พึ่งเคยลองเขียนนิยายครั้งแรกค่ะ ไม่มั่นใจว่ามันน่าสนใจพอจะลงในแพลตฟอร์มนิยายมั้ย
ช่วยวิจารณ์ให้หน่อยนะคะ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้บทนำ ความเย้ายวนแสนอัตราย
ร่างสูงตื่นขึ้นมาบนเก้าอี้ไม้ แสงสลัวทำให้มองเห็นได้ไม่ถนัด เขาลองขยับมือสองข้างและพบว่ามันถูกมัดอยู่กับพนักเก้าอี้ ดวงตาสำรวจไปรอบ ๆ ห้องขนาดเล็กนี้ มีเพียงเตียงนอนที่ดูสะอาดหนึ่งหลัง ตู้เสื้อผ้าทึบๆ เครื่องปรับอากาศที่ส่งเสียงเบาๆ และโต๊ะไม้ตัวเล็กวางอยู่ข้างเขาเท่านั้น
เขาตกใจแต่ก็พยายามมีสติและสำรวจไปรอบๆ...ไม่มีใครเลย มีแค่เขาคนเดียวที่อยู่ในห้องนี้ ครั้งสุดท้ายที่เขาจำได้...คือเขากำลังนั่งดื่มคนเดียวที่บาร์ พอรับแก้วสุดท้ายจากบาร์เทนเดอร์มาดื่มเขาก็หมดสติไป...
คลิก! เสียงประตูเปิดออกพร้อมๆกับมีร่างเล็กๆของหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามา เธอถือถาดใส่ขนมและมีด เดินเข้ามาในห้อง เธอเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าชายหนุ่มแล้วยกยิ้มให้เขาอย่างอ่อนหวาน
"ตื่นแล้วหรอคะ ขอโทษด้วยนะที่ปล่อยให้คุณอยู่คนเดียว พอดีฉันไปหาของหวานมาให้คุณน่ะ" เธอยังคงยิ้มหวานให้เขา ก่อนจะวางถาดลงที่โต๊ะตัวเล็กข้างๆเขา
"คุณเป็นใคร ต้องการอะไร ผมจำไม่ได้เลยว่าเคยรู้จักคุณ" ชายหนุ่มยังคงรักษาสีหน้าท่าทางไม่ให้ดูตื่นกลัวจนเกินไป
"เป็นคำถามที่น่าเบื่อจังเลยนะคะ" เธอหัวเราะคิกคักเบาๆแล้วเอ่ยต่อ "ค่ะ เราไม่เคยรู้จักกัน ฉันแค่อยากอยู่กับคุณคืนนี้น่ะ แค่ใช้เวลาด้วยกันสองคน" เธอใช้ปลายนิ้วไล้ตามกรอบหน้าเขา เขาขยับหน้าถอยห่างมือเธอเล็กน้อยแล้วเอ่ยเสียงเรียบ
"อยากใช้เวลาอยู่กับผม? แต่ต้อนรับผมด้วยการมัดแบบนี้หรอ ผมอึดอัดนะ"
เขาเลิกคิ้วขึ้นมาเธอด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย เธอยิ้มกว่างออกมาแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงแสร้งรู้สึกผิด
"อ่า...ต้องขอโทษอีกครั้งนะคะ ฉันกลัวคุณจะหนีกลับก่อนน่ะ เรายังไม่ได้ทำอะไรสนุกๆกันเลย ไม่ต้องห่วงนะคะ อีกไม่นานฉันจะแก้มัดให้ค่ะ"
"เลิกเล่นสักที บอกมาสิว่าต้องการอะไร ผมไม่ได้มีเงินหรืออำนาจอะไรจะให้คุณหรอกนะ"
พอหญิงสาวได้ยิน เธอก็เดินช้าๆไปยืนอยู่หลังเก้าอี้เขา เธอก้มลงไปใกล้ๆเขาแล้วสูดดมกลิ่นหอมๆที่ต้นคอของชายหนุ่ม การกระทำของเธอทำเอาเขาขนลุกซู่ แล้วเธอก็กระซิบเบาๆที่ข้างหูเขา
