การเกิดของขันธ์5 ในจิตใจทำให้เกิดอุปทาน เกิดทุกข์ที่จิตใจ
เมื่อขันธ์5ดับ ทุกข์หรืออุปทานที่แปดเปื้อนจิตก็ไม่มี มันไม่เกี่ยวอะไรกะจิตใจที่เป็นประธาน ที่เป็น“ธรรมชาติรู้อยู่”
แต่ยังมีพุทธเป็นกระบือหลงผิด ตีความผิดอยู่เสมอไม่ขาดสาย
อวดฉลาดกันจน เนื้อแท้ในสาสนาพุทธย่อยยับ ทั้งจากพระผู้สอนเอง และโยม
นิพพานเป็นคำสมมติในสภาวะ จิตหลุดพ้นจากการเกิดของขันธ์5
เมื่อขันธ์5ดับ ทุกข์หรืออุปทานที่แปดเปื้อนจิตก็ไม่มี มันไม่เกี่ยวอะไรกะจิตใจที่เป็นประธาน ที่เป็น“ธรรมชาติรู้อยู่”
แต่ยังมีพุทธเป็นกระบือหลงผิด ตีความผิดอยู่เสมอไม่ขาดสาย
อวดฉลาดกันจน เนื้อแท้ในสาสนาพุทธย่อยยับ ทั้งจากพระผู้สอนเอง และโยม