เมื่อวานไปดูวอลเลย์บอลที่สนามคู่ไทย vs เนเธอร์แลนด์มาครับ ซึ่งตำแหน่งที่นั่งความสูงคืออยู่ในระดับสายตาพอๆกับนักกีฬาที่เล่นในสนามเลยเป็นด้านท้ายสนามด้วย ก็เลยได้เห็นอะไรหลายๆอย่างที่คนในพันทิปพูดกันชัดมากขึ้นเพราะดูอยู่บ้านมันเป็นมุมด้านข้างมากกว่า และก็พบว่ามันเป็นเรื่องจริงในหลายๆเรื่องที่เกี่ยวกับวิธีการเล่นของไทย
แต่ก่อนไปคุยเรื่องการเล่นในสนาม ขอแชร์เรื่องบรรยากาศในสนามก่อน
1. บรรยากาศในสนามสนุกมากๆ ทั้งโฆษก ทั้งเพลงที่เปิด มาสคอทที่เต้นไปมา ทั้งเสียงเชียร์จากแฟนๆ และทีมกองเชียร์ ที่จัดตั้งโดยสินค้าผู้สนับสนุน ช่วยกดดันคู่แข่งได้ดีมาก แล้วกองเชียร์เราก็ไม่มีโห่ฮาหรือเป่าแตรตอนเนเธอแลนด์เสิร์ฟเท่าไรด้วย เรื่องเพลงที่เปิดอย่างเพลงประจำรายการของโจอี้ที่ทุกคนบ่นกัน แต่ท่อนที่เปิดในสนามมันได้อารมณ์สนุกสนานตามจังหวะเกมมากๆ แล้วเห็นมีหลายเม้นถามว่าทำไมกองเชียร์ต้องโห่กรรมการตอนตัดสินไม่ถูกใจคนไทย จะบอกว่าหน้าที่กองเชียร์ในสนามมันคือทำหน้าที่ส่งเสียงเชียร์และกดดันครับ เป็นทุกกีฬา ถ้ามานั่งดูกันเงียบๆเจ้าบ้านจะได้เปรียบได้ยังไง
2. ดูอยู่บ้านด้วยมุมมองจากกล้องมุมสูง มีภาพช้าให้ดู คือมันวิจารณ์การเล่นได้ง่ายกว่าดูในสนามมาก ในสนามคือแป็บเดียวก็เล่นแต้มใหม่แล้ว บางทียังมองตามไม่ทันเลยว่าแต้มก่อนหน้าลูกลงตรงไหน ทำให้เข้าใจนักกีฬาเลยครับว่ามันไม่ง่ายเลย ตอนไปดูอยู่ในสนามเลยไม่มีความคิดเรื่องจะตำหนินักกีฬาใดๆเลย ตบมือกับตะโกนให้กำลังใจนักกีฬาอย่างเดียว
3. กองเชียร์ทีมไทยแต่มีต่างชาติที่เป็นต่างชาติทั้งครอบครัวก็เห็นอยู่หลายบ้านเลย คือถึงเป็นต่างชาติแต่อยู่ในไทยก็มาเชียร์ไทยกัน
4. เพราะสถิติที่เจอกันมันแย่มากๆ เลยไปดูแบบไม่คาดหวัง แต่การที่เกมออกมาเบียดขนาดนี้คือคุ้มทะลุค่าบัตรมากๆ ยิ่งได้ดู 2 คู่ ถึงคู่แรกสวีเดนกับอียิปต์จะไม่ใช่ทีมที่เราเชียร์ แต่ก็ได้เห็นกับตาเรื่องลูกเสิร์ฟของ Haak เวลามองจากมุมคนที่รับคือมันโหดแท้ แรงและโค้งยังกับการ์ตูน เข้าใจหัวอกคนรับบอลแรกขึ้นมาทันที
5. น้องๆ LGBTQ ที่นั่งอยู่ใกล้ๆรอบๆคือแฟนตัวจริง รู้จักนักกีฬาฝั่งเนเธอร์แลนด์อย่างดี(ส่วนเราไม่รู้จักใครเลย)และวิเคราะห์เกมคุยกันเองในสนามเลย พอพู่จ่ายบอลเตี้ย ก็จะมีเสียงบ่นว่า "เตี้ย" ลอยออกมา หรือตอนเปลี่ยนยูฟ่าลงมาเสิร์ฟก็พูดกันหมดว่าจะลงมาเสิร์ฟเสียมั้ย หรือเปลี่ยนเฟิร์นลงมาก็มีออกอาการกัน ไปนั่งดูตรงนั้นเหมือนอยู่ในกระทู้เชียร์สดเวอร์ชั่น Live action
