คนที่ไม่มีโรคทางกายนับว่าประเสริฐ แต่คนที่ไม่มีโรคทางใจคือกิเลสประเสริฐกว่า

ในทางธรรม การเปรียบเทียบนี้เห็นภาพชัดมากครับ ระหว่างการ "ตามดับกิเลสทีละเรื่อง" กับการ "ตัดที่ต้นขั้ว" 1. การไล่ดับไฟทีละดวง (การปฏิบัติที่ปลายเหตุ)เหมือนการคอยระวัง

อยากถามผู้รู้ทุกท่านว่าการฝึกตบะการประพฤติพรหมจรรย์ของฆราวาสและนักบวชทั้งศีลพระวินัยธุดงควัตรฉันข้าวมื้อเดียวฉันรวมในบาตรเป็นแนวทางให้จิตเห็นกิเลสมากขึ้นเห็นความอยากเห็นทุกข์มากขึ้นหรือเปล่าครับทำไมถึ