สวัสดีค่ะ วันนี้ดิฉันจะมาปรึกษาเพื่อนในนี้ค่ะ ก่อนอื่นต้องแนะนำตัวเอง ก่อนนะค่ะ ฉันเป็นทอมค่ะ
จุดเริ่มต้นของความรักของฉัน เริ่มจาก พ.ศ. 2011 ฉันได้เจอผู้หญิงคนนึง และได้คบกันตกลงกันเป็นแฟน ตอนนั้นฉันอายุ 19 ปี แล้วแฟนของฉัน อายุ15 ปี เราได้ใช้ชีวิต คู่กันมาเป็นเวลา 14 ปี จะเข้าปีที่ 15 ตลอดเวลาที่คบกัน ชีวิตความรักของฉัน ไม่ได้ราบรื่นและสวยงามอย่างที่คิดค่ะ แฟนของฉัน แอบที่คนอื่นอยู่ตลอดเวลา เค้าให้เหตุผลฉันว่า แค่คุย ไม่ได้อะไรเกินเลย เค้าบอกกับฉันตั้งแต่แรกๆ ที่คบกับฉันแล้ว ว่าเค้าเป็นผู้หญิงที่ชอบผู้ชาย **อันนี้ก็ทำใจในส่วนนึง*** เค้าก็มีคนอื่นมาเรื่อยๆ จนมาวันนึง มันเกิดขึ้นกับคนใกล้ตัว คนที่เป้นชู้กับแฟนของฉัน คือน้าชายของฉันเอง เค้าแอบคบกัน ลอบมีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง กันมาปีกว่าๆ เรื่องมันมาใหญ่ตอนที่ น้าของฉันให้แฟนของฉัน เลิกกับฉันแล้วไปอยู่กับเค้า แฟนฉันเลยตีตัวออกห่างจากน้าชายทันที เพราะเค้าบอกกับน้าชายของฉันว่า เค้าเลิกกับฉันไม่ได้ เพราะเค้ารักฉันมากกว่าน้าชาย น้าชายของฉันขู่ที่จะทำร้ายแฟนของฉัน จนต้องพาไปแจ้งตำรวจไว้ แล้วคนที่พาแฟนฉันไปแจ้งความ คือ ตัวของฉันเอง ฉันงงกับตัวเองว่าทำไมฉันไม่เลิกกับเค้าไป ทำไมฉันต้องทนอยู่แบบนี้ ทำไมฉันไม่ไปเริ่มต้นใหม่กับคนอื่น พอเกิดเรื่องนี้ เค้าสัญญากับฉันว่า เค้าจะไม่เจ้าชู้อีก จะเลิกคุยกับคนอื่น จะมีแค่ฉันเพียงคนเดียว แล้วเค้าก็ทำได้ ทำดีกับฉัน มีฉันแค่คนเดียวตลอดมาเป็นเวลา 7 ปี และแล้ว หายะนะ ก็เกิดขึ้นกับฉันอีกครั้ง ในปีนี้ ฉันได้ตัดสินใจ ซื้อบ้านใหม่ เพื่อจะได้เดินทางไปทำงานได้สะดวกกว่า เดิม ได้เพื่อนบ้านที่ดีๆ หลายหลัง มีสภาพแวดล้อมที่ดีมาก แต่แล้ว ความเลวจึงบังเกิด แฟนฉันแอบเล่นชู้กับเพื่อนบ้านของฉัน แต่ไม่ถึงกับมีอะไร แค่คุยๆ กัน เพราะฉันได้จับได้สะก่อน **แล้วที่แย่กว่านั้นคืออะไรรู้ไหม วันที่เค้าตกลงคบกัน คือวันที่ฉันขอเค้าแต่งงาน ฉันพยายามสร้างเนื้อสร้างตัว มีทุกอย่างเพื่อให้เค้ามั่นใจว่า เค้าสามารถฝากชีวิตไว้กับฉันได้ และแล้ว ฉันก็ได้ยินแต่คำว่าขอโทษ **เพื่อบ้านของฉัน ก็มีครอบครัวอยู่แล้วด้วย ** ทุกวันนี้ก็ยังนั่งกินข้าว กินเหล้า สังสรรค์ ตามประสาเพื่อนบ้าน ปกติ ฝ่ายชายได้ไลน์มาขอโทษฉันส่วนตัว แล้วบอกว่า จะหยุดความสัมพันธ์ครั้งนี้ ความระแวง ที่มันหายไปหลายปี มันเริ่มกลับมาอีกครั้ง ทำให้ฉัน เป็นแพนิคและซึมเศร้า ฉันต้องกินยาทุกวัน เค้าถามฉันกลับมาว่า ยังอยากแต่งานกับเค้าอยู่ไหม แล้วก็มีประโยคเดิม ที่เคยพูดกับฉัน กลับมาอีกครั้ง คือ ฉันจะไม่ทำให้เธอเสียใจอีกแล้ว ขอโทษ ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วจริงๆ ที่ทำไป เพราะเค้าไม่รู้มาก่อนว่า ฉันจะขอเค้าแต่งงาน คำๆ นี้มันจุกอกฉันมาก มันเหมือนฉันเป็นของตาย เหมือนฉันไม่มีความรู้สึก เรื่องล่าสุดเกิดขึ้นเมื่อเดือน ส.ค. ที่ผ่านมา เลยอยากจะถามทุกคนว่า ฉันคิดถูกแล้วใช่ไหมที่จะเดินต่อไปกับเค้า
