[พุทธวจนปลอมคือสัทธรรมปฎิรูป]หลักฐานการบัญญัติธรรมของเหล่าสังคายนาพระไตรปิฎก

พยสนสูตร ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุใดด่าบริภาษเพื่อนพรหมจรรย์ทั้งหลาย กล่าวโทษพระอริยะ ภิกษุนั้นจะไม่พึงถึงความ:) ๑๐ อย่าง อย่างใดอย่างหนึ่ง ข้อนี้มิใช่ฐานะ มิใช่โอกาส ความ:) ๑๐ อย่างเป็นไฉน คือ ภิกษุ

ตามมา.. ดูกรอานนท์ ก็ภิกษุพวกใดพวกหนึ่ง ในบัดนี้ก็ดี ในกาลที่เราล่วงไปก็ดี จักเป็นผู้มีตนเป็นเกาะ มีตนเป็นที่พึ่ง ไม่มีสิ่งอื่นเป็นที่พึ่ง คือ มีธรรมเป็นเกาะ มีธรรมเป็น ที่พึ่ง ไม่มีสิ่งอื่นเป็นที่พึ่

.....ท่านผู้มีความสำคัญในนามรูป อันเป็นของมิใช่ตนว่าเป็นตน จงดูโลกพร้อมทั้งเทวโลก ผู้ยึดมั่นแล้วในนามรูป ซึ่งสำคัญ นามรูปนี้ว่า เป็นของจริง ก็ชนทั้งหลายย่อมสำคัญ (นามรูป)ด้วยอาการใด นามรูปนั้น ย่อมเป

เมื่อใด บุคคลพิจารณาเห็นด้วยปัญญาว่า ธรรม ทั้งปวงเป็นอนัตตา เมื่อนั้นเขาย่อมเบื่อหน่ายในทุกข์ นี้เป็น ทางแห่งความหมดจด ถ้านิพพานอยู่ในธรรมทั้งปวง แสดงว่า เห็นนิพพานมันเป็นทุกข์น่ะสิ ซึ่งมันขัดกั

สัตตานัง เป็นศัพท์บาลีคำสำคัญที่ปรากฏในพุทธพจน์อันเป็นหัวใจของพระพุทธศาสนา แต่การใช้งานในบริบทที่ต่างกันอาจสร้างความสงสัยได้ เอกสารฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายความหมายและนัยสำคัญของคำนี้ใน 2 บริบท

ธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา คำว่าธรรรมทั้งปวงคือทั้งสังขตะธรรม และอสังขตะธรรม กล่าวแบบนี้มันโง่จริงหนือว่าต้องการบิดเบือนพุทธพจน์ การกล่าวแบบนี้ เรียก กล่าวในสิ่งที่ไม่ใช่ธรรม ว่าเป็นธรรม ผิดวินัยร้ายแรงนะ

https://www.youtube.com/watch?v=fwYjKJTaNBw