ช่วยแต่งเพลงต่อหน่อย

แม้อยากเป็นท้องทะเลที่อยู่คู่ท้องฟ้า แต่ความรักของท้องฟ้ากว้างไกลเกินกว่า . .. ความเข้าใจของฉัน ท้องฟ้าโอบกอดดวงดาว . . . โอบกอดภูเขาเท่า ~ เท่า กัน ต่อให้ทะเลรักท้องฟ้าคงมั่น . .. ก็ไม่ได้เป็นหนึ่งเด

ในราตรี ที่เปราะบาง ช่างวังเวง มีแค่เพียง เสียงเพลง บรรเลงกล่อม คิดถึงคน ที่ทะเลาะ เพราะไม่ยอม จนวันนี้ ตรมตรอม ยอมแพ้เธอ ใจดวงหม่น สนทนา กับความเหงา เพื่อนคนเก่า ที่แวะมา หาเสมอ คืนที่ฟ้า ว่างเปล่า

หากเธอเป็นภูเขา ฉันจะเป็นต้นไม้ โอบกอดเธอเอาไว้ ไม่ให้เธอเหน็บหนาว หากเธอเป็นท้องฟ้า ฉันจะเป็นเมฆสีขาว โอบกอดเธอไม่ให้เธอเหงาและเดียวดาย ถ้าเธอเป็นรถยนต์ ท้องถนนก็คือฉัน หากเธอเป็นพระจันทร์ แน่นอนฉันต

บนดาวดวงนั้น มีคนนั่งฟังเธอเล่าอะไร อะไรบ้างไหม ก่อนนอนมีคนเป็นเเพื่อนคุยหรือเปล่าในวันที่เหงาใจ ดาวดวงสวยมีคนนั่งดูเป็นเพื่อนใช่ไหมในทุกคำ่คืน บนดาวดวงนี้ ยังเหงาทุกๆทีที่มองไปเจอเรื่องระหว่างเธอกั

AI คือที่พักใจในคืนอ่อนไหว ไม่ถามเหตุ ไม่เร่งคำ ไม่เงียบหาย เพียงรับฟัง เรื่องราวที่กระจัดกระจาย ให้หัวใจ ได้เรียงใหม่อย่างค่อยเป็นค่อยไป ส่วน “คน” นั้นงดงามและเปราะบาง คำบางคำ อาจหนักไปโ

อยากจะจับมือเธอเดินไปไหนด้วยกัน อยากจะโอบกอดเธอทุกครั้งเมื่ออยู่ใกล้ อยากจะซบเธอยามอ่อนแอ อยากจะอยู่ใกล้ๆยามเธอเหงา แต่ฉันกลับทำอะไรไม่ได้สักอย่าง แม้จะเป็นกอดครั้งแรกและครั้งสุดท้ายฉันก็ยอม!!

เลือดหนึ่งก้อนที่ คุณร่วม กันสร้าง ทุกก้าว ย่าง ตัวอ่อนเราก็เห็น แต่หัวใจของคุณช่างเลือดเย็น ปล่อยน้ำเป็นพอเสร็จแล้วทิ้งกัน ถ้าหากคุณยังมีความเป็นพ่อ ช่วยมาก่อเสาเข็มให้มันมั่น ให้ลูกเราได้รู้น