"ฉันบอกคุณแล้วนะคะ ว่าต้องการอยู่กับคุณ แค่คุณไม่ดื้อแล้วยอมทำตามที่ฉันสั่ง คุณจะได้ออกไปจากที่นี่แน่นอนค่ะ"
"งั้นก็พูดสิ่งที่ต้องการมาสิ" เขาถามเสียงเรียบและแน่ใจแล้วว่าเธอไม่ปกติ เธอทำให้เขาอึดอัดแต่ก็รู้สึกถูกดึงดูดแปลกๆ
เธอจับบ่าเขาแล้วลูบลงไปจนถึงหน้าอกแกร่ง ชายหนุ่มเกร็งตัวขึ้นเมื่อปลายนิ้วเธอแตะบนตัวเขาพลันหัวใจเขาเต้นแรงขึ้นด้วยความตื่นเต้นและเริ่มรู้จุดประสงค์ของเธอ
เธอเริ่มปลดกระดุมเม็ดแรกของเขาออกโดยเธอยังคงยืนอยู่ด้านหลังเขา ทำให้เวลานี้ตัวเธอใกล้กับเขามาจนได้กลิ่นหอมจากตัวเธอ มันหอมจนเขาเผลอสูดดมเข้าไปเฮือกใหญ่ พอเขาทำเช่นนั้นก็ได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆของเธอ เขาจึงตั้งสติแล้วถามออกไป
"นี่...คุณจะทำอะไร"
"ก็แค่...เรื่องสนุกๆค่ะ" พูดจบเธอก็หัวเราะคิกคักราวกับมีเรื่องสนุกนักหนา จากนั้นเธอก็เดินอ้อมมาด้านหน้าเขา เธอเริ่มลูบไล้แผงอกเขาอีกครั้งอย่างเปิดเผยและหยาบคาย ขณะที่กำลังคุกคามเขาอยู่เธอยังคงจ้องหน้าเขาไม่ละสายตา
แล้วตัวเขาเองก็รู้สึกทั้งรังเกียจทั้งถูกดึงดูด มันเหมือนกับว่า...เขากำลังตื่นเต้น ซึ่งนั้นมันไม่ดีเลย เขาถูกจับมาแต่กลับรู้สึกสนุก เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
"สิ่งที่คุณต้องการ...คือเซ็กซ์?"
เขาถามอย่างเก็บอาการ กับสถานการณ์เช่นนี้ กลางหว่างขาเขามันยังกล้าจะตื่นตัว ให้ตายเถอะ ใบหน้าเธอยังคงยิ้มหวานให้กับชายตรงหน้าโดยไม่เอ่ยอะไร จนกระทั้งกระดุมถูกปลดออกทุกเม็ดเธอจึงเอ่ยกับเขา
"แล้วได้มั้ยคะ ฉันเห็นคุณแล้วถูกใจ อยากเอากลับมาเล่นด้วยที่บ้าน แล้วถ้าคุณไม่ดื้อฉันจะแก้มัดให้คุณตอนนี้เลยค่ะ"
และมือนุ่มๆที่กำลังลูบกล้ามเนื้อเขาอยู่นี่มันก็เร้าอารมณ์ชายจริงๆ ในใจเขาทั้งอยากหนีออกไปจากที่นี่แต่...อีกใจกลับอยากอยู่ต่อ อยากรู้ว่าเธอจะคลั่งได้แค่ไหน
"คุณสวยขนาดนี้...ไม่น่าทำเรื่องน่ารังเกียจแบบนี้เลยนะ"
เสียงเขาเหยียดหยันเล็กน้อย เขามองหน้าเธอแล้วครุ่นคิด แม้แสงไฟจะสลัวแค่ไหนเขาก็เห็นว่าเธอนั้นสวยมาก สวยมากจริงๆแถมหุ่นเธอยังเซ็กซี่เย้ายวน ไม่จำเป็นต้องวางยาผู้ชายแล้วทำอะไรแบบนี้เลย
เขาคิดถึงเรื่องทางเลือกที่เธอเสนอ เธอจะแก้มัดให้เขาหากยอมทำตามคำสั่ง แต่เธอก็ไม่ได้ข่มขู่อะไรเขาอีก และถ้าคิดจะสู้กับผู้หญิงตัวเล็กๆแบบนี้คงไม่ยาก แต่ถ้าเธอมีปืนอันนี้เขาก็ไม่อยากเสี่ยง แล้วถ้าเลือกทำตามความต้องการของเธอ...มันก็แค่เซ็กซ์ แล้วเธอก็สวยขนาดนี้ มันก็เป็นทางเลือกที่น่าสนใจ....
