สวัสดีค่ะ ยาวหน่อยนะคะรบกวนช่วยหาทางออกทีนะคะ เรื่องมีอยู่ว่าเราและแฟนเป็นเพื่อนกันมาก่อนเกือบสิบปีคุยกันมาตลอดและเป็นแฟนอีกเกือบๆสองปีทำให้สนิทกันมากๆ รู้ใจกัน เป็นเซฟโซนให้กัน แต่ตั้งแต่ที่เราเริ่มตกลงเป็นแฟนกันแม่แฟนและพี่สาวแฟนแสดงอาการไม่พอใจมาตลอดเนื่องจากปกติแฟนไม่เคยยุ่งกับผู้หญิงคนไหนเลยโสดมาตลอด20ปีแม่แฟนเป็นคนที่หวงลูกชายมากพอวันนึงลูกชายมีเราแม่ยังปรับตัวไม่ได้ที่ลูกออกบ้านมาหาเราจากเป็นคนไม่เคยเที่ยวไม่ค่อยออกบ้านก็ออกมาบ่อยๆแฟนเคยเล่าให้ฟังว่าครั้งแรกที่แฟนบอกแม่ว่าผมมีแฟนแล้วนะแม่ตอบกลับมาว่ามีแฟนแล้วจะรักแม่เหมือนเดิมไหม แต่ตอนนั้นเราไม่ได้คิดมากเราเข้าใจว่าแม่เขายังปรับตัวไม่ได้ คบกันแรกๆแม่โทรตามหนักมากโทรไม่รับก็ยิ่งโทร โทรรับก็โทรมาอีกจนแฟนต้องปิดเสียงโทรศัพท์หนีโทรศัพท์ก็สั่นอย่างนั้นทั้งวันอีกอย่างคือสาเหตุที่แม่แฟนไม่อยากให้แฟนมาหาเราเขากลัวแฟนติดเราจนไม่ไปไร่ไปนาซึ่งเป็นที่ของแม่เขาแต่เขามอบหมายให้แฟนทำเนื่องจากพ่อกับแม่อายุเยอะแล้ว แฟนต้องแบกรับภาระหลายอย่างนา+ไร่เป็นเกือบร้อยไร่แฟนต้องทำคนเดียวสำหรับที่เราไปเห็นมันหนักมากๆแต่เราคิดว่าแฟนคงเคยชินแล้วเนื่องจากทำมาตั้งแต่เด็กแฟนเล่าให้ฟังตลอดว่าไม่เคยได้เงินจากแม่ขุดมัน หรือเกี่ยวข้าวแม่จะเป็นคนเก็บเงินทุกบาทแฟนได้แต่อาศัยข้าวเขากินแต่จะออกไปทำงานที่อื่นก็ไม่ได้แม่ใช้คำว่ากตัญญูดูแลพ่อแม่มาใช้ และหลายครั้งที่แฟนจะออกจากบ้านเพราะเขารู้สึกไม่เป็นอิสระต้องโดนแม่บงการตลอดไม่เป็นตัวของตัวเองแต่แม่ใช้คำว่าถ้าออกไปจะไม่ให้อะไรไปเลยมอไซค์ก็ไม่ต้องเอาไปโทรศัพท์ก็ไม่ต้องเอาไป เราเข้าใจแฟนเขาทำมาหนักมากทำคนเดียวทำทุกอย่างถ้าทิ้งทุกอย่างไปแล้วไม่ได้ไรเลยที่ทำมาก็ทำใจยาก ฝนตกแดดออกแฟนก็ไม่เคยได้พัก เราเคยไปรับรู้เห็นด้วยตาเนื้อแฟนจับไข้ไม่สบายเย็นกลับจากทำงานไปหาหมอกลางคืนไข้ขึ้นสูงหนาวสั่นซึ่งแม่เองก็รู้ เช้ามาแฟนลุกไม่ไหวตอนนั้นประมาณ7โมงกว่าๆปกติจะตื่นตี5-6โมงแม่มาโวยวาย ด่าแรงมาก เมื่อไหร่จะลุก ประมาณว่าตื่นสายขนาดนี้รอใครหาเลี้ยง และเรียกลูกว่าไอ้เหี้...ตามด้วยชื่อแฟน
