ระบายความรู้สึกแย่ๆ

สวัสดีค่ะหนูเป็นเด็กผู้หญิงอายุ 17จะมาเล่าความน้อยใจแม่ค่ะเรื่องมือถือ ตั้งแต่เกิดมาจนอายุ 17 หนูมีมือถือแค่ 2 เครื่องเครื่องแรกเป็นมือหนึ่ง5,000 กว่าหนูใช้ได้ 4-5 ปีจน มันพังจนดับไม่สามารถเล่นได้พอ

เราเป็นเด็กจบใหม่มอหกปีนี้เราเหนื่อยมากทั้งหามหาลัยเรียนแต่ได้แล้วแต่โดนครอบครัวกดดันไม่หยุดเราเหนื่อยมากอยู่ดีๆก็เริ่มเข้าใจคนที่เขาจบชีวิตตัวเองเพราะเรื่องแบบนี้เราเหนื่อยที่ต้องมาเสียน้ำตาให้กับคำก

รู้สึกไม่โอเคกับชีวิตช่วงนี้และก่อนหน้านี้เลยค่ะมันแย่ไปหมดรู้สึกท้อมากเหนื่อยมากทำอะไรคนในครอบครัวไม่เคยเห็นค่าระบายกับเค้าเค้าก็ว่าด่าด้วยซ้ำว่าจะไปคิดมากทำไมต้องควรทำยังไงดีคะ

เราเป็นคนที่โตมากับยาย ยายจะเลี้ยงเราและทำอะไรให้ทุกอย่าง แม่ไม่เคยทำอะไรเลย ตอนเด็กแม่จะเอาแต่ด่าว่าเราและตีเราตลอด เวลาทำอะไรก็ชอบเอาไปเปรียบเทียบกับพี่ชาย พอเราขึ้นม.1ยายก็เสีย ตอนแรกเขาจะให้เราอยู

เราเป็นคนเวลาพูดแล้วเสียงจะเบามากถ้าพูดกับคนที่ไม่รู้จักแต่ก็รู้สึกว่าเริ่มดีขึ้นมาแล้วแต่ช่วงนี้เรารู้สึกแปลกๆเรารู้สึกว่าปฏิสัมพันธ์กับใครไม่ได้เลยเราเป็นคนที่ไม่กล้าพูดแล้วเวลาพูดเสียงจะไม่ออกมาถ้า

เราเหนื่อยกับการที่โดนทักว่าหน้◌าสิวทำไมหน้ามีแต่สิวพออธิบายไปเขาก็ไม่เชื่อ เราโดนทักแบบนี้จนมันเริ่มไม่โอเคแล้วค่ะโดนบ่อยจนกลับมองตัวเองหน้ากระจกแล้วก็ได้แต่คิดว่าทำไมหน้ามีแต่สิวแบบนี้ เราพยายามหาคร

เราไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่พออายุเข้า 30 รู้ตัวอีกที หันซ้าย หันขวา เราไม่เหลือใครจะไว้ใจ จะเก็บความลับได้ จะปรับทุกข์ด้วยได้อีก วินาทีที่ กำลังจะจิ้มนิ้วทักหาเพื่อน ความรู้สึกไม่อยากถูกตัดสินถูกรบก

สวัสดีครับ ผมอยู่ในวัยเรียนแลเวทุกข์ใจครับ ผมอาจจะเล่าไม่เก่ง แต่ให้ถึงรู้สึกที่สุด ตอนช่วงกลางปีเครียดเรื่องเรียนจนท้อเศร้า ทำร้ายตัวเองและความคิดแยากฆ่าตัวจายจนทำเพื่อนทุกคนเป็นห่วง เสพติดการทำร้าย