แค่กายคตาสติ ก็ต้องรู้อย่างรูปดับ นามดับ จิตดับ

1.เข้าใจว่าบรรลุธรรมแล้ว(อรหันต์)เวทนาต้องไม่เกิด ไม่กำเริบกลับ 2.เข้าใจว่า วิญญาน(ขันธ์)คือจิต 3.เข้าใจว่าจิตทำหน้าที่รู้(วิญญาน)ดับไปแล้ว จะต้องไม่มีปฎิสนธิจิตใหม่(ชีวิตตินทรีย์) 4.ไม่เข้าใจรูปนามบั

เมื่อเข้าถึงสภาวะจิตละเอียด การภาวนาจะมีปรากฏแต่รูปนามปรมัตถ์ เกิดดับต่อเนื่องอย่างรวดเร็ว ตามธรรมชาติของจิตที่เกิดดับดั่งความถึ่ของแสงไฟ เราผู้ปฏิบัติ จึงต้องมีสติ ตามรู้ทัน การเกิดดับทึ่ปรากฏของจิตข

เมื่อเริ่มจากดูลมหายใจ จะเห็นกายเนื้อแตกกระจายออก ออกไปทางข้างหน้า ข้างๆ ช้างล่าง ข้างหลัง ข้างบน เมื่อดูที่จิต จิตจะมีความตั้งมั่น สว่าง สงบ เป็นจิตที่เข้าถึงฌานได้อย่างรวดเร็ว เรียก “ยกจิตขึ้

ขณะอยู่ในฌาน การดับของจิตที่ตามรู้ จะเห็นว่าเริ่มที่ภายในกลางกาย เคลื่อนขึ้นไปส่วนบนกาย แล้วเคลื่อนออกไปทะลุหน้าผาก ออกไปยังที่ว่างๆข้างหน้า เคลื่อนขึ้นไปตามกำลังฌานที่ดับแล้วเกิดใหม่เป็นขณะๆ มันไม่ใ

ดูตรงนี้หลายคนคงยังไม่เข้าใจสติปัฐฐาน จึงควรมาเรียน ก ไก่กันใหม่ สติปัฐฐานคือ ดูการเกิดดับเปลี่ยนแปลง ทาง กาย เวทนา จิต ธรรม เพื่อให้เห็นความเป็นไตรลักษณ์ อนิจัง ทุกขัง อนัตตา ของรูปนาม กาย เวทนา จิ

การน้อมจิตเพื่อญาณทัศนะ เป็นส่วนหนึ่งของการปฏิบัติกรรมฐาน ส่วนใหญ่แล้วก็จะมาหลังจาก มีสมาธิ จิตอ่อนควรแก่งาน ให้น้อมจิตไปเพื่อญาณ... อย่างไรเรียกว่า การน้อมจิตไปเพื่อญาณทัศนะ เหมือนหรือแตกต่างอย่างไ

จิต จึงneverdie โง่เป็นกระบือพิจารณาไม่เป็นกันจึงไม่เห็นจืตเกิดใหม่ กับ จิตเก่ามันคนละดวง คนละขณะกัน จิตเก่าดับจิตใหม่เกิด พิจารณาไม่เป็นก็จะไม่เห็น“ช่องว่างระหว่างจิตเก่ากับจิตใหม่”

จิตเกิด ดับ ตลอดเวลา จะภาวนาได้ก็ต้อง เห็นจิตที่เป็นสมาธิได้ก่อน เห็นชั่วช้างกระดิกหู งูกระพือปีก ก็คือเห็น เห็นจิตที่เป็นสมาธิมันเกิด ดับ แล้วเกิดใหม่ อย่าเข้าใจผิดว่า ภาวนาไม่ต้องใช้สมาธิ

ใจก็คือเจตสิก จิตรู้สึกกับอะไร ใจก็คือผลการรู้ของจิต จิตรู้สึกกับลมหายใจ ใจก็คือจิตสงบอันเป็นผลจากจิตที่นิ่งรู้อยู่กับลมหายใจ กรรมฐาน40 กอง ก็มีเป้าหมายเพื่อ ให้จิตนิ่งรู่กับสิ่งใด สิ่งหนึ่ง เพื่อให

การโคจรของจิตมาที่ กาย เวทนา จิต ธรรม เรียกว่าภาวนา เคลื่อนผ่านรูปแล้วกลืนรูป รูปละลายหาย เป็นอันเกียวกันกับจิตที่โคจรมารู้ เรียกว่า“ฌาน” ตัวที่โคจรมา เรียกว่า จิต หรือ “สติ”