ตอนนั้นเราสงสารแฟนมากๆ พอหลังๆเราไปบ้านแฟนบ่อยขึ้นแม่เขาด่าแฟนทุกวันและคำที่พูดออกมาแต่ละคำคือนี่หรอแม่ที่คลอดแฟนออกมา ยิ่งแม่เห็นหน้าเรายิ่งโมโหหาเรื่องด่าแฟนเหมือนตั้งใจให้เราได้สัมพัสว่าเออไม่พอใจในตัวเรานะ เราเคยคิดจะเลิกกับแฟนหลายครั้ง1.ไม่มีความคิดเป็นของตัวเอง2.อะไรก็ต้องฟังแม่ๆ3แม่บงการ ชี้นกต้องบอกนกชี้ไม้ต้องบอกไม้4แฟนไม่มีสภาวะผู้นำเนื่องจากเกิดและโตมาก็มีแม่คอยนำทาง แต่เราก็พูดเสมอแฟนไม่ได้ผิด ผิดที่เราเยอะเอง
แต่แฟนไม่เคยยอมเลิกเราเคยแข็งใจหนีไปต่างจังหวัดแฟนขับมอไซค์ไปหาจนเจอพร้อมร้องให้และพูดคำว่าอน่าทิ้งเค้าไปเลยไม่มีเองเค้าไม่มีใครแล้ว เราก็ใจอ่อนตลอดเพราะนึกถึงสิ่งที่เขาต้องเจอจากครอบครัว พูดถึงพี่สาวแฟนเขามีครอบครัวแยกไปอยู่ต่างจังหวัดสาเหตุที่แยกออกไปเนื่องจากแม่ไม่ยอมพี่เขยแฟนเหมือนกันทำให้พี่เขยไม่อยากมาอยู่ร่วมชายคาด้วย แต่กระนั้นพี่สาวยังคงให้แม่อัพเดตเรื่องแฟนเราผ่านโทรศัพท์กับแม่คอยโทรมาคุยกับแฟนว่าให้เลิกกับเราแม่จะได้ไม่บ่นไม่ด่าแบบนี้ แต่แฟนบอกว่าไม่เกี่ยวว่าจะมีแฟนหรือไม่มีแฟนแม่เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้ว พี่สาวคอยกดดันแฟนด้วยคำว่าพ่อแม่หวังพึ่งพาแฟน คำว่าต้องตอบแทนบุญคุณ
จนมาถึงวันที่แตกหัก!
วันนั้นเราและแฟนไปเที่ยวงานเทศกาลด้วยกัน(งานงิ้ว)เราอยากพาแฟนไปเพราะแฟนบอกตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยดูสิงโต มังกร เคยเห็นแต่ในโทรศัพท์ เราอยากให้แฟนไปเปิดหูเปิดตาเจอผู้คนเจอเพื่อนเราเพราะวันๆอยู่แต่ไร่นา ก็เที่ยวด้วยกันอย่างมีความสุขเพื่อนๆเราชวนแฟนเฮฮาจนแฟนสนิทกับเพื่อนเราเร็วมากทั้งผู้หญิงผู้ชายกลายเป็นคนกล้าพูดกล้าเล่นด้วย จากปกติจะไม่สนใจใครเลยไม่กล้าคุยกล้าพูด แฟนบอกว่าวันนี้ประทับใจมากๆ สบายใจ เราได้ยินแบบนี้ก็ดีใจแต่แม่แฟนและพี่สาวก็ยังโทรตามเป็นร้อยๆสายเหมือนเดิม จนถึงเวลากลับบ้าน พอไปถึงบ้านแม่แฟนกำลังกรึ่มๆเมาเหล้าอยู่ดีๆหาเรื่องด่าแฟนสารพัด จนลามมาถึงเราประมาณว่า เมียสอนอะไรก็ฟังหมด รักเมียมากกว่าพ่อแม่ ลูกทรพี ลูกเนรคุณ ติดห** และต่างๆนาๆซึ่งเป็นคำที่แรงมาก จนเราทนไม่ไหวเรารีบเก็บของใช้เรากำลังจะเดินออกจากบ้านแต่แฟนมาดึงแขนไว้บอกถ้าเองไปเค้าจะไปด้วย แม่ก็ใช้มุกเดิมว่าถ้าไปจะไม่ได้อะไรเลยไปแต่ตัว เรากล่อมอยู่สักพักว่าไม่ต้องไปให้เราไปคนเดียวแต่แฟนยืนยันที่จะไปเขาบอกว่าถ้าไม่มีเราอยู่เขาก็ไม่อยู่บ้านหลังนี้ เราก็ไม่เต็มใจให้เขามาด้วยแต่ด้วยความที่แม่เขาอาละวาดไม่หยุดก็เลยต้องรีบพากันออกมา