"...เลือกมาได้แล้วค่ะ" รอยยิ้มบนใบหน้าเธอหายไปแล้ว เหลือแต่ความว่างเปล่า มือที่ลูบตัวเขาก็หยุดไปด้วย ความเงียบที่กดดันทำให้เขาหายใจลำบากขึ้นมาทันที
หญิงสาวเริ่มหมดสนุกเธอคิดว่าเขาจะน่าสนใจกว่านี้ แต่ที่เห็น เขายังคงมีคำถามและยังต่อต้านเธออยู่...แล้วสัตว์เลี้ยงที่ต่อต้านเจ้าของ...เธอก็ไม่อยากเล่นให้เสียเวลา...
เมื่อเขาเห็นสายตาและน้ำเสียงของเธอครั้งนี้มีแต่ความกดดันและเหมือนเธอกำลังจะหมดความอดทน เขาตัดสินใจทำตามเกมของเธอ ในเมื่อเธอกล้าจับผู้ชายที่ตัวใหญ่กว่าตัวเองหลายเท่ามาได้ เธอต้องไม่ธรรมดาแน่นอน ในที่สุด เขาก็ต้องยอมรับว่าความเย้ายวนของเธอและสัญชาตญาณความอยู่รอดมันมีมากกว่าความถูกต้อง เขายอมจำนนต่อเสียงกระซิบซ้ำไปซ้ำมาในหัวที่บอกว่า 'เธอต้องการเขา'
"แก้มัดให้ผมสิ" เขาตอบเสียงหนักแน่น แววตาเปลี่ยนเป็นตื่นเต้นท้าทาย "แล้ว...ผมจะทำตามความต้องการของคุณ" เมื่อเขาพูดจบ เธอก็ยิ้มกว้างออกมา...ในที่สุดเธอก็จะได้หมาน่ารักมาอีกหนึ่งตัว....
