พึ่งรู้ตอนเป็นสภานักเรียน

แค่จะมาบ่นเรื่องต่างๆนาๆตั่งแต่มาเป็นสภานักเรียนทุกอย่างไม่เหมือนที่คิดก่อนเป็นนี่โลกสวยสุดๆพอถึงเวลาทั้งงานทั้งความคิด เวลา อารมณ์​มันมั่วไปหมดอะ เคยคิดว่าเพื่อนๆทุกคนจะรักกัน สามัคคี ขยัน ไม่เกี่ยงงาน สรุปตรงกันข้าม แบ่งพรรคแบ่งพวกตั่งกลุ่มนินทาเกี่ยงงานบ่อยจัดเราที่ไม่ได้อะไรกับใครแบบมาคุยก็คุยชวนคุยบ่อยๆก็สนิทขึ้นพอเขาไว้ใจเราก็ได้เขาไปในวงสนทนาที่นินทาคนอื่นละเราอยากรู้ว่าเขาคิดยังไงแบบไหนก็ได้รู้หลายเรื่องอยากปฏิเสธอยากแย้งแต่ใครจะกล้าถ้าเราไปปกป้องในคนนั้นกลางวงคนที่เกลียดเราก็ตายสิเคยมีไอคนที่โดนนินทาคนทำงานพลาดละมีแต่คนซ้ำเติมลับหลังต่อหน้าก็ไม่พูดอะไรไม่มีใครปลอบใจจะมีก็แค่เพื่อนเขาคน2คนแค่นี้ ล่าสุดทักไปปรึกษาเรื่องนึงกับครูที่ปรึกษาสภาเละอยู่ดีๆเรื่องเปลี่ยนบอกว่าเราอย่าไปเข้าข้างครูคนนู้นคนนี้เยอะนะรองประธานต้องเป็นกลางจากนั้นก็บอกว่าเราคนที่พิมพ์​ไอนี่อยู่เนี่ยต้องทำให้เพื่อนรักกันอย่าลำเอียงบอกเลยร้องคือเราอยากให้เพื่อนรักกันนะแต่เราคนเดียวที่ไม่ได้เป็นผู้นำขนาดนั้นอะละไอคนที่ใหญ่สุดในสภานี่เรียกได้ว่าเป็นตัวตั่งตัวตีเลยนะต่อหน้าคุยดีจัดลับหลังนี่ยับๆเราต้องทำยังไงให้ไอพวกที่เกลียดกันเพราะอัคติมารักกันสามัคคีกันอะส่งเสริมเรื่องลดการบูลลี่แต่บูลลี่กันเองคืออะไร ท้อ ตอนนี้ได้โจทย์​จากครูพี่เลี้ยงมาว่าให้ทำให้เพื่อนรักกัน เราควรทำไงดีจะเป็นซึมเศร้าละใครมีไรก็แชร์กันได้นะอยากรู้เหมือนกันเจอคนเดียวมั้ย