"ขอคำชี้แนะ!หมวดหมู่เรื่องพัฒนาตัวเองด้วยแรงบันดาลใจที่ลุ่มๆดอนๆหน่อยครับ"

ผมเป็นคนที่มีเป้าหมายชัดเจนและอยากประสบความสำเร็จมาก แต่ผมมีปัญหาหนึ่งที่แก้ไม่ได้สักที คือผมเป็นคนที่ทำงานได้ดีเฉพาะตอนมี “แรงบันดาลใจ” เท่านั้น วันไหนมีไฟก็ลุยได้เต็มที่ ทำได้ยาวจนงานเสร็จ แต่วันต่อมาความรู้สึกนั้นกลับหายไปหมด เหลือแค่ความเอื่อยเฉื่อย ทั้งที่ตัวเองก็รู้ว่ามีเป้าหมายที่ต้องทำให้สำเร็จ

ผมพยายามบอกตัวเองให้ทำงานต่อ แต่พอไม่มีแรงบันดาลใจ ก็กลายเป็นผัดวันประกันพรุ่ง เผลอฆ่าเวลาด้วยโทรศัพท์ไปเรื่อยๆ ทั้งที่ใจรู้ว่าควรเดินหน้าต่อ

ผมเลยอยากถามว่า—

จะทำยังไงให้มีแรงบันดาลใจได้ต่อเนื่องทุกวัน ไม่ลุ่มๆ ดอนๆ และไม่หลุดโฟกัสจากสิ่งที่ตั้งใจไว้?

หรือจริงๆ แล้วควรลงมือทำต่อให้ไม่มีอารมณ์อยากทำก็ตาม?

ใครมีวิธีจัดการเรื่องนี้หรือเทคนิคสร้างไฟให้ตัวเอง ช่วยแชร์ทีครับ