น หนูไม่ยอมออก นั่งนิ่งอยู่ในห้องน้ำ แม่เดินมาแล้วตะหวาดใส่ หนูรีบลุกขึ้น จังหวะลุกขึ้นแม่ผลักหนูล้มหัวเข่ากระแทกกับพื้น (โห ช้ำเลยค่ะ🥹) เรื่องนี้รู้แล้วค่ะว่าคือความผิดเราเอง ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบล่วงหน้าค่ะ🙏
เรื่องเริ่มมาจากคำว่า “แต่งหน้า”
(ปล. พ่อกับแม่ในเนื้อหากระทู้คือพ่อแม่แท้ๆของหนูนะคะ ไม่มีพ่อเลี้ยง/แม่เลี้ยงแต่อย่างใด ที่บ้านมีฐานะพอสมควรค่ะ)
หนูเคยเรียนโรงเรียนที่ต่างจังหวัดค่ะ ระยะทางจากบ้านไปโรงเรียนค่อนข้างไกล ค่ารถไปกลับเดือนนึงค่อนข้างสูง แต่พ่อกับแม่ก็ส่งเสียให้หนูไปเรียนที่ดีๆ พยายามไม่ให้มาเรียนโรงเรียนใกล้บ้าน เพราะเนื่องจากพ่อเป็นครูที่โรงเรียนใกล้บ้านนั้น ก็รู้ว่าสังคมเป็นยังไง เลยไม่อยากให้ลูกตัวเองมาอยู่ในสภาพแวดล้อมนั้น แต่แล้วหนูก็ต้องย้ายโรงเรียนกลางเทอม เพราะสังคมที่โรงเรียนต่างจังหวัดไม่ค่อยดีเหมือนที่คิด พ่อกับแม่ก็โอเค ย้ายก็ได้ อยากให้ลูกมีความสุข แต่พอย้ายมาหนูกลับมาต้องมาเสียสุขภาพจิตเพราะพ่อแม่เกือบทุกวัน ไม่ใช่เรื่องอะไรที่ไหน เรื่องแต่งหน้านี่แหละค่ะ หนูรู้ตัวค่ะว่าตัวเองอยู่แค่มัธยมต้น
แต่หนูไม่ได้แต่งหน้าจัดขนาดนั้นเลย เคยทะเลาะกับแม่ แล้วแม่ก็บอกว่าถ้ารับไม่ได้ จะให้ย้ายไปเรียน กศน. จะได้แต่งหน้าสมใจ 🥹และเรื่องสั่งของด้วย พอทะเลาะกับแม่บ่อยๆหนูก็รู้สาเหตุที่ท่านไม่อยากให้สั่งของ เพราะค่าใช้จ่ายมันเยอะ อันนี้หนูก็เข้าใจ พ่อกับแม่บอกว่าถ้าหนูสั่งของอีกจะยึดโทรศัพท์เป็นเวลา1 สัปดาห์ แต่หนูก็สะสมเงินตัวเองจากค่าขนมมาสั่งของ และบางทีก็แอบขโมยเงินพ่อแม่ด้วยค่ะ (ที่หนูทำอันนี้รู้ค่ะว่าผิดㅠㅠ) และให้ขนส่งไปลงที่บ้านเพื่อน (อันนี้ขอเพื่อนเรียบร้อยแล้วนะคะ) จนวันนึงเหมือนว่าแม่ทนไม่ไหวที่เห็นหนูแต่งหน้า คือท่านเข้ามาในห้องหนู รื้อห้อง และเอาเครื่องสำอางค์ไปทิ้งหมดเลยค่ะ ขนาดกันแดด (กันแดดแบบไม่ผสมโทนอัพหรือรองพื้น) ลิปมัน ท่านก็เอาไปทิ้งหมดเลย แล้วพอท่านรู้ว่าหนูแอบสั่งของไปลงบ้านเพื่อน ก็หยิก หยุมหัวหนู ทุบตีอย่างหนัก แต่พอท่านรู้อีกว่าหนูขโมยเงิน หนูกลัวรีบเข้าห้องน้ำล็อคประตู พ่อตามมา ใช้กุญแจไขและบอกให้หนูไปอยู่ที่อื่น หนูไม่ยอมออก นั่งนิ่งอยู่ในห้องน้ำ แม่เดินมาแล้วตะหวาดใส่ หนูรีบลุกขึ้น จังหวะลุกขึ้นแม่ผลักหนูล้มหัวเข่ากระแทกกับพื้น (โห ช้ำเลยค่ะ🥹) เรื่องนี้รู้แล้วค่ะว่าคือความผิดเราเอง ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบล่วงหน้าค่ะ🙏