เมื่อก่อนชอบดูหนังโหด แต่ตอนนี้ไม่ชอบหนังที่มีเนื้อหารุนแรง

พึ่งดูหนังผีเรื่องนึงจบ ถามว่ากลัวหนังผีไหม ตอบเลยว่าไม่กลัว​ รู้ว่าหนังต้องการขายความแรง ความสยองเยอะๆ ให้ผู้ชมกลัว หรือสะใจ แต่​สิ่งที่ปรากฏในหนังนั้นมีแต่ประเด็นความรุนแรง เช่น การฆาตกรรม และ การฆ่าตัวตายด้วยวิธีที่หนังเปิดเผยให้เห็นอย่างชัดเจน ​มีหนังหลายเรื่องมาก เน้นขายฉากขมขื่น ฉากเซ็กแรงๆ ​ในที่สาธารณะ ออฟฟิศ ห้องเรียน มีพล็อตเช่น แอบถ่ายคลิป แบล็คเมลล์ หรือ ทำผู้หญิงท้อง แล้วทำแท้ง แล้วก็มีแบบ ​เมียหลวง ทำร้าย ตบตี ​ทารุณเมียน้อย สามีซ้อมภรรยา รวมทั้ง domestic violence (​ความรุนแรงในครอบครัว) ต่างๆนาๆ เช่น ก​ารกระทืบผู้หญิงท้อง​ จน​เลือดสาด เด็กหลุด ด่าทอด้วยถ้อยคำหยาบคาย ทำร้ายจิตใจด้วยคำพูด​ มองผู้หญิงว่าเป็นวัตุทางเพศ ใช้เงินซื้อได้ ส่วนความ gore อันนี้เข้าใจ เพราะต้องซาดิสม์ ถึงจะน่ากลัว แบบศพเละๆ ก็ต้องซูมหน้าใกล้ๆ  คอหัก คอขาด ตาหลุด เลือดสาด แขน ขา กระจาย พร้อมกับเสียง jump scare ดังๆ หนังก็สรรหา วิธีตายด้วยวิธีที่พิศดารที่สุด ​แต่ก็ไม่เข้าใจว่าจะมีเยอะๆๆไปเพื่ออะไร มันไม่มีความจรรโลงใจ บันเทิง หรือสร้างสรรค์ อะไรเลย ขายความแหวะเพียงเท่านั้น เมื่อก่อนผมชอบดูหนังโหดมากครับ ดูแล้วมันตื่นเต้นดี แยกออกว่ามันไหนเรื่องจริง อันไหนหนังที่สร้างขึ้น เป็นเรื่องแต่ง ใช้วิจารณญาณดู ​ดูจบ ก็เฉยๆไม่มีอะไร แต่พอตอนนี้ ดูข่าวเยอะ ฆ่า ปล้น ข่มขืน ซึ่งเป็นเรื่องจริง รู้สึกหดหู่ กลับไปดูหนังแนวนี้จากความบันเทิง กลับเป็นความหดหู่ จิตตก โดยเฉพาะฉาก sex scene​ ​ผมจะพะอืดพะอม ไม่ได้มีอารมณ์แบบนั้น ร่วมไปกับหนังเลย อาจจะเป็นที่อายุมากขึ้นด้วย โตขึ้น​ มีความเครียดมากขึ้น ไม่อยากเพิ่มความเครียด ต้องไปหาหนังแนว feel good ดูเพื่อความ จรรโลงใจ จริงก็ไม่มีใครบังคับให้ดู ตอนนี้ก็เลือกที่จะไม่ดู รักษาสุขภาพจิต