มาพักอยู่บ้านคนรู้จักแฟนเขามีห้องว่างอยู่ แฟนแพลนไว้ว่าจะไปหาเช่าบ้านกันอยู่สองคน เนื่องจากถ้ไปอยู่บ้านเราคนที่บ้านจะตามตัวเจอ เราพยามคุยกับแฟนว่าออกมาแบบนี้มันลำบากจะมากับเราทำไมอยู่บ้านสุขสบาย มีข้าวมีน้ำมีที่นอนไม่ต้องดิ้นรนหาค่าบ้าน ค่าน้ำไฟค่ากินแต่ละวัน แต่แฟนยังยืนยันที่จะอยู่กับเรา ออกมาได้ไม่ถึง1ชม.แม่โทรตามแต่แฟนไม่รับและบล็อกเบอร์สักพักพี่สาวโทรตาม โทรจิก แฟนเลยตัดสินใจปิดเครื่อง คืนนั้นเราก็เลยเข้านอนกันเพลียมากๆแถมดึกมากแล้ว เช้ามาแฟนเปิดโทรศัพท์มาดูพี่สาวพิมพ์ข้อความมาหาว่าจะไปไหน ออกจากบ้านไปแล้วใครจะดูแลพ่อแม่ โดยที่ไม่ถามความรู้สึกน้องเลย ไม่ห่วงน้องเลย ห่วงแต่ว่าถ้าแฟนไม่อยู่บ้านใครจะทำเงินให้แม่ แต่เราพยามพูดกับแฟนว่าคุยกับพี่สาวสิอธิบายให้เขาเข้าใจว่าเมื่อคืนแม่พูดยังไงแล้วเป็นบ้าขนาดไหน พี่สาวจะได้ไม่ฟังความข้างเดียวยังไงพี่สาวก็เคยผ่านจุดนี้มาเขาย่อมรู้ดีที่สุดว่าแม่เป็นยังไงอย่างน้อยจะได้ให้คำปรึกษาเองได้ แต่แฟนบอกไม่เลยพี่สาวอยู่ข้างแม่ที่ผ่านมารุมกันกดดันแฟนตลอด ที่เราเห็นมันก็จริง พิมพ์ข้อความมาหามีแต่คำว่า แม่จะพึ่งใคร ใครจะดูแลแม่ใครจะช่วยทำไร่ทำนา คือห่วงแต่เงินไม่เคยถามน้องสักคำที่เป็นอยู่ทุกวันนี้น้องมีความสุขมั้ย (พ่อแม่อายุประมาณ52-55)ซึ่งยังช่วยเหลือตัวเองได้ ยังแข็งแรง โรคประจำตัวก็ไม่มี ถ้าใช้คำพูดแบบเห็นแก่ตัวคือแฟนแบกรับหน้าที่นี้มา20ปี ยอมไม่มีเพื่อน ไม่มีสังคม ยอมไม่ได้เรียนทั้งๆที่ตอนเรียนอยู่กับเราแฟนเรียนเก่งมากๆ
ยอมไม่มีอิสระภาพเพื่อมาอยู่ในไร่ในนา มันถึงเวลาได้แล้วที่ต้องเลือกความสุขของตัวเองเริ่มต้นชีวิตใหม่ แต่เราไม่เห็นแก่ตัว เราไม่รั้งแฟนไว้ เราพยามกล่อมให้กลับบ้าน ไร่นาที่เองทำมาแทบตายล่ะไม่เสียดายหรอถ้าสุดท้ายจะไม่ได้อะไรเลย ความฝัน เป้าหมายของเองไม่อยากทำแล้วหรอ ถ้าออกมาเช่าบ้านอยู่กับเค้าเท่ากับต้องเริ่มจาก0ดิ้นรนหาทุกอย่าง อย่าทิ้งทุกอย่างมาเพื่อผู้หญิงคนเดียว เราพูดแบบนี้จริงๆ แต่แฟนตอบกลับมาว่าไม่ได้ออกมาเพราะเรา แต่ออกมาเพราะอดทนมาเยอะมากแล้วแม่ประสาอะไรมีความทุกข์ตอนเห็นลูกมีความสุข แต่กลับมีความสุขตอนเห็นลูกเสียใจ แฟนเล่าให้ฟังว่ามีความคิดจะไปหลายรอบแล้วแต่ไม่รู้จะไปที่ไหนเพราะตอนนั้นยังไม่มีเรา แฟนยังยืนยันว่าจะไม่กลับไปแล้ว