"...ได้อยู่แล้วค่ะ คุณฉลาดเลือกนะคะ" เธอหัวเราะออกมา แต่สายตากลับไม่ได้ขำเลยแม้แต่น้อย "...แต่ถ้าคิดจะสู้หรือหนีออกไป...ฉันอยากให้คุณคิดดีๆนะคะ ฉันไม่อยากทำร้ายสัตว์เลี้ยงที่น่ารัก อย่าให้ฉันต้องทำอะไรที่ใจร้ายเลยค่ะ"
ว่าจบเธอก็หยิบมีดขึ้นมาตัดเชือกออกให้เขาทั้งสองข้าง เมื่อข้อมือได้รับอิสระเขาก็นวดเบาๆตรงรอยเชือกนั้น เขามองมีดที่อยู่ในมือเธอนิ่ง เขาจะไม่แย่งหรอก เมื่อคิดแล้วว่าเธอน่าจะเป็นคนมีอำนาจถึงขนาดกล้าวางยาเขาในผับหรูเช่นนั้นได้และถ้าเขาสู้ จะแน่ใจได้อย่างไรว่านอกห้องจะไม่มีคนของเธออยู่ ตอนนี้ทางเดียวที่จะออกไปโดยไม่มีปัญหาคือต้องยอมเธอเท่านั้น
"อืม ผมไม่ทำอะไรสิ้นคิดหรอก เพราะแค่ตัดสินใจจะนอนกับคุณก็สิ้นคิดมากพอแล้ว"
"หึๆ งั้นหรอคะ แต่ก็ถือว่าเลือกได้ดีนะ...มาสิคะ"
เธอหันหลังเดินนำเขาไปที่เตียง...หญิงสาวนั่งลงที่ปลายเตียง วางมีดไว้ข้างกาย ยกขาไขว่ห้างกอดอกแล้วมองไปที่เขาเงียบๆ
ชายหนุ่มที่เห็นแบบนั้นจึงเดินตรงเข้าไปหาเธอช้าๆ หยุดยืนตรงหน้าเธอ เขาไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่มองหญิงสาวนิ่งๆ จนเธอแสยะยิ้มให้เขาแล้วเอ่ยออกคำสั่ง
"ถอดเสื้อผ้าคุณออกสิคะ ฉันอยากเห็นแล้ว"
ชายหนุ่มทำตามอย่างว่าง่าย เขารู้สึกถึงเลือดที่สูบฉีดอย่างร้อนรุ่มราวกับถูกไฟแผดเผา ร่างเล็กตรงหน้าเขาช่างน่าหลงไหลเย้ายวนและน่าขนลุกในเวลาเดียวกัน...
ไม่นานเขาก็จักการถอดเสื้อผ้าออกจนหมด เผยให้เห็นร่างชายหนุ่มที่กล้ามเนื้อสมบูรณ์แบบ รับกับใบหน้าที่หล่อเหลาจนไม่อยากเชื่อว่ามีอยู่จริงและแกนกายขนาดใหญ่ที่กำลังแข็งตัวเต็มที่
หญิงสาวยังคงมองเขาอย่างยิ้มๆ เธอเอามือที่กอดอกลงก่อนจะแยกขาออกจากกันเล็กน้อย แล้วเอ่ยกับเขาด้วยน้ำเสียงของคนมีอำนาจเหนือกว่า
"นั่งลงแล้วเลียให้ฉัน อย่าให้ฉันต้องพูดซ้ำ หมาที่ไม่เชื่อฟังมันจะต้องถูกลงโทษ รู้ใช่มั้ย"
ตอนนี้เธอทำให้เขารู้สึกเสียคุณค่าในตัวเอง เขารู้สึกว่าตัวเองเป็นแต่หมาที่ไร้ค่าของเธอ เพียงแค่เธอใช้น้ำเสียงที่มีอำนาจเหนือกว่าพูดกับเขา
ชายหนุ่มนั่งลงคุกเข่าตรงหน้าเธอ เขาช้อนตาหองหน้าเธอ ทั้งตื่นกลัวและหลงไหลยิ่งได้เห็นเธอใกล้ๆแบบนี้ใจเขากำลังเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกจากอก หญิงสาวยกมือขึ้นลูบหัวเขาเบาๆและเริ่มกดหน้าเขาลงไปใกล้ๆหว่างขาของเธอ
เขาช้อนตามองเธออย่างท้าทายเล็กน้อยและขืนตัวไว้ โดยที่แกนกายของเขายังคงตื่นตัวอยู่ เขาต้องการดูว่าเธอจะตอบสนองต่อการขัดขืนของเขาอย่างไร
