เราท้องค่ะ อายุก็พอที่จะดูแลเด็กคนนี้ได้ แต่ด้วยการงานที่เสี่ยงและไม่ได้เตรียมตัวท้องขนาดนั้น เลยกลัวเด็กออกมาไม่ปกติ ไม่พร้อมดูแล
เราตัดสินใจที่จะไม่เก็บไว้ตั้งแต่วันแรกที่รู้ แต่ด้วยเวลาทำงานทำให้ต้องรออีก1สัปดาห์ถึงจะนัดหมอเพื่อทำได้ ตอนนั้นเราพยายามเป็นปกติให้ได้มากที่สุด ไม่เครียดไม่ร้องไห้ต่อหน้าใคร แต่อยู่คนเดียวก็มีบ้าง แต่แฟนเราเคยบอกว่ารู้สึกไม่ดีเหมือนทำบาป เราบอกว่าถ้าให้เด็กที่ออกมาพิการหรือไม่พร้อมเลี้ยงจะแย่กว่านี้ เค้าก็เงียบไป จนถึงวันก่อนเรานัดหมอ เค้ามีกินเลี้ยง เค้าบอกเราจะโทรหาประมาณ5ทุ่ม แต่เค้ากินเลี้ยงจนถึงตี3 วันนั้นเราปวดท้องมาก ทรมานนอนร้องไห้ คิดต่างๆ น่าจะเพราะฮอร์โมน เค้าก็ไม่โทรหาเรา
พอถึงวันนัดเราได้อมยา แล้วขูดมดลูก ตอนนั้นก็ทรมานพอสมควร แต่เพราะตัดสินใจไปแล้วก็ต้องเด็ดขาด ปัจจุบันเค้าบอกง่าเค้าเหมือนจะเป็นซึมเศร้าจากเหตุการณ์ที่เราไปทำ เราควรทำยังไงคะ จะปลอบใจเค้าหรืออะไรดี เพราะเราก็แย่ไม่ต่างจากเค้า ทั้งเจ็บตัว ทั้งจิตใจ ฮอร์โมนแปรปรวนมาก
ขอคำแนะนำค่ะ
ต้องรู้สึกยังไงคะ เราท้องแล้วตัดสินใจเอาออก แต่แฟนรู้สึกไม่ดีบอกเหมือนเป็นซึมเศร้า
เราตัดสินใจที่จะไม่เก็บไว้ตั้งแต่วันแรกที่รู้ แต่ด้วยเวลาทำงานทำให้ต้องรออีก1สัปดาห์ถึงจะนัดหมอเพื่อทำได้ ตอนนั้นเราพยายามเป็นปกติให้ได้มากที่สุด ไม่เครียดไม่ร้องไห้ต่อหน้าใคร แต่อยู่คนเดียวก็มีบ้าง แต่แฟนเราเคยบอกว่ารู้สึกไม่ดีเหมือนทำบาป เราบอกว่าถ้าให้เด็กที่ออกมาพิการหรือไม่พร้อมเลี้ยงจะแย่กว่านี้ เค้าก็เงียบไป จนถึงวันก่อนเรานัดหมอ เค้ามีกินเลี้ยง เค้าบอกเราจะโทรหาประมาณ5ทุ่ม แต่เค้ากินเลี้ยงจนถึงตี3 วันนั้นเราปวดท้องมาก ทรมานนอนร้องไห้ คิดต่างๆ น่าจะเพราะฮอร์โมน เค้าก็ไม่โทรหาเรา
พอถึงวันนัดเราได้อมยา แล้วขูดมดลูก ตอนนั้นก็ทรมานพอสมควร แต่เพราะตัดสินใจไปแล้วก็ต้องเด็ดขาด ปัจจุบันเค้าบอกง่าเค้าเหมือนจะเป็นซึมเศร้าจากเหตุการณ์ที่เราไปทำ เราควรทำยังไงคะ จะปลอบใจเค้าหรืออะไรดี เพราะเราก็แย่ไม่ต่างจากเค้า ทั้งเจ็บตัว ทั้งจิตใจ ฮอร์โมนแปรปรวนมาก
ขอคำแนะนำค่ะ