แต่พี่สาวยังคงพิมพ์ข้อความมาโดยเอาคำว่ากตัญญูมาขู่ เอาคำว่าสมบัติ ที่ดิน บ้าน มาขู่ว่าจะไม่ได้อะไรเลย พี่สาวคอยโทรตามประเหลาะตลอดทั้งวันตั้งแต่ออกมาวันนี้วันที่3แล้ว สุดท้ายคำว่ากตัญญูทำให้แฟนไขว้เขว ลังเล สถานการณ์ตอนนี้แฟนเลือกทางไหนก็ไม่มีความสุขถ้าเลือกเราก็จะรู้สึกผิดแต่ถ้าเลือกกลับไปบ้านก็ต้องเป็นแบบเดิมไม่มีความสุข แฟนพูดกับเราทั้งวันทั้งคืนว่า อยู่กับเรามีความสุข สบายใจมาก ถ้าไม่มีเราแฟนไม่มีแรงทำไร ไม่มีแรงไปสู้กับความtoxicของทางบ้าน เราจะทำยังไงดีคะเราควรให้แฟนเลือกทางไหน ใจเราแน่นอนว่าเราอยากดึงแฟนไปที่อื่นอยากให้ไปเจอแวดล้อมที่ดี ไปเริ่มต้นใหม่ใช้ชีวิตแบบที่อยากจะเป็นสักที แต่ถ้าเป็นแบบนั้นแฟนก็จะลำบากต้องดิ้นรน แล้วยังต้องรู้สึกผิดที่ทิ้งทางบ้านไปเหมือนมีอะไรในใจตลอดเวลา เราควรให้แฟนไปทางไหนดีคะ ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบมากๆนะคะยาวมากๆเราไม่รู้จะคุยกับใคร
ถ้าความกตัญญูต้องแลกมากับความสุขและอิสระภาพของตัวเองคุณจะเลือกอะไร?
ตอนนั้นเราสงสารแฟนมากๆ พอหลังๆเราไปบ้านแฟนบ่อยขึ้นแม่เขาด่าแฟนทุกวันและคำที่พูดออกมาแต่ละคำคือนี่หรอแม่ที่คลอดแฟนออกมา ยิ่งแม่เห็นหน้าเรายิ่งโมโหหาเรื่องด่าแฟนเหมือนตั้งใจให้เราได้สัมพัสว่าเออไม่พอใจในตัวเรานะ เราเคยคิดจะเลิกกับแฟนหลายครั้ง1.ไม่มีความคิดเป็นของตัวเอง2.อะไรก็ต้องฟังแม่ๆ3แม่บงการ ชี้นกต้องบอกนกชี้ไม้ต้องบอกไม้4แฟนไม่มีสภาวะผู้นำเนื่องจากเกิดและโตมาก็มีแม่คอยนำทาง แต่เราก็พูดเสมอแฟนไม่ได้ผิด ผิดที่เราเยอะเอง
แต่แฟนไม่เคยยอมเลิกเราเคยแข็งใจหนีไปต่างจังหวัดแฟนขับมอไซค์ไปหาจนเจอพร้อมร้องให้และพูดคำว่าอน่าทิ้งเค้าไปเลยไม่มีเองเค้าไม่มีใครแล้ว เราก็ใจอ่อนตลอดเพราะนึกถึงสิ่งที่เขาต้องเจอจากครอบครัว พูดถึงพี่สาวแฟนเขามีครอบครัวแยกไปอยู่ต่างจังหวัดสาเหตุที่แยกออกไปเนื่องจากแม่ไม่ยอมพี่เขยแฟนเหมือนกันทำให้พี่เขยไม่อยากมาอยู่ร่วมชายคาด้วย แต่กระนั้นพี่สาวยังคงให้แม่อัพเดตเรื่องแฟนเราผ่านโทรศัพท์กับแม่คอยโทรมาคุยกับแฟนว่าให้เลิกกับเราแม่จะได้ไม่บ่นไม่ด่าแบบนี้ แต่แฟนบอกว่าไม่เกี่ยวว่าจะมีแฟนหรือไม่มีแฟนแม่เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้ว พี่สาวคอยกดดันแฟนด้วยคำว่าพ่อแม่หวังพึ่งพาแฟน คำว่าต้องตอบแทนบุญคุณ
จนมาถึงวันที่แตกหัก!