หญิงสาวหมดความอดทน คว้าบีบเข้าที่ลำคอเขาอย่างแรง นิ้วเรียวสวยแต่แข็งแกร่งบดเข้ากับหลอดลม หัวใจเขาเต้นแรงขึ้นคาดไม่ถึงว่าเธอจะบีบคอเขาได้แรงและรวดเร็วขนาดนี้ เสียงเลือดวิ่งว่อนในหูอื้ออึง เขาพยายามกลืนอากาศลงไปแต่ทำไม่ได้ ความรู้สึกของการขาดอากาศมันทำให้เขารู้สึกกลัว เธอมองเขาด้วยสายตาน่ากลัวแล้วเอ่ยด้วยเสียงต่ำที่เย็นยะเยือก
"บอกแล้วใช่มั้ยคะ ว่าอย่าให้พูดซ้ำ อยากโดนลงโทษจริงๆสินะ ถึงได้กล้าท้าทายฉัน"
เมื่อใบหน้าของเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงและดวงตาเริ่มเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก เธอจึงปล่อยมือออกทันที
เขาหอบหายใจอย่างแรง อากาศเย็นวิ่งผ่านลำคอที่เจ็บปวดและแสบร้อน ราวกับถูกไฟลวก เขายกมือขึ้นกุมลำคอที่ยังคงมีรอยนิ้วมือของเธอประทับอยู่ ความรู้สึกเจ็บปวดนั้นคือเครื่องเตือนสติว่าอำนาจทั้งหมดอยู่ที่เธอ
"ผม...ขอโทษครับ" เสียงที่เปล่งออกมาแหบพร่าและติดขัด มันไม่ใช่แค่คำพูด แต่เป็นการยอมรับอย่างแท้จริงว่าเขาได้ถูกควบคุมโดยสมบูรณ์แล้ว ตอนนี้เขาเหมือนหมาที่เจ้าของลงโทษและพร้อมจะทำตามคำสั่ง
ว่าจบ เขาก็ใช้มือที่สั่นเล็กน้อยค่อย ๆ จับขาเธอแยกออกกว้าง เขาไม่กล้าสบตาเธออีก แต่สายตาของเขากลับจดจ่ออยู่กับหว่างขาของเธอ ความกระหายและความกลัวทั้งความสับสนผสมปนเปกันไปหมด
เขาค่อย ๆ ลูบเข้าไปยังขาอ่อนขาวเนียนของเธอ...ผิวเธอนุ่มและลื่นมือ จากที่เขาลูบเพียงแผ่วเบา..เขาเริ่มบีบขยำขาอ่อนเธอแรงขึ้น เธอหัวเราะเบาๆแล้วแยกขาให้กว้างกว่าเดิม เขาหายใจแรงขึ้นเมื่อได้เห็นกางเกงในสีดำตัวเล็กของเธอ ขายหนุ่มช้อนตามองหญิงสาวอีกครั้ง แต่เธอทำเพียงแค่ยิ้มให้เขาน้อยๆโดยไม่พูดอะไร
เขาไล้มือมาจนถึงกลางกายเธอแตะลงเบาๆบนรอยแยก ใช้ปลายนิ้วลากขึ้นลงเบาๆจนได้ยินเสียงครางเล็กน้อยจากเธอ
เขาคลึงเม็ดเสียวของเธอผ่านเนื้อผ้าจนกางเกงในเธอเปียกแฉะ เขาจึงแหวกกางเกงในเธอไปไว้อีกข้างแล้วสัมผัสเขาที่ดอกไม้งามตรงๆ เธอสวยมากผิวสีชมพูเนียนใสไร้เส้นขนปกคลุม รูร่องเล็กปิดสนิดราวกับไม่เคยใช้งาน เขาอดใจไม่ไหว ไม่เหลือความนึกคิดอะไรอีกต่อไป นอกจากความต้องการที่จะปลดปล่อย และย่ำยีดอกไม้น้อยๆตรงหน้าให้ช้ำ…
ช่วยอ่านให้หน่อยค่ะ พึ่งเคยเขียนครั้งแรก ควรเขียนต่อหนือพอแค่นี้
ช่วยวิจารณ์ให้หน่อยนะคะ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้