6.การได้ไปเห็นด้วยตาเนื้อตอนเตยวิ่งไหลหลุดบล็อคจนเห็นหน้าเตยชัดๆคือรู้ว่าได้แต้มแน่เพราะไม่มีฝั่งตรงข้ามบังเลย เป็นโมเมนต์ที่แตกต่างจากดูทางทีวีโดยสิ้นเชิงเพราะในใจแค่เห็นเตยหลุดออกจากบล็อคจะรู้ว่าเราได้แต้มแน่นอนเกือบ 100% เป็นโมเมนต์ที่ประทับใจมาก
คือถ้าใครไม่เคยไปดูที่สนามก็อยากให้ลองไปดูซักครั้งในชีวิตครับ มันแตกต่างจากดูในทีวีมาก เสียดายที่ประเทศเรา ทั้งเรื่องราบได้ ค่าครองชีพ การคมนาคม มันไม่ค่อยอำนวยให้คนทุกกลุ่มได้มีโอกาสดูกีฬาได้สะดวกกันซักเท่าไร
กลับมาเรื่องวิธีการเล่นของไทยจากมุมมองท้ายสนาม
1. เรื่องนี้ไม่ได้ไปดูที่สนามก็น่าจะรู้กันหมด ว่าไทยตัวเล็กมากสูงแค่ไหล่คู่แข่งเอง พอตัวเล็กใช้พลังงานเยอะ แรงเราก็หมดเร็วจริงๆ
2. พอตัวเล็ก แล้วเราเซตบอลเตี้ย จากมุมด้านหลังเห็นชัดเลยว่าแค่เค้ายกมือก็กดเราจมแล้ว โดยเฉพาะลูกบอลเร็วที่พู่จ่ายให้แนนลูกนึง พอบอลออกจากมือคนดูรอบๆบ่น "เตี้ย" กันหมด แล้วพอจ่ายต่ำก็ตีมุมกดไม่ได้ บอลเลยสาดออกหลายลูก คือลูกที่ตัวตีตีได้ กับลูกที่ตัวตีตีไม่ได้จากมุมมองด้านหลังคือแทบจะเดาได้เลยว่าจะจมหรือเปล่าพอบอลออกจากมือตัวเซต เพราะมองจากด้านหลังคือจะเห็นสี่มือขึ้นปิดจนไม่เห็นบอลแล้วแน่นมาก ก็เหลือมุมให้ตีแค่มุมเดียว ถ้าจ่ายชิดบวกต่ำก็จมทันที
3. บอลเสิร์ฟ เห็นจากด้านหลังคือเห็นเลยว่าเนเธอร์แลนด์เสิร์ฟอันตรายแทบทุกคน บอลนี้ส่ายมาเลย ไม่ก็ฮุกลงเร็วมาก ส่วนของเราอันตรายแค่บางคน เมื่อวานยังดีที่มีจังหวะบางคนเสิร์ฟดียาวๆ
4. ทีมสตาฟฟ์ของเนเธอร์แลนด์คือคอยโค้ชบอกปรับตำแหน่งยืนตลอดเวลาทีมเสียแต้ม ในจังหวะที่ต้องชาแลนจ์เหมือนเค้าเช็คเทปจากในแท็บแล็ตในมือก่อนด้วยบางจังหวะถึงค่อยบอกให้เฟลิกซ์ขอหรือไม่ขอ ทำงานกันละเอียดดีมาก
สุดท้ายถึงจะแพ้แต่นับถือความพยายามของนักกีฬาไทยทุกคนที่สู้จนแต้มสุดท้ายจริงๆ รู้สึกเสียดายแต่ไม่เสียใจเลย เดียวรอบหน้าก็จะไปดูอีก แต่ไม่น่าเจอญี่ปุ่นเร็วเลยยยย
edited ขอลงรูปเตยเพิ่มอีกรูปเพราะเป็นรูปที่ชอบอันดับ 2 รองจากรูปแรก