วันนั้นเราและแฟนไปเที่ยวงานเทศกาลด้วยกัน(งานงิ้ว)เราอยากพาแฟนไปเพราะแฟนบอกตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยดูสิงโต มังกร เคยเห็นแต่ในโทรศัพท์ เราอยากให้แฟนไปเปิดหูเปิดตาเจอผู้คนเจอเพื่อนเราเพราะวันๆอยู่แต่ไร่นา ก็เที่ยวด้วยกันอย่างมีความสุขเพื่อนๆเราชวนแฟนเฮฮาจนแฟนสนิทกับเพื่อนเราเร็วมากทั้งผู้หญิงผู้ชายกลายเป็นคนกล้าพูดกล้าเล่นด้วย จากปกติจะไม่สนใจใครเลยไม่กล้าคุยกล้าพูด แฟนบอกว่าวันนี้ประทับใจมากๆ สบายใจ เราได้ยินแบบนี้ก็ดีใจแต่แม่แฟนและพี่สาวก็ยังโทรตามเป็นร้อยๆสายเหมือนเดิม จนถึงเวลากลับบ้าน พอไปถึงบ้านแม่แฟนกำลังกรึ่มๆเมาเหล้าอยู่ดีๆหาเรื่องด่าแฟนสารพัด จนลามมาถึงเราประมาณว่า เมียสอนอะไรก็ฟังหมด รักเมียมากกว่าพ่อแม่ ลูกทรพี ลูกเนรคุณ ติดห** และต่างๆนาๆซึ่งเป็นคำที่แรงมาก จนเราทนไม่ไหวเรารีบเก็บของใช้เรากำลังจะเดินออกจากบ้านแต่แฟนมาดึงแขนไว้บอกถ้าเองไปเค้าจะไปด้วย แม่ก็ใช้มุกเดิมว่าถ้าไปจะไม่ได้อะไรเลยไปแต่ตัว เรากล่อมอยู่สักพักว่าไม่ต้องไปให้เราไปคนเดียวแต่แฟนยืนยันที่จะไปเขาบอกว่าถ้าไม่มีเราอยู่เขาก็ไม่อยู่บ้านหลังนี้ เราก็ไม่เต็มใจให้เขามาด้วยแต่ด้วยความที่แม่เขาอาละวาดไม่หยุดก็เลยต้องรีบพากันออกมา มาพักอยู่บ้านคนรู้จักแฟนเขามีห้องว่างอยู่ แฟนแพลนไว้ว่าจะไปหาเช่าบ้านกันอยู่สองคน เนื่องจากถ้ไปอยู่บ้านเราคนที่บ้านจะตามตัวเจอ เราพยามคุยกับแฟนว่าออกมาแบบนี้มันลำบากจะมากับเราทำไมอยู่บ้านสุขสบาย มีข้าวมีน้ำมีที่นอนไม่ต้องดิ้นรนหาค่าบ้าน ค่าน้ำไฟค่ากินแต่ละวัน แต่แฟนยังยืนยันที่จะอยู่กับเรา ออกมาได้ไม่ถึง1ชม.แม่โทรตามแต่แฟนไม่รับและบล็อกเบอร์สักพักพี่สาวโทรตาม โทรจิก แฟนเลยตัดสินใจปิดเครื่อง คืนนั้นเราก็เลยเข้านอนกันเพลียมากๆแถมดึกมากแล้ว เช้ามาแฟนเปิดโทรศัพท์มาดูพี่สาวพิมพ์ข้อความมาหาว่าจะไปไหน ออกจากบ้านไปแล้วใครจะดูแลพ่อแม่ โดยที่ไม่ถามความรู้สึกน้องเลย ไม่ห่วงน้องเลย ห่วงแต่ว่าถ้าแฟนไม่อยู่บ้านใครจะทำเงินให้แม่ แต่เราพยามพูดกับแฟนว่าคุยกับพี่สาวสิอธิบายให้เขาเข้าใจว่าเมื่อคืนแม่พูดยังไงแล้วเป็นบ้าขนาดไหน พี่สาวจะได้ไม่ฟังความข้างเดียวยังไงพี่สาวก็เคยผ่านจุดนี้มาเขาย่อมรู้ดีที่สุดว่าแม่เป็นยังไงอย่างน้อยจะได้ให้คำปรึกษาเองได้ แต่แฟนบอกไม่เลยพี่สาวอยู่ข้างแม่ที่ผ่านมารุมกันกดดันแฟนตลอด ที่เราเห็นมันก็จริง พิมพ์ข้อความมาหามีแต่คำว่า แม่จะพึ่งใคร ใครจะดูแลแม่ใครจะช่วยทำไร่ทำนา คือห่วงแต่เงินไม่เคยถามน้องสักคำที่เป็นอยู่ทุกวันนี้น้องมีความสุขมั้ย (พ่อแม่อายุประมาณ52-55)ซึ่งยังช่วยเหลือตัวเองได้ ยังแข็งแรง โรคประจำตัวก็ไม่มี ถ้าใช้คำพูดแบบเห็นแก่ตัวคือแฟนแบกรับหน้าที่นี้มา20ปี ยอมไม่มีเพื่อน ไม่มีสังคม ยอมไม่ได้เรียนทั้งๆที่ตอนเรียนอยู่กับเราแฟนเรียนเก่งมากๆ
ยอมไม่มีอิสระภาพเพื่อมาอยู่ในไร่ในนา มันถึงเวลาได้แล้วที่ต้องเลือกความสุขของตัวเองเริ่มต้นชีวิตใหม่ แต่เราไม่เห็นแก่ตัว เราไม่รั้งแฟนไว้ เราพยามกล่อมให้กลับบ้าน ไร่นาที่เองทำมาแทบตายล่ะไม่เสียดายหรอถ้าสุดท้ายจะไม่ได้อะไรเลย ความฝัน เป้าหมายของเองไม่อยากทำแล้วหรอ ถ้าออกมาเช่าบ้านอยู่กับเค้าเท่ากับต้องเริ่มจาก0ดิ้นรนหาทุกอย่าง อย่าทิ้งทุกอย่างมาเพื่อผู้หญิงคนเดียว เราพูดแบบนี้จริงๆ แต่แฟนตอบกลับมาว่าไม่ได้ออกมาเพราะเรา แต่ออกมาเพราะอดทนมาเยอะมากแล้วแม่ประสาอะไรมีความทุกข์ตอนเห็นลูกมีความสุข แต่กลับมีความสุขตอนเห็นลูกเสียใจ แฟนเล่าให้ฟังว่ามีความคิดจะไปหลายรอบแล้วแต่ไม่รู้จะไปที่ไหนเพราะตอนนั้นยังไม่มีเรา แฟนยังยืนยันว่าจะไม่กลับไปแล้ว แต่พี่สาวยังคงพิมพ์ข้อความมาโดยเอาคำว่ากตัญญูมาขู่ เอาคำว่าสมบัติ ที่ดิน บ้าน มาขู่ว่าจะไม่ได้อะไรเลย พี่สาวคอยโทรตามประเหลาะตลอดทั้งวันตั้งแต่ออกมาวันนี้วันที่3แล้ว สุดท้ายคำว่ากตัญญูทำให้แฟนไขว้เขว ลังเล สถานการณ์ตอนนี้แฟนเลือกทางไหนก็ไม่มีความสุขถ้าเลือกเราก็จะรู้สึกผิดแต่ถ้าเลือกกลับไปบ้านก็ต้องเป็นแบบเดิมไม่มีความสุข แฟนพูดกับเราทั้งวันทั้งคืนว่า อยู่กับเรามีความสุข สบายใจมาก ถ้าไม่มีเราแฟนไม่มีแรงทำไร ไม่มีแรงไปสู้กับความtoxicของทางบ้าน เราจะทำยังไงดีคะเราควรให้แฟนเลือกทางไหน ใจเราแน่นอนว่าเราอยากดึงแฟนไปที่อื่นอยากให้ไปเจอแวดล้อมที่ดี ไปเริ่มต้นใหม่ใช้ชีวิตแบบที่อยากจะเป็นสักที แต่ถ้าเป็นแบบนั้นแฟนก็จะลำบากต้องดิ้นรน แล้วยังต้องรู้สึกผิดที่ทิ้งทางบ้านไปเหมือนมีอะไรในใจตลอดเวลา เราควรให้แฟนไปทางไหนดีคะ ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบมากๆนะคะยาวมากๆเราไม่รู้จะคุยกับใคร