ปัญหา กับการตัดสินใจ การแต่งงาน
จุดเริ่มต้นของความรักของฉัน เริ่มจาก พ.ศ. 2011 ฉันได้เจอผู้หญิงคนนึง และได้คบกันตกลงกันเป็นแฟน ตอนนั้นฉันอายุ 19 ปี แล้วแฟนของฉัน อายุ15 ปี เราได้ใช้ชีวิต คู่กันมาเป็นเวลา 14 ปี จะเข้าปีที่ 15 ตลอดเวลาที่คบกัน ชีวิตความรักของฉัน ไม่ได้ราบรื่นและสวยงามอย่างที่คิดค่ะ แฟนของฉัน แอบที่คนอื่นอยู่ตลอดเวลา เค้าให้เหตุผลฉันว่า แค่คุย ไม่ได้อะไรเกินเลย เค้าบอกกับฉันตั้งแต่แรกๆ ที่คบกับฉันแล้ว ว่าเค้าเป็นผู้หญิงที่ชอบผู้ชาย **อันนี้ก็ทำใจในส่วนนึง*** เค้าก็มีคนอื่นมาเรื่อยๆ จนมาวันนึง มันเกิดขึ้นกับคนใกล้ตัว คนที่เป้นชู้กับแฟนของฉัน คือน้าชายของฉันเอง เค้าแอบคบกัน ลอบมีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง กันมาปีกว่าๆ เรื่องมันมาใหญ่ตอนที่ น้าของฉันให้แฟนของฉัน เลิกกับฉันแล้วไปอยู่กับเค้า แฟนฉันเลยตีตัวออกห่างจากน้าชายทันที เพราะเค้าบอกกับน้าชายของฉันว่า เค้าเลิกกับฉันไม่ได้ เพราะเค้ารักฉันมากกว่าน้าชาย น้าชายของฉันขู่ที่จะทำร้ายแฟนของฉัน จนต้องพาไปแจ้งตำรวจไว้ แล้วคนที่พาแฟนฉันไปแจ้งความ คือ ตัวของฉันเอง ฉันงงกับตัวเองว่าทำไมฉันไม่เลิกกับเค้าไป ทำไมฉันต้องทนอยู่แบบนี้ ทำไมฉันไม่ไปเริ่มต้นใหม่กับคนอื่น พอเกิดเรื่องนี้ เค้าสัญญากับฉันว่า เค้าจะไม่เจ้าชู้อีก จะเลิกคุยกับคนอื่น จะมีแค่ฉันเพียงคนเดียว แล้วเค้าก็ทำได้ ทำดีกับฉัน มีฉันแค่คนเดียวตลอดมาเป็นเวลา 7 ปี และแล้ว หายะนะ ก็เกิดขึ้นกับฉันอีกครั้ง ในปีนี้ ฉันได้ตัดสินใจ ซื้อบ้านใหม่ เพื่อจะได้เดินทางไปทำงานได้สะดวกกว่า เดิม ได้เพื่อนบ้านที่ดีๆ หลายหลัง มีสภาพแวดล้อมที่ดีมาก แต่แล้ว ความเลวจึงบังเกิด แฟนฉันแอบเล่นชู้กับเพื่อนบ้านของฉัน แต่ไม่ถึงกับมีอะไร แค่คุยๆ กัน เพราะฉันได้จับได้สะก่อน **แล้วที่แย่กว่านั้นคืออะไรรู้ไหม วันที่เค้าตกลงคบกัน คือวันที่ฉันขอเค้าแต่งงาน ฉันพยายามสร้างเนื้อสร้างตัว มีทุกอย่างเพื่อให้เค้ามั่นใจว่า เค้าสามารถฝากชีวิตไว้กับฉันได้ และแล้ว ฉันก็ได้ยินแต่คำว่าขอโทษ **เพื่อบ้านของฉัน ก็มีครอบครัวอยู่แล้วด้วย ** ทุกวันนี้ก็ยังนั่งกินข้าว กินเหล้า สังสรรค์ ตามประสาเพื่อนบ้าน ปกติ ฝ่ายชายได้ไลน์มาขอโทษฉันส่วนตัว แล้วบอกว่า จะหยุดความสัมพันธ์ครั้งนี้ ความระแวง ที่มันหายไปหลายปี มันเริ่มกลับมาอีกครั้ง ทำให้ฉัน เป็นแพนิคและซึมเศร้า ฉันต้องกินยาทุกวัน เค้าถามฉันกลับมาว่า ยังอยากแต่งานกับเค้าอยู่ไหม แล้วก็มีประโยคเดิม ที่เคยพูดกับฉัน กลับมาอีกครั้ง คือ ฉันจะไม่ทำให้เธอเสียใจอีกแล้ว ขอโทษ ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วจริงๆ ที่ทำไป เพราะเค้าไม่รู้มาก่อนว่า ฉันจะขอเค้าแต่งงาน คำๆ นี้มันจุกอกฉันมาก มันเหมือนฉันเป็นของตาย เหมือนฉันไม่มีความรู้สึก เรื่องล่าสุดเกิดขึ้นเมื่อเดือน ส.ค. ที่ผ่านมา เลยอยากจะถามทุกคนว่า ฉันคิดถูกแล้วใช่ไหมที่จะเดินต่อไปกับเค้า