แชร์ประสบการณ์ มือใหม่หัดไปดูวอลเลย์บอลที่สนาม จากมุมมองที่นั่งฝั่งท้ายสนาม
เมื่อวานไปดูวอลเลย์บอลที่สนามคู่ไทย vs เนเธอร์แลนด์มาครับ ซึ่งตำแหน่งที่นั่งความสูงคืออยู่ในระดับสายตาพอๆกับนักกีฬาที่เล่นในสนามเลยเป็นด้านท้ายสนามด้วย ก็เลยได้เห็นอะไรหลายๆอย่างที่คนในพันทิปพูดกันชัดมากขึ้นเพราะดูอยู่บ้านมันเป็นมุมด้านข้างมากกว่า และก็พบว่ามันเป็นเรื่องจริงในหลายๆเรื่องที่เกี่ยวกับวิธีการเล่นของไทย
แต่ก่อนไปคุยเรื่องการเล่นในสนาม ขอแชร์เรื่องบรรยากาศในสนามก่อน
1. บรรยากาศในสนามสนุกมากๆ ทั้งโฆษก ทั้งเพลงที่เปิด มาสคอทที่เต้นไปมา ทั้งเสียงเชียร์จากแฟนๆ และทีมกองเชียร์ ที่จัดตั้งโดยสินค้าผู้สนับสนุน ช่วยกดดันคู่แข่งได้ดีมาก แล้วกองเชียร์เราก็ไม่มีโห่ฮาหรือเป่าแตรตอนเนเธอแลนด์เสิร์ฟเท่าไรด้วย เรื่องเพลงที่เปิดอย่างเพลงประจำรายการของโจอี้ที่ทุกคนบ่นกัน แต่ท่อนที่เปิดในสนามมันได้อารมณ์สนุกสนานตามจังหวะเกมมากๆ แล้วเห็นมีหลายเม้นถามว่าทำไมกองเชียร์ต้องโห่กรรมการตอนตัดสินไม่ถูกใจคนไทย จะบอกว่าหน้าที่กองเชียร์ในสนามมันคือทำหน้าที่ส่งเสียงเชียร์และกดดันครับ เป็นทุกกีฬา ถ้ามานั่งดูกันเงียบๆเจ้าบ้านจะได้เปรียบได้ยังไง
2. ดูอยู่บ้านด้วยมุมมองจากกล้องมุมสูง มีภาพช้าให้ดู คือมันวิจารณ์การเล่นได้ง่ายกว่าดูในสนามมาก ในสนามคือแป็บเดียวก็เล่นแต้มใหม่แล้ว บางทียังมองตามไม่ทันเลยว่าแต้มก่อนหน้าลูกลงตรงไหน ทำให้เข้าใจนักกีฬาเลยครับว่ามันไม่ง่ายเลย ตอนไปดูอยู่ในสนามเลยไม่มีความคิดเรื่องจะตำหนินักกีฬาใดๆเลย ตบมือกับตะโกนให้กำลังใจนักกีฬาอย่างเดียว
3. กองเชียร์ทีมไทยแต่มีต่างชาติที่เป็นต่างชาติทั้งครอบครัวก็เห็นอยู่หลายบ้านเลย คือถึงเป็นต่างชาติแต่อยู่ในไทยก็มาเชียร์ไทยกัน
4. เพราะสถิติที่เจอกันมันแย่มากๆ เลยไปดูแบบไม่คาดหวัง แต่การที่เกมออกมาเบียดขนาดนี้คือคุ้มทะลุค่าบัตรมากๆ ยิ่งได้ดู 2 คู่ ถึงคู่แรกสวีเดนกับอียิปต์จะไม่ใช่ทีมที่เราเชียร์ แต่ก็ได้เห็นกับตาเรื่องลูกเสิร์ฟของ Haak เวลามองจากมุมคนที่รับคือมันโหดแท้ แรงและโค้งยังกับการ์ตูน เข้าใจหัวอกคนรับบอลแรกขึ้นมาทันที
