ตอนนั้นเราเล่นเกม(ปกติฉันไม่เคยเล่นเลยเเบบจริงๆไม่เคยเเตะเกมเลยสักเกม)ช่วงนั้นเราเล่นบ่อยเเต่เล่นเเค่ตอนกลางคืนเพราะคิดว่ามันปลอดภัย5555 เเต่วันนั้นเราเล่นตอนช่วงเย็น เเล้วมีงานพวกตากผ้าปิดหน้าต่างเราลืมเรื่องเก็บผ้าเรายอมรับเเต่เราดูเวลาเเล้วมันยังไม่ถีงเวลาปิดหน้าต่าง เราก็เล่นต่อ ทำให้เขาเข้ามาว่าเราในห้อง เราเสียใจมากเเต่เราไม่อยากร้องไห้เราเลยพูดตอบรับเเบบติดตลกไป เพราะเราโทรกับเพื่อนอยู่ เเต่เขาก็ยังตะคอกบอกให้หยุดเล่นเกมเราก็พยายามบอกว่าเดี๋ยวเรากำลังจะทำให้นะเราไม่อยากทิ้งเพื่อนเท่าไหร่เรื่องนี้เราว่าเราก็ผิดเราเลยเลิกโทรกัยเพื่อนเเล้วมาทำงานให้เขา วันนั้นเราทะเลาะกันหนักมาก เขาบอกว่าเราไม่ช่วย เราก็บอกว่าเราทำกำลังทำให้เขาต้องการอะไรอีกเเล้วร้องไห้ เขาเข้ามาตีเราตบปากเราบอกว่าเราเถียง พ่อก็เข้าข้างเขาเพราะไม่อยากให้มีปัญหา เเต่เราไม่เคยพูดเลยเราอยากพูดบ้างเราเลยพูดต่อ พ่อเลยเข้ามาว่าเราด้วย พอทำงานเสร็จเราก็เดินเข้าห้อง ล็อคประตูร้องไห้เเล้วเขาก็มาผลักประตูเรากลัวมากเราเลยไปเปิดให้เขา เขาก็ด่าก็ว่าเราต่อเราก็เถียงกลับไปไม่ได้เริ่มใช้กำลังเราก็ร้องไห้ไม่พูดอะไรร้องอย่างเดียวเเม่ก็เอาโทรศัพท์ดราไปปกติถ้าร้องเราจะดูโทรศัพท์จะทำให้เราลืมเรื่องที่เราเศร้าอยู่ดูพวกศิลปินคนโปรดหรือซีรีย์หรืออ่านนิยายฟิคเราจะได่ไม่ดิ่มาก วันนั้นเราไม่มีอะไรเลยจะนอนก็ไม่หลับ ลุกขึ้นไปหานู้นนี้ดูสักพักน้ำตาก็ไหลอีกเราไม่อยากรู้สึกเเบบนั้นอีกทำยังไงดีเราไม่อยากเป็นเเบบนี้เรารู้สึกว่าบางทีเราอาจจะผิดจริงๆเพราะคนอื่น(พี่น้องใดๆ)อยู่มาได้เขาไม่เคยว่าขนาดนี้
ขอคำปรึกษาพี่ๆหน่อยค่ะ🙏🏻🙏🏻