5. น้องๆ LGBTQ ที่นั่งอยู่ใกล้ๆรอบๆคือแฟนตัวจริง รู้จักนักกีฬาฝั่งเนเธอร์แลนด์อย่างดี(ส่วนเราไม่รู้จักใครเลย)และวิเคราะห์เกมคุยกันเองในสนามเลย พอพู่จ่ายบอลเตี้ย ก็จะมีเสียงบ่นว่า "เตี้ย" ลอยออกมา หรือตอนเปลี่ยนยูฟ่าลงมาเสิร์ฟก็พูดกันหมดว่าจะลงมาเสิร์ฟเสียมั้ย หรือเปลี่ยนเฟิร์นลงมาก็มีออกอาการกัน ไปนั่งดูตรงนั้นเหมือนอยู่ในกระทู้เชียร์สดเวอร์ชั่น Live action
6.การได้ไปเห็นด้วยตาเนื้อตอนเตยวิ่งไหลหลุดบล็อคจนเห็นหน้าเตยชัดๆคือรู้ว่าได้แต้มแน่เพราะไม่มีฝั่งตรงข้ามบังเลย เป็นโมเมนต์ที่แตกต่างจากดูทางทีวีโดยสิ้นเชิงเพราะในใจแค่เห็นเตยหลุดออกจากบล็อคจะรู้ว่าเราได้แต้มแน่นอนเกือบ 100% เป็นโมเมนต์ที่ประทับใจมาก
คือถ้าใครไม่เคยไปดูที่สนามก็อยากให้ลองไปดูซักครั้งในชีวิตครับ มันแตกต่างจากดูในทีวีมาก เสียดายที่ประเทศเรา ทั้งเรื่องราบได้ ค่าครองชีพ การคมนาคม มันไม่ค่อยอำนวยให้คนทุกกลุ่มได้มีโอกาสดูกีฬาได้สะดวกกันซักเท่าไร
กลับมาเรื่องวิธีการเล่นของไทยจากมุมมองท้ายสนาม
1. เรื่องนี้ไม่ได้ไปดูที่สนามก็น่าจะรู้กันหมด ว่าไทยตัวเล็กมากสูงแค่ไหล่คู่แข่งเอง พอตัวเล็กใช้พลังงานเยอะ แรงเราก็หมดเร็วจริงๆ
2. พอตัวเล็ก แล้วเราเซตบอลเตี้ย จากมุมด้านหลังเห็นชัดเลยว่าแค่เค้ายกมือก็กดเราจมแล้ว โดยเฉพาะลูกบอลเร็วที่พู่จ่ายให้แนนลูกนึง พอบอลออกจากมือคนดูรอบๆบ่น "เตี้ย" กันหมด แล้วพอจ่ายต่ำก็ตีมุมกดไม่ได้ บอลเลยสาดออกหลายลูก คือลูกที่ตัวตีตีได้ กับลูกที่ตัวตีตีไม่ได้จากมุมมองด้านหลังคือแทบจะเดาได้เลยว่าจะจมหรือเปล่าพอบอลออกจากมือตัวเซต เพราะมองจากด้านหลังคือจะเห็นสี่มือขึ้นปิดจนไม่เห็นบอลแล้วแน่นมาก ก็เหลือมุมให้ตีแค่มุมเดียว ถ้าจ่ายชิดบวกต่ำก็จมทันที
3. บอลเสิร์ฟ เห็นจากด้านหลังคือเห็นเลยว่าเนเธอร์แลนด์เสิร์ฟอันตรายแทบทุกคน บอลนี้ส่ายมาเลย ไม่ก็ฮุกลงเร็วมาก ส่วนของเราอันตรายแค่บางคน เมื่อวานยังดีที่มีจังหวะบางคนเสิร์ฟดียาวๆ
4. ทีมสตาฟฟ์ของเนเธอร์แลนด์คือคอยโค้ชบอกปรับตำแหน่งยืนตลอดเวลาทีมเสียแต้ม ในจังหวะที่ต้องชาแลนจ์เหมือนเค้าเช็คเทปจากในแท็บแล็ตในมือก่อนด้วยบางจังหวะถึงค่อยบอกให้เฟลิกซ์ขอหรือไม่ขอ ทำงานกันละเอียดดีมาก
สุดท้ายถึงจะแพ้แต่นับถือความพยายามของนักกีฬาไทยทุกคนที่สู้จนแต้มสุดท้ายจริงๆ รู้สึกเสียดายแต่ไม่เสียใจเลย เดียวรอบหน้าก็จะไปดูอีก แต่ไม่น่าเจอญี่ปุ่นเร็วเลยยยย
edited ขอลงรูปเตยเพิ่มอีกรูปเพราะเป็นรูปที่ชอบอันดับ 2 